ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ – Οι ανελκυστήρες συνήθως υποβάλλονται σε τακτική συντήρηση. Οι γεννήτριες αποτελούν μέρος των τακτικών προγραμμάτων επιθεώρησης σε πολλά συγκροτήματα κατοικιών. Οι αντλίες νερού και άλλος ηλεκτρομηχανολογικός εξοπλισμός υπόκεινται επίσης συνήθως σε συνεχή παρακολούθηση.
Ωστόσο, υπάρχει ένα άλλο σύστημα του οποίου η σημασία για την ασφάλεια των κατοίκων είναι εξίσου κρίσιμη και το οποίο, σε πολλές περιπτώσεις, μπορεί να διαρκέσει χρόνια χωρίς εξειδικευμένη τεχνική αξιολόγηση: το δίκτυο φυσικού αερίου.
Η έκρηξη που σημειώθηκε την περασμένη Τρίτη σε έναν οικιστικό πύργο στον τομέα El Vergel, στην Εθνική Περιοχή, η οποία φέρεται να προκλήθηκε από διαρροή αερίου, φέρνει για άλλη μια φορά στο προσκήνιο μια πραγματικότητα που σπάνια αποτελεί μέρος της διαχείρισης και συντήρησης των κτιρίων.
Για τον αρχιτέκτονα Έντγκαρ Μαρτίνεθ, μία από τις κύριες προκλήσεις έγκειται στην αντίληψη ότι αυτά τα συστήματα είναι μόνιμα και, ως εκ τούτου, δεν απαιτούν συχνή επίβλεψη.
«Οι εγκαταστάσεις αερίου θεωρούνται συνήθως μόνιμα συστήματα που δεν απαιτούν περιοδική τεχνική παρακολούθηση», εξήγησε ο επαγγελματίας όταν συμβουλεύτηκε την El Inmobiliario.
Σύμφωνα με τον ειδικό, αυτή η άποψη έχει συμβάλει στο να επικεντρώνουν πολλά κτίρια τις προσπάθειες συντήρησης σε άλλα ορατά στοιχεία της καθημερινής λειτουργίας, ενώ τα συστήματα φυσικού αερίου γερνούν και συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς τακτικές τεχνικές αξιολογήσεις.
«Όπως συμβαίνει με κάθε άλλο κτιριακό σύστημα, οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου γερνούν, φθείρονται και απαιτούν τακτικούς ελέγχους για να διασφαλίζεται η ασφαλής λειτουργία τους», σημείωσε.
Ένα εξαιρετικό γεγονός για κάθε δομή
Παρόλο που τα σύγχρονα κτίρια ενσωματώνουν κριτήρια σχεδιασμού που στοχεύουν στη βελτίωση της απόδοσής τους υπό διαφορετικά σενάρια φόρτισης, μια έκρηξη παραμένει ένα εξαιρετικό γεγονός από δομικής άποψης.
Ο Martínez εξήγησε ότι οι οικιστικοί πύργοι έχουν σχεδιαστεί για να αντέχουν τα φορτία που καθορίζονται στους κανονισμούς σχεδιασμού. Ωστόσο, μια έκρηξη που προκαλείται από συσσώρευση αερίου αντιπροσωπεύει μια εξαιρετική κατάσταση που μπορεί να δημιουργήσει διαφορετικές καταπονήσεις από αυτές που λαμβάνονται υπόψη στην καθημερινή χρήση της κατασκευής.
Σύμφωνα με τον επαγγελματία, τα σύγχρονα κτίρια ενσωματώνουν επίπεδα δομικού πλεονασμού που τους επιτρέπουν να απορροφούν ορισμένες από αυτές τις δράσεις, αλλά αυτό δεν εξαλείφει την πιθανότητα ζημιάς όταν συμβαίνει μια έκρηξη σημαντικού μεγέθους.
Ο αρχιτέκτονας προειδοποιεί ότι δεν είναι δυνατόν να εξαχθούν γενικά συμπεράσματα σχετικά με τις επιπτώσεις μιας έκρηξης χωρίς να διεξαχθεί συγκεκριμένη τεχνική αξιολόγηση κάθε περίπτωσης.
Εξήγησε ότι όταν τα γεγονότα είναι χαμηλότερης έντασης, οι ζημιές συνήθως επικεντρώνονται σε μη δομικά στοιχεία, όπως πόρτες, παράθυρα, οροφές, χωρίσματα και άλλα στοιχεία φινιρίσματος. Ωστόσο, μεγαλύτερες εκρήξεις μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο στοιχεία απαραίτητα για τη σταθερότητα ενός κτιρίου, όπως κολώνες, δοκούς, πλάκες και φέροντες τοίχους.
Για τον λόγο αυτό, πιστεύει ότι οποιαδήποτε αξιολόγηση της ασφάλειας μιας κατασκευής θα πρέπει να βασίζεται σε εξειδικευμένους ελέγχους και όχι σε προκαταρκτικές εκτιμήσεις.
Η επιθεώρηση που πρέπει να διενεργηθεί πριν από την επαναχρησιμοποίηση ενός κτιρίου
Ο προσδιορισμός του κατά πόσον ένας οικιστικός πύργος μπορεί να παραμείνει κατειλημμένος μετά από μια έκρηξη απαιτεί μια ολοκληρωμένη αξιολόγηση που περιλαμβάνει διάφορους τεχνικούς κλάδους.
