Η πρώτη επίσημη έδρα της οργάνωσης ιδρύθηκε στην οδό Padre Billini #36 (σήμερα 306), στην παλιά αποικιακή πόλη, όπου παρέμεινε μέχρι το 1926.
Η Δομινικανή Δημοκρατία θα εκλέξει σήμερα, 17 Μαΐου 2024, τον πρόεδρό της, ο οποίος θα ηγηθεί του έθνους μέχρι το 2028. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JCE) είναι το όργανο που είναι υπεύθυνο για την οργάνωση και τη διασφάλιση της επιτυχίας της διαδικασίας. Ως εκ τούτου, σε αυτή την ξεχωριστή ημέρα, El Inmobiliario μοιράζεται την ιστορία του εκλογικού σώματος με τους αναγνώστες της.
Στις 12 Απριλίου 2023, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JCE) γιόρτασε την 100ή επέτειό της. Για να κατανοήσουμε την προέλευσή της, πρέπει να ανατρέξουμε στο 1923, το έτος που δημιουργήθηκε ο θεσμός με τον Νόμο Αρ. 35 της 8ης Μαρτίου, γνωστό ως «Εκλογικός Νόμος», και ψηφίστηκε από τον τότε προσωρινό πρόεδρο Juan Bautista Vicini Burgos. Αρχικά, οι συγκεκριμένες αρμοδιότητες της JCE ήταν η διαχείριση των εκλογικών διαδικασιών μέσω των οποίων οι επιλέξιμοι πολίτες ασκούσαν το δικαίωμά τους να ψηφίζουν και να εκλέγουν κυβερνητικούς αξιωματούχους.
Στις 13 Ιουνίου 1924, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (ΚΕΚ) απέκτησε συνταγματική υπόσταση μέσω τροποποίησης του Συντάγματος. Όπως δείχνει η ιστορία, στις πρώτες μέρες της, η Ολομέλεια της ΚΕΚ αποτελούνταν από έναν πρόεδρο και δύο τακτικά μέλη. Αυτό άλλαξε το 1926 με την ψήφιση του νόμου αριθ. 386, ο οποίος όριζε ότι η Ολομέλεια θα αποτελούνταν από έναν πρόεδρο και τέσσερα τακτικά μέλη, τη σύνθεση που ισχύει σήμερα.
Η πρώτη επίσημη έδρα της οργάνωσης ιδρύθηκε στην οδό Padre Billini #36 (σήμερα 306), στην παλιά αποικιακή πόλη, όπου παρέμεινε μέχρι το 1926. Ο πρώτος πρόεδρός της ήταν ο Alejandro Woss y Gil, ενώ οι Fidelio Despradel και Horacio Vicioso διετέλεσαν μέλη της Ολομέλειας.
Το 1930, η έδρα του Κεντρικού Εκλογικού Συμβουλίου (JCE) βρισκόταν στην οδό José Gabriel García 158 στη Ciudad Nueva. Το 1938, μεταφέρθηκε στην οδό Pina 42 (τώρα 260) στη Ciudad Nueva, και στη συνέχεια από το 1939 έως το 1941 στην οδό Estrelleta 59 (τώρα 261). Το 1942, το JCE βρισκόταν στη λεωφόρο Independencia 45 (τώρα 158).
Το 1957, η έδρα της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής (JCE) άλλαξε ξανά διεύθυνση. Εκείνη την εποχή, βρισκόταν στην Avenida México, στη γωνία της Calle 30 de Marzo. Το 1966, η έδρα της JCE μεταφέρθηκε στο Μέγαρο του Εθνικού Κογκρέσου. Τέλος, το 1974, η JCE μεταφέρθηκε σε νέα έδρα που χτίστηκε από την κεντρική κυβέρνηση σε γη δίπλα στην Avenida 27 de Febrero, στη γωνία της Avenida Luperón, όπου και παραμένει μέχρι σήμερα.
Το 1992, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (ΚΕΚ) επέκτεινε τις αρμοδιότητές της αναλαμβάνοντας τον έλεγχο δύο ιδρυμάτων δημόσιας υπηρεσίας με νόμο. Στις 13 Απριλίου, ψηφίστηκε ο νόμος αριθ. 8 του 1992, ο οποίος έθεσε τη Γενική Διεύθυνση Ταυτότητας, το Κεντρικό Γραφείο Ληξιαρχείου και τα Γραφεία Ληξιαρχείου υπό τη δικαιοδοσία της ΚΕΚ. Το 2003, ψηφίστηκε ο νόμος αριθ. 02-03 της 7ης Ιανουαρίου, ο οποίος τροποποιούσε τον Εκλογικό Νόμο αριθ. 275-97 και αύξανε τον αριθμό των μελών. Από τότε και στο εξής, η επιτροπή θα αποτελούνταν από έναν πρόεδρο και οκτώ μέλη, διαιρούμενα σε δύο τμήματα: το Τμήμα Διαφορών και το Διοικητικό Τμήμα.
Το 2005, η JCE δημιούργησε την Κεντρική Μονάδα για τις Δηλώσεις Καθυστερημένης Γέννησης (UCDTN), μέσω του Ψηφίσματος 13-05 της 13ης Σεπτεμβρίου, για την καταπολέμηση της υποκαταγραφής των γεννήσεων.
Στις 29 Νοεμβρίου 2006, η Ολομέλεια της JCE δημιούργησε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 23 του νόμου αριθ. 15-19 περί εκλογικού καθεστώτος, την Εθνική Σχολή Εκπαίδευσης Εκλογέων και Προσωπικής Κατάστασης (EFEC), η οποία εγκαινιάστηκε επίσημα στις 31 Ιανουαρίου 2008 και η οποία τώρα, χάρη στις προσπάθειες της τρέχουσας Ολομέλειας της JCE, βρίσκεται στο δρόμο της για να γίνει ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Στις 18 Ιανουαρίου 2007, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JCE) εφάρμοσε τους κανονισμούς που καθόριζαν τους κρατικούς μισθούς για τους υπαλλήλους του ληξιαρχείου και το βοηθητικό προσωπικό, ενώ παράλληλα εγγυόταν δωρεάν υπηρεσίες που θεσπίστηκαν με τον νόμο αριθ. 659, της 17ης Ιουλίου 1944. Στις 26 Ιανουαρίου, το Διοικητικό Επιμελητήριο της JCE ξεκίνησε τον μετασχηματισμό του Δημοτικού Μητρώου της Δομινικανής Δημοκρατίας, με νέα πρότυπα και συνταγματικές εγγυήσεις για τους πολίτες.
Στις 26 Ιανουαρίου 2010, τέθηκε σε ισχύ μια συνταγματική μεταρρύθμιση που αναδιαμόρφωσε το Δομινικανό Κράτος, επηρεάζοντας τις λειτουργίες της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής (JCE). Τα ανώτατα δικαστήρια δημιουργήθηκαν με τον Νόμο αριθ. 29-11, τον Οργανικό Νόμο του Ανώτατου Εκλογικού Δικαστηρίου, καθώς και με τον Νόμο αριθ. 137-11, τον Οργανικό Νόμο του Συνταγματικού Δικαστηρίου, καθώς και με τον Νόμο αριθ. 198-11 της 3ης Αυγούστου 2011, ο οποίος ρυθμίζει τους θρησκευτικούς γάμους και τις επιπτώσεις τους στη Δομινικανή Δημοκρατία. Στις 16 Ιανουαρίου 2012, η Ολομέλεια της JCE εξέδωσε τους Κανονισμούς Εφαρμογής του Νόμου αριθ. 198-11.
Στις 23 Σεπτεμβρίου 2013, το Συνταγματικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφαση TC/0168/13 σχετικά με την ιθαγένεια των Δομινικανών και τη ρύθμιση των αλλοδαπών.
Τον Νοέμβριο του 2013, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή κατέγραψε 116.506 βιβλία, των οποίων οι σελίδες περιέχουν 16 εκατομμύρια, 748.568 φύλλα, που περιέχουν το ιστορικό εγγραφών της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Το 2014, ψηφίστηκε ο νόμος αριθ. 169/14, ο οποίος θεσπίζει ειδικό καθεστώς για άτομα που γεννήθηκαν στην εθνική επικράτεια, είναι παράτυπα εγγεγραμμένα στο ληξιαρχείο και για άτομα που πολιτογραφούνται.
