Τα φορολογικά μέτρα που προτείνονται στο σχέδιο κατά της κρίσης, το οποίο υπέβαλε η κυβέρνηση στο Κογκρέσο, ωφελούν τους αγοραστές, τους πωλητές και τους κατασκευαστές εντός της επίσημης, χρηματοδοτούμενης αγοράς. Το έλλειμμα στέγασης, ύψους άνω των 1,4 εκατομμυρίων μονάδων, που καταγράφεται σε επίσημα στοιχεία, λειτουργεί σε διαφορετική κλίμακα
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Τα μέτρα που σχετίζονται με τη στέγαση και περιλαμβάνονται στο σχέδιο κατά της κρίσης της 11ης Ιουνίου 2026 από το Υπουργείο Οικονομικών και Οικονομίας δεν φτάνουν σε όσους έχουν μεγαλύτερη ανάγκη από στέγη στη Δομινικανή Δημοκρατία, παρόλο που το Δεκαετές Σχέδιο Στέγασης 2022-2032 του Υπουργείου Στέγασης και Κτιρίων τοποθετεί το έλλειμμα στέγασης σε περισσότερες από 1,4 εκατομμύρια μονάδες.
Αυτά είναι δεδομένα από την Έρευνα ENHOGAR, η οποία καταρτίστηκε με την τεχνική συνεργασία της Κεντρικής Τράπεζας της Δομινικανής Δημοκρατίας, της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας και του Υπουργείου Οικονομίας, Χωροταξίας και Ανάπτυξης.
Το 73% αυτού του ελλείμματος είναι ποιοτικής φύσης: οικογένειες που ζουν σε κατοικίες πολύ χαμηλής ποιότητας, κατασκευασμένες με ελλιπή υλικά, χωρίς πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες ή σε συνθήκες υπερπληθυσμού.
Γιατί ο αποκλεισμός;
Όλα τα μέτρα του σχεδίου που σχετίζονται με τη στέγαση, η σταδιακή κατάργηση του φόρου στεγαστικών δανείων 2%, η μείωση του ΦΠΑ επί των κεφαλαιακών κερδών από την πώληση ακινήτων από ιδιώτες από 25% σε 10%, η άμεση κατάργηση του 1% για την ίδρυση εταιρειών, η σταδιακή κατάργηση του επιλεκτικού φόρου κατανάλωσης στις ασφάλειες ζωής και η μείωση του φόρου κληρονομιάς μεταξύ γονέων και παιδιών κατά τη διάρκεια της ζωής από 25% σε 3%, λειτουργούν εντός της επίσημης χρηματοδοτούμενης αγοράς.
Δικαιούχος του είναι κάποιος που έχει ήδη πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα ή είναι σε θέση να έχει πρόσβαση σε αυτό, επομένως οι οικογένειες με ποιοτικό έλλειμμα στέγασης δεν επιλύουν την κατάστασή τους μέσω τραπεζικής στεγαστικής πίστης.
Στοιχεία από την Εποπτεία Τραπεζών δείχνουν ότι το χαρτοφυλάκιο στεγαστικών δανείων έκλεισε το 2025 στα 443.170 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, με ετήσια αύξηση 13,2%, τον υψηλότερο ρυθμό μεταξύ όλων των χρηματοδοτικών τομέων, σύμφωνα με την Έκθεση για την πίστωση στο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Από το πρώτο τρίμηνο του 2026, το χαρτοφυλάκιο στεγαστικών δανείων αυξήθηκε κατά 11,4% σε ετήσια βάση, σε ένα σύστημα του οποίου το συνολικό ενεργητικό έφτασε τα 4,28 τρισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ, σύμφωνα με την τριμηνιαία έκθεση απόδοσης του χρηματοπιστωτικού συστήματος του ίδιου ιδρύματος.
Στο τέλος του 2025 υπήρχαν 2.618.955 άτομα με ενεργά δάνεια στο σύστημα και αυτό είναι το σύνολο που καλύπτουν τα μέτρα του σχεδίου.
Ποιος κερδίζει;
Μέσα σε αυτό το σύμπαν, τα οφέλη κατανέμονται σε διαφορετικά σημεία της αλυσίδας:
Ο αγοραστής είναι αυτός που αντιμετωπίζει τις πιο άμεσες και άμεσες επιπτώσεις: το τέλος εγγραφής στεγαστικού δανείου 2%, το οποίο σύμφωνα με την Κοινότητα Βοήθειας της Υπηρεσίας Εσωτερικών Εσόδων χρεώνεται επί της συνολικής αξίας του δανείου και δεν εκπίπτει από τον φόρο εισοδήματος, καταβάλλεται κατά τη στιγμή της ολοκλήρωσης της συμφωνίας, όταν ο αγοραστής έχει ήδη πραγματοποιήσει την αρχική πληρωμή και έχει αναλάβει τα νομικά έξοδα της συναλλαγής.
Η σταδιακή κατάργησή του μειώνει αυτό το βάρος στο σημείο της μεγαλύτερης οικονομικής πίεσης στη διαδικασία αγοράς. Η μείωση του φόρου κεφαλαιουχικών κερδών από 25% σε 10% παρέχει κίνητρο στους μεμονωμένους πωλητές να διαθέσουν ακίνητα στην αγορά
Ο κατασκευαστής ωφελείται σε δύο σημεία: στη σύσταση του νομικού φορέα του έργου, με την άμεση κατάργηση του 1% για τη σύσταση εταιρειών, και στη φάση της επένδυσης, με την επιταχυνόμενη απόσβεση που έχει προγραμματιστεί από το 2027.
Επιπλέον, το ίδιο το έγγραφο του Υπουργείου Οικονομικών δεν παρουσιάζει αυτά τα μέτρα ως πολιτική κοινωνικής στέγασης. Η διαφάνεια 24 της επίσημης παρουσίασης του Υπουργού Magín J. Díaz τα τοποθετεί στην ενότητα για την οικονομική ανάπτυξη και την απλούστευση των φόρων, με τη ρητή αιτιολόγηση ότι πρόκειται για φόρους που επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα και αυξάνουν το κόστος της τυποποίησης.
Ο δηλωμένος στόχος της είναι δημοσιονομικός και επιχειρηματικός, όχι οικιστικός, επομένως το χάσμα μεταξύ της αγοράς στην οποία φτάνουν τα μέτρα και του ελλείμματος που αντικατοπτρίζουν τα επίσημα στοιχεία καθιστά σαφές το όριο του πεδίου εφαρμογής της πρότασης.
Προτεινόμενα αναγνώσματα:
