Ο συγγραφέας επισημαίνει ότι, αντιμέτωποι με υψηλά επιτόκια και πολύπλοκες διαδικασίες στεγαστικών δανείων, πολλοί πελάτες επιλέγουν να αγοράσουν όχημα αντί για σπίτι.
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ - Στην ιστορία του « Το σούπερ μάρκετ που δεν πουλούσε τίποτα», ο Mélido Marte , περιφερειακός διευθυντής της RE/MAX Dominican Republic , υποστηρίζει ότι παρά τα φαινομενικά αρνητικά κύματα που γίνονται αισθητά στον τομέα των ακινήτων, αυτά δεν θα πρέπει να θεωρούνται «τραυματικά», επειδή είναι κύκλοι που συμβαίνουν περιστασιακά στην αγορά.
Στη δήλωσή του που έγινε μέσω συνομιλίας μεταξύ του Don Agente και του Don Estructuro, ο βετεράνος σύμβουλος ακινήτων επιβεβαιώνει ότι τα στατιστικά στοιχεία για το δεύτερο εξάμηνο του τρέχοντος έτους δείχνουν ότι η αγορά της Δομινικανής Δημοκρατίας παραμένει ενεργή.
Επισημαίνει ότι, παρόλο που τα έργα εκτός σχεδίου έχουν μειωθεί κατά 21% σε όγκο, οι παραδοσιακές πωλήσεις (μεταπώληση) έχουν αυξηθεί κατά 12% και τα ενοίκια έχουν αυξηθεί κατά 24%, ενώ οι προμήθειες έχουν αυξηθεί κατά 3,5% για την προαναφερθείσα περίοδο.
Ο Marte υποστηρίζει ότι οι κινήσεις που συμβαίνουν στον κλάδο είναι κυκλικές, αναφέροντας τα έτη 2003, 2008, 2012 και 2017, όταν η αγορά βίωσε παρόμοιες καταστάσεις. «Πηγαίνουμε εκεί που πηγαίνει ο πελάτης. Προσαρμόζουμε την πορεία μας, αλλά ποτέ δεν σταματάμε να πιέζουμε. Γιατί αυτό κάνουν οι πράκτορες: διαβάζουμε τον κύκλο, νιώθουμε τον ρυθμό και ενεργούμε πριν τον επιβεβαιώσουν τα στατιστικά στοιχεία», εξηγεί ο συγγραφέας, αντλώντας έμπνευση από τον χαρακτήρα του «Don Agente» (Ντον Πράκτορας).
Ανταγωνισμός από άλλα αγαθά
Η έκθεση εξετάζει επίσης τον ανταγωνισμό από άλλα περιουσιακά στοιχεία σε σύγκριση με τον τομέα των ακινήτων, επισημαίνοντας ότι πολλοί πελάτες, αντιμέτωποι με υψηλά επιτόκια και πολύπλοκες διαδικασίες στεγαστικών δανείων, επιλέγουν να αγοράσουν όχημα αντί για σπίτι.«Τα οχήματα, τα έπιπλα, οι συσκευές και τα ταξίδια χρηματοδοτούνται πιο εύκολα. Υπάρχει ελεύθερη είσοδος για τους δανειστές που προσφέρουν αυτά τα είδη δανείων, με λιγότερες απαιτήσεις και ταχύτερες διαδικασίες», επισημαίνει.
Ο Marte επισημαίνει επίσης τη διαφορά μεταξύ των δύο συστημάτων: ενώ ο νόμος για την υπό όρους πώληση κινητών αγαθών διευκολύνει την εκτέλεση σε περίπτωση αθέτησης, στον τομέα των ακινήτων, οι κατασχέσεις στεγαστικών δανείων είναι πιο αργές, πιο αβέβαιες, δαπανηρές και περίπλοκες. «Χρηματοδοτούμε εισαγωγές, όχι στεγαστικές λύσεις. Το τρέχον μοντέλο ανταμείβει την άμεση κατανάλωση και τιμωρεί τις μακροπρόθεσμες επενδύσεις».
Η πώληση δεν είναι πίεση
Το κείμενο υποστηρίζει ότι η πώληση δεν αφορά την προώθηση ενός προϊόντος, αλλά την υποστήριξη μιας βαθιά ανθρώπινης απόφασης. «Οι άνθρωποι δεν βγαίνουν έξω για να αγοράσουν τούβλα, τοίχους ή φινιρίσματα. Βγαίνουν έξω για να επιλύσουν ένα στάδιο της ζωής: τη δημιουργία οικογένειας, την ανεξαρτησία, την εξασφάλιση του μέλλοντος, την προστασία του παρόντος».
Στην 20σέλιδη ιστορία του, ο Mélido Marte προειδοποιεί ότι «σε δύσκολες στιγμές, όταν η εμπιστοσύνη διαβρώνεται και η αμφιβολία γίνεται συνήθεια, οι πελάτες προστατεύουν τον εαυτό τους, γίνονται πιο προσεκτικοί, απαιτητικοί και σιωπηλοί. Και όχι λόγω έλλειψης επιθυμίας, αλλά λόγω προηγούμενων εμπειριών που άφησαν πληγές που δεν επουλώθηκαν σωστά», ισχυρίζεται.
Μέσα από τον χαρακτήρα του , τον Ντον Ατζέντε, ο επιχειρηματίας ακινήτων αναφέρεται σε «έργα που δεν υλοποιήθηκαν ποτέ. Υποσχέσεις που εξανεμίστηκαν. Προμήθειες που έμειναν απλήρωτες, παραγνωρισμένες ή με μεγάλη καθυστέρηση. Άνθρωποι που, έχοντας αποταμιεύσει για χρόνια, έμειναν να περιμένουν. Πράκτορες που ήταν καλοί μόνο όταν επρόκειτο να αποδώσουν τους καρπούς της εργασίας τους: «Η χαμένη εμπιστοσύνη ξαναχτίζεται με πράξεις, όχι με διαφημίσεις», ισχυρίζεται.
«Εμείς, οι πράκτορες, ζούμε σε έναν κόσμο εμπιστοσύνης. Γι' αυτό, όταν αλλάζει το κλίμα της αγοράς, αλλάζουμε μαζί του και εμείς. Μετακινούμαστε εκεί που έχει μετακινηθεί το τυρί. Προσαρμόζουμε τη στρατηγική, όχι την ουσία», τονίζει.