Τον Αύγουστο του 2018, ψηφίστηκε ο νόμος αριθ. 33-18 για τα πολιτικά κόμματα, τις ομάδες και τα κινήματα, ο οποίος ρυθμίζει το δικαίωμα όλων των πολιτών να οργανώνονται ή να συμμετέχουν σε πολιτικά κόμματα, ομάδες και κινήματα. Στη συνέχεια, τον Φεβρουάριο του 2019, ψηφίστηκε ο οργανικός νόμος αριθ. 15-19 για το εκλογικό σύστημα (ο οποίος τροποποιήθηκε το 2023 και καταργήθηκε από τον οργανικό νόμο αριθ. 20-23 για το εκλογικό σύστημα).
Η έναρξη των εκλογικών διαδικασιών:
Στις 15 Μαρτίου 1924 διεξήχθησαν οι πρώτες προεδρικές εκλογές, υπό την επίβλεψη του εκλογικού σώματος. Σε αυτή τη διαδικασία, συνολικά 147.228 ψηφοφόροι ήταν εγγεγραμμένοι σε εθνικό επίπεδο, εκ των οποίων ψήφισαν 103.281, με αποτέλεσμα το ποσοστό αποχής να ανέλθει σε 46.947. Ο Οράσιο Βάσκεθ εξελέγη συνταγματικός πρόεδρος για τη θητεία 1924-1930.
Από τη δημιουργία της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής, μέχρι σήμερα έχουν διεξαχθεί 30 εκλογικές διαδικασίες. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι πρώτες δημοκρατικές εκλογές μετά τη δικτατορία του Τρουχίγιο διεξήχθησαν στις 20 Δεκεμβρίου 1962.
Το 1931, ο νόμος αριθ. 247, που θεσπίστηκε στην αρχή της πρώτης θητείας της δικτατορίας Τρουχίγιο, όριζε ότι όλοι οι άνδρες άνω των 18 ετών που διαμένουν στη Δομινικανή Δημοκρατία έπρεπε να διαθέτουν ένα πιστοποιητικό που ονομάζεται «Προσωπική Ταυτότητα». Η έκδοσή του κόστιζε ένα χρυσό πέσο και έπρεπε να ανανεώνεται ετησίως. Με το «Σύμφωνο για τη Δημοκρατία», το οποίο έθεσε τέλος σε μια μετεκλογική κρίση, συμφωνήθηκε μια συνταγματική μεταρρύθμιση για τη συντόμευση της προεδρικής θητείας, η οποία επρόκειτο να ξεκινήσει το 1994 και να ολοκληρωθεί το 1996, όταν θα διεξαχθούν νέες εκλογές. Αυτή η μεταρρύθμιση απαγόρευσε επίσης την επανεκλογή, εφάρμοσε κλειστά εκλογικά τμήματα και καθιέρωσε επαναληπτικές εκλογές.
Το 1996, προκηρύχθηκε δεύτερος γύρος για πρώτη φορά, αφού το Δομινικανό Επαναστατικό Κόμμα (PRD) και το Δομινικανό Απελευθερωτικό Κόμμα (PLD) δεν έλαβαν το 50% συν 1 ψήφο στις εκλογές.
Στις 21 Δεκεμβρίου 1997, ψηφίστηκε ο Εκλογικός Νόμος αριθ. 275, ο οποίος καθόριζε τις εκλογικές περιφέρειες, μια ποσόστωση 25% για τις γυναίκες και το δικαίωμα ψήφου για τους Δομινικανούς στο εξωτερικό, το οποίο εφαρμόστηκε στις εκλογές του Μαΐου 2004. Την ίδια χρονιά, θεσπίστηκε η απαίτηση ότι κάθε Εθνική Ταυτότητα πρέπει να συνοδεύεται από πιστοποιητικό γέννησης. Η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JCE) ξεκίνησε τη διαδικασία δημιουργίας του Εκλογικού Μητρώου και το άνοιγμα κέντρων εγγραφής ψηφοφόρων.
