Από τον Νέλσον Νούνιεζ
Ειδικό για El Inmobiliario
Η Δομινικανή κοινωνία θέτει αυτό το ερώτημα εδώ και πολύ καιρό. Και είναι αρκετά συνηθισμένο αυτό το ερώτημα να αποτελεί επαναλαμβανόμενο θέμα συζήτησης μεταξύ των μελών του Δομινικανικού Κολλεγίου Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων και Τοπογράφων (CODIA).
Θα αναλύσω ποιος κατά την άποψή μου είναι ο λόγος για τον οποίο οι μηχανικοί δεν αγωνίζονται για τα ατομικά τους συμφέροντα, πόσο μάλλον για τα ομαδικά συμφέροντα.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν ξεκινάμε το λύκειο. Από εκεί και πέρα, αρχίζουμε να σκεφτόμαστε σαν μικροαστοί, νομίζοντας ότι όταν πάμε στο πανεπιστήμιο για να σπουδάσουμε μηχανική ή αρχιτεκτονική, αμέσως μετά την αποφοίτησή μας, θα ανέβουμε στην κοινωνική τάξη και θα γίνουμε ιδιοκτήτες μικρών επιχειρήσεων.
Κατά τη διάρκεια των πανεπιστημιακών μας σπουδών, είδαμε μερικούς καθηγητές μηχανικούς και αρχιτέκτονες, να φτάνουν για να διδάξουν με ένα ωραίο φορτηγό ή αυτοκίνητο. Άλλοι καθηγητές δεν φοίτησαν καθόλου στο πανεπιστήμιο λόγω των πολλών επαγγελματικών τους υποχρεώσεων.
Οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες, από τη φύση τους, σκέφτονται και ενεργούν σαν άτομα με έντονο ατομικισμό. Δεν μοιράζονται καν λεπτομέρειες με άλλους συναδέλφους σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας των συμβαλλομένων ιδρυμάτων, ούτε σας δίνουν συμβουλές για το πώς να μπείτε σε ένα γραφείο ή τμήμα για να επικοινωνήσετε. Μάλιστα, θα έλεγα ότι, από αυτή την άποψη, ενεργούμε κακόπιστα.
Είδαμε πώς ανατέθηκαν στην Odebrecht αυτά τα έργα μέσω διαδικασίας υποβολής προσφορών και πώς υπερεκτιμήθηκαν, χωρίς καμία διαμαρτυρία από μηχανικούς ή αρχιτέκτονες. Πόσο μάλλον από το CODIA (Δομινικανό Κολλέγιο Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων και Τοπογράφων). Επιπλέον, όταν υπήρξε αντίδραση από το κίνημα της Πράσινης Πορείας, μια ομάδα μηχανικών και αρχιτεκτόνων, οι οποίοι ήταν υπεργολάβοι για την εν λόγω εταιρεία, υπερασπίστηκαν την Odebrecht μέσω πληρωμένων διαφημίσεωνστα έντυπα μέσα ενημέρωσης.
Από την ίδρυσή του τον Ιανουάριο του 1963, το CODIA (Δομινικανό Κολλέγιο Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων και Τοπογράφων) έχει χαρακτηριστεί κατά τη διάρκεια αυτών των 61 ετών από δύο διακριτές περιόδους, τις οποίες έχω ονομάσει περίοδο φωτός και περίοδο σκιάς. Η περίοδος του φωτός περιλάμβανε τους ιδρυτές και μια ομάδα μηχανικών και αρχιτεκτόνων που ήταν κατά του Τρουχίγιο. Αργότερα, κατά τη διάρκεια των κυβερνήσεων του Δρ. Χοακίν Μπαλαγκέρ, υιοθέτησαν μια μέθοδο πολιτικού αγώνα κατά της ανάθεσης συμβάσεων δημοσίων έργων χωρίς ανταγωνιστικές προσφορές.
Υπήρξε μια σύντομη μεταβατική περίοδος, κατά την οποία ορισμένα μέλη των συνδικάτων αντιτάχθηκαν στις διάφορες πολιτικές παρατάξεις που παρενέβησαν στο CODIA στα τέλη της δεκαετίας του 1980.
Αλλά τα πολιτικά κόμματα επικράτησαν, καταφέρνοντας να φιμώσουν την CODIA και να την μετατρέψουν σε ένα είδος επιτροπής βάσης του κυβερνώντος κόμματος, μετατρέποντάς την σε μια εντελώς φιλοκυβερνητική ένωση.