Στις 30 Μαρτίου 2000, ψηφίστηκε ο νόμος αριθ. 12-00, ο οποίος τροποποιεί το τελευταίο μέρος του άρθρου 68 του εκλογικού νόμου αριθ. 275-97, μέσω του οποίου οι γυναίκες μπορούν να συμμετέχουν στις εκλογικές διαδικασίες με ποσοστό 33% των αιρετών θέσεων.
Ψηφίζεται ο νόμος αριθ. 13-00, ο οποίος εναλλάσσει τις υποψηφιότητες των επιτρόπων και των αντιεπιτρόπων, τροποποιώντας το άρθρο 5 του νόμου αριθ. 36-35 περί δημοτικής οργάνωσης.
Το 2004, ψηφίστηκε ο νόμος αριθ. 286-04 της 15ης Αυγούστου, ο οποίος καθιέρωσε το σύστημα των προκριματικών εκλογών μέσω καθολικής, άμεσης και μυστικής ψηφοφορίας με τη συμμετοχή όλων των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων. Την ίδια ημερομηνία, οι Δομινικανοί που διαμένουν στο εξωτερικό άσκησαν το δικαίωμά τους να ψηφίσουν για πρώτη φορά. Το πρώτο γραφείο για την καταγραφή των «ψηφοφόρων στο εξωτερικό» ιδρύθηκε στο Προξενείο των Δομινικανών στη Νέα Υόρκη το 2001.
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εικοστές τέταρτες εκλογές για το Κογκρέσο και τις δημοτικές εκλογές διεξήχθησαν το 2002, ξεχωριστά από τις προεδρικές εκλογές.
Οι εκλογικές περιφέρειες εφαρμόστηκαν σε επίπεδο Κογκρέσου για την εκλογή αντιπροσώπων στις επαρχίες των οποίων ο πληθυσμός, σύμφωνα με την απογραφή του 1993, ξεπερνούσε τους 250.000 κατοίκους.
Στις 25 Ιουλίου, το Εθνικό Κογκρέσο κήρυξε τη συνταγματική μεταρρύθμιση αριθ. 37, η οποία τροποποίησε τα άρθρα 49 και 89 σχετικά με τις εκλογικές πτυχές, επιτρέποντας την επανεκλογή του προέδρου, μετά την ψήφισή της με τον νόμο αριθ. 73-02 της 2ας Ιουλίου 2002.
Το 2008, κατά τη διάρκεια των εικοστών πέμπτων εκλογών, η Ολομέλεια διέταξε την εφαρμογή τεχνολογίας στα ίδια τα κέντρα καταμέτρησης, με αποτέλεσμα να μεταδίδονται ταυτόχρονα τα προκαταρκτικά αποτελέσματα από τα φύλλα καταμέτρησης στα κέντρα υπολογιστών των πολιτικών κομμάτων.
Στις 20 Μαΐου 2012, κατά τη διάρκεια των εικοστών έκτων προεδρικών εκλογών, βουλευτές από το εξωτερικό εξελέγησαν για πρώτη φορά ως εκπρόσωποι στο Κογκρέσο της Δημοκρατίας στο εξωτερικό, σύμφωνα με τις διατάξεις του Συντάγματος του 2010.
Η 39η συνταγματική μεταρρύθμιση του 2015 επικεντρώθηκε στην επανεκλογή του προέδρου. Ορίζει ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μπορεί να υπηρετήσει για δεύτερη συνεχόμενη θητεία, αλλά δεν μπορεί ποτέ να θέσει υποψηφιότητα για το ίδιο αξίωμα ή για Αντιπρόεδρος.
Οι εικοστές έβδομες τακτικές γενικές εκλογές για πρόεδρο, βουλευτές και δημοτικούς αξιωματούχους πραγματοποιήθηκαν στις 15 Μαΐου 2016. Αυτές ήταν οι πρώτες εκλογές από το 1994 στις οποίες εξελέγησαν όλες οι αρχές ταυτόχρονα.
Συμμετοχή των γυναικών από την ίδρυση της JCE
Παρόλο που η JCE ιδρύθηκε το 1923, στις 22 Δεκεμβρίου 1933, η Εκτελεστική Εξουσία εξέδωσε το Διάταγμα αριθ. 858, το οποίο εξουσιοδοτούσε τις γυναίκες να συμμετάσχουν στις γενικές εκλογές του 1934 ως δοκιμαστική διαδικασία για να εκφράσουν τις πεποιθήσεις τους σχετικά με το δικαίωμα ψήφου στις κάλπες.