Το κυβερνών κόμμα εύκολα ωθεί μηχανικούς, αρχιτέκτονες, τοπογράφους, δημόσιους υπαλλήλους και μέλη του κόμματος σαν πρόβατα για να ψηφίσουν τον προεπιλεγμένο υποψήφιο του κόμματος. Και το κάνουν αυτό χρόνο με το χρόνο, με δύο ή τρεις χιλιάδες δημόσιους υπαλλήλους, τους οποίους αναγκάζουν να ψηφίσουν υπό την απειλή απόλυσης. Το καταστατικό της CODIA απαιτεί τα μέλη να έχουν καλή φήμη για να ψηφίσουν. Αυτό είναι κάτι που εκμεταλλεύονται οι κυβερνήσεις που βρίσκονται στην εξουσία για να ενημερώσουν όλα τα μέλη τους. Αυτό έχει καταστήσει την CODIA συνεργό με διαδοχικές κυβερνήσεις στη χώρα και έχει βλάψει τον θεσμό, καθιστώντας την συνεργό στη σιωπή της κυβέρνησηςσχετικά με τις πράξεις της.
Το Δομινικανό Κολλέγιο Μηχανικών, Αρχιτεκτόνων και Τοπογράφων (CODIA), αντί να υπερασπίζεται τα συμφέροντα των μελών του και την αξιοπρέπεια, τα δικαιώματα, τα καθήκοντα και την επαγγελματική τους ανάπτυξη, αγνοεί τις ευθύνες του, γυρίζοντας την πλάτη στα μέλη του σε θέματα που σχετίζονται με την επαγγελματική τους πρακτική και υποβάλλοντάς τα σε καταχρήσεις από την κυβέρνηση, όπως η μη πληρωμή για ολοκληρωμένες εργασίες και έργα. Αυτές οι πρακτικές δεν γίνονται ανεκτές από τον Δομινικανό Σύνδεσμο Εκπαιδευτικών (ADP) ή τον Δομινικανό Ιατρικό Σύλλογο (CMD). Και τα δύο αυτά ιδρύματα εκλέγουν την ηγεσία τους από κόμματα της αντιπολίτευσης, μια στρατηγική που τους εγγυάται καλύτερα αποτελέσματα στην επίτευξη των στόχων τους.
Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση της Δομινικανής Δημοκρατίας είναι ο μεγαλύτερος εργοδότης της χώρας, γι' αυτό και οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες φοβούνται να την αντιμετωπίσουν. Επιπλέον, η συνέλευση των αντιπροσώπων, το διοικητικό συμβούλιο και η υποστηρικτική δομή της CODIA είναι βαθιά συνδεδεμένα με τις κυβερνητικές αρχές.
Οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές, που εφαρμόστηκαν από τις κυβερνήσεις του PLD από το 1996 και μετά, και η εμπορική συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες και τις χώρες της Κεντρικής Αμερικής, πιο γνωστή με το ακρωνύμιο DR-CAFTA, οδήγησαν τη χώρα στην υποχρέωση να θεσπίσει νόμο που να ρυθμίζει την αγορά αγαθών και την ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων.
Μέσω της εφαρμογής του Νόμου 340-06 και των τροποποιήσεών του, τα έγγραφα υποβολής προσφορών, τα οποία είναι ουσιαστικά προσαρμοσμένα στους ευνοημένους πλειοδότες —αυτούς τους στενούς συνεργάτες υπουργών και διευθυντών—είναι τόσο αποτελεσματικά που στη συντριπτική πλειοψηφία των διαγωνισμών, ακόμη και ο νικητής του διαγωνισμού δεν πληροί τις προϋποθέσεις. Για παράδειγμα, η σύμβαση INTRANT για την εγκατάσταση φαναριών στις κύριες λεωφόρους της χώρας. Αυτός ο νόμος έχει ουσιαστικά γίνει η επισημοποίηση και νομιμοποίηση αυτού του ευνοιοκρατίας.
Η συντριπτική πλειοψηφία των μηχανικών και αρχιτεκτόνων από την CODIA δεν έχουν πρόσβαση σε δημόσιους διαγωνισμούς, ούτε σε λαχεία για έργα, ούτε σε συγκρίσεις τιμών, επειδή ο Νόμος 340-06 και οι τροποποιήσεις του, μέσω του Νόμου 449-06, τους έχουν εμποδίσει να το κάνουν για περίοδο άνω των (10) ετών.