Στις 16 Μαΐου 1934, σε μια δοκιμαστική περίοδο, οι γυναίκες προσήλθαν στις κάλπες για πρώτη φορά. Συνολικά 96.247 γυναίκες από τη Δομινικανή Δημοκρατία ψήφισαν σε εθνικό επίπεδο για να εκφράσουν την υποστήριξή τους στη μεταρρύθμιση του Συντάγματος σε εκείνα τα άρθρα που έθεταν τις γυναίκες σε μειονεκτική θέση. Ο πληθυσμός της χώρας ήταν 1.479.417, εκ των οποίων 750.704 ήταν άνδρες και 728.713 ήταν γυναίκες.
Οι γυναίκες παρευρέθηκαν για δεύτερη φορά σε δίκη το 1938. Μέχρι εκείνο το έτος, οι ανήλικοι και οι αλλοδαποί πολίτες δεν κατείχαν δελτίο ταυτότητας. Ο νόμος αριθ. 372, της 14ης Οκτωβρίου 1940, όριζε ότι όλοι οι άνδρες, ημεδαποί ή αλλοδαποί, ηλικίας 16 ετών και άνω, έπρεπε να λαμβάνουν τέτοιο έγγραφο.
Στις 14 Δεκεμβρίου, τέθηκε σε ισχύ ο νόμος αριθ. 390, ο οποίος παραχωρούσε πλήρη πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες της Δομινικανής Δημοκρατίας και τους έδινε την εξουσία να αποκτούν και να φέρουν, όπως και οι άνδρες, δελτίο ταυτότητας.
Τελικά, στις 10 Ιανουαρίου 1942, ανακηρύχθηκε η Συνέλευση Αναθεώρησης της Συνταγματικής Μεταρρύθμισης, η οποία έφερε ως ουσιαστική αλλαγή την αναγνώριση του νομικού και πολιτικού καθεστώτος των γυναικών, χορηγώντας τους το δικαίωμα άσκησης του εκλογικού δικαιώματος.
Την 1η Μαρτίου 2013, η Ολομέλεια της Κεντρικής Εκλογικής Επιτροπής (JCE) εξέδωσε ψήφισμα σχετικά με τις «Πολιτικές Ισότητας των Φύλων». Επί του παρόντος, το ίδρυμα συμμετέχει στο πρόγραμμα Equality Seal, με στόχο την εξάλειψη του χάσματος μεταξύ των φύλων στην απασχόληση και όλων των μορφών διακρίσεων κατά των γυναικών στον χώρο εργασίας.
Εξέλιξη της Εθνικής Ταυτότητας και του Εκλογικού Δελτίου:
Από το 1932, η ψήφος στις εκλογές γινόταν αποκλειστικά με το Δελτίο Ταυτότητας. Το 1974, προστέθηκε το Δελτίο Εκλογικής Εγγραφής, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό των εγγράφων που απαιτούνταν για την ψηφοφορία σε δύο. Το Δελτίο Ταυτότητας και το Δελτίο Εκλογικής Εγγραφής αργότερα συγχωνεύθηκαν σε ένα ενιαίο έγγραφο με τον Νόμο 892, αποτελώντας το Εθνικό Δελτίο Ταυτότητας και Εκλογικής Εγγραφής, το οποίο χρησιμοποιείται σήμερα. Το Δομινικανό δελτίο ταυτότητας, ως έγγραφο ταυτότητας, έχει περάσει από διάφορα στάδια: το 1932, υπήρχε το λεγόμενο «Μικρό Βιβλίο», το 1993, άλλαξε σε μπλε κάρτα, το 1998, εισήχθη η κίτρινη κάρτα και το 2014, το έγγραφο ενημερώθηκε με βελτιώσεις στο σχεδιασμό και την εφαρμογή βιομετρικής τεχνολογίας και ψηφιακών δακτυλικών αποτυπωμάτων, η οποία είναι η έκδοση που χρησιμοποιείται σήμερα.