Ο Martínez επισημαίνει ότι ένα από τα πρώτα βήματα είναι η αναθεώρηση ολόκληρου του συστήματος φυσικού αερίου για τον εντοπισμό της προέλευσης του συμβάντος και την επαλήθευση της αεροστεγανότητας του δικτύου.
Επιπλέον, πραγματοποιείται λεπτομερής έλεγχος των κύριων δομικών στοιχείων του κτιρίου, συμπεριλαμβανομένων των υποστυλωμάτων, των δοκών, των πλακών και των φέροντων τοίχων, με στόχο τον εντοπισμό ρωγμών, παραμορφώσεων, μετατοπίσεων ή άλλων ενδείξεων ζημιών.
Οι αξιολογήσεις θα πρέπει επίσης να καλύπτουν προσόψεις, μπαλκόνια και στοιχεία περιβλήματος, καθώς και ηλεκτρικά συστήματα, μηχανισμούς πυροπροστασίας, ανελκυστήρες και άλλο ηλεκτρομηχανολογικό εξοπλισμό που ενδέχεται να έχει επηρεαστεί από την έκρηξη.
Μόνο μετά την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας είναι δυνατόν να προσδιοριστεί, με τεχνικά κριτήρια, εάν ένα κτίριο μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται εν μέρει ή πλήρως.
Είναι περισσότερο πρόβλημα πρόληψης παρά αντίδρασης
Σύμφωνα με τον ειδικό, η συζήτηση για την ασφάλεια των εγκαταστάσεων φυσικού αερίου δεν θα πρέπει να επικεντρώνεται αποκλειστικά στις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης όταν αυτές συμβαίνουν, αλλά σε ενέργειες που επιτρέπουν την αποφυγή τους.
Μεταξύ των πιο συχνών βλαβών που σχετίζονται με διαρροές αερίου είναι η φθορά των βαλβίδων, των ρυθμιστών και των συνδέσεων, η διάβρωση των εξαρτημάτων που εκτίθενται στην υγρασία, οι τροποποιήσεις που γίνονται χωρίς εξειδικευμένη επίβλεψη, η απουσία προληπτικής συντήρησης, η έλλειψη περιοδικών δοκιμών διαρροής και αεροστεγανότητας, καθώς και ο ελαττωματικός ή λανθασμένα εγκατεστημένος εξοπλισμός.
Σε αυτό προστίθεται ο χειρισμός συστημάτων από μη εξειδικευμένο προσωπικό, μια πρακτική που μπορεί να αυξήσει σημαντικά τα επίπεδα κινδύνου.
Δεδομένης αυτής της κατάστασης, ο αρχιτέκτονας πιστεύει ότι η πρόληψη θα πρέπει να θεωρείται κοινή ευθύνη μεταξύ των διοικήσεων, των διοικητικών συμβουλίων των πολυκατοικιών και των κατοίκων.
Τα συνιστώμενα μέτρα περιλαμβάνουν την εφαρμογή επίσημων προγραμμάτων προληπτικής συντήρησης, τον περιοδικό έλεγχο διαρροών από εξειδικευμένο προσωπικό, τη συνεχή αξιολόγηση των ρυθμιστών και των βαλβίδων, τη βασική εκπαίδευση σε πρωτόκολλα έκτακτης ανάγκης και την ανάπτυξη σχεδίων εκκένωσης για την κατάλληλη αντιμετώπιση περιστατικών.
Συνιστά επίσης στους κατοίκους να αποφεύγουν τις μη εξουσιοδοτημένες τροποποιήσεις στις εγκαταστάσεις, να αναφέρουν αμέσως τυχόν ασυνήθιστες οσμές αερίου και να διασφαλίζουν την ορθή συντήρηση του εξοπλισμού που είναι συνδεδεμένος στο δίκτυο.
Μια εκκρεμής πρόκληση στη διαχείριση κτιρίων
Πέρα από το περιστατικό που συνέβη στο Ελ Βέρχελ, ο Μαρτίνεθ κατανοεί ότι η κύρια πρόκληση εξακολουθεί να είναι η ενίσχυση της κουλτούρας της προληπτικής συντήρησης εντός των κτιρίων κατοικιών.
Εξηγεί ότι ενώ εξαρτήματα όπως ανελκυστήρες, σταθμοί παραγωγής ενέργειας και αντλίες νερού αποτελούν συνήθως μέρος των τακτικών διαδικασιών παρακολούθησης, οι εγκαταστάσεις φυσικού αερίου μπορούν να παραμείνουν για μεγάλα χρονικά διαστήματα χωρίς επίσημες τεχνικές αξιολογήσεις, παρά το γεγονός ότι αποτελούν ένα από τα πιο ευαίσθητα συστήματα από την άποψη της ανθρώπινης ασφάλειας.
Για τον αρχιτέκτονα, αυτή η πραγματικότητα αντικατοπτρίζει δύο αδυναμίες που εξακολουθούν να υπάρχουν στον τομέα: την ανάγκη για μεγαλύτερη εξειδικευμένη τεχνική εποπτεία κατά τη διάρκεια των κατασκευαστικών διαδικασιών και τη σημασία της διατήρησης μόνιμων προγραμμάτων συντήρησης μόλις τα κτίρια τεθούν σε λειτουργία.
Σε ένα πλαίσιο όπου οι οικιστικοί πύργοι συνεχίζουν να πολλαπλασιάζονται στα κύρια αστικά κέντρα της χώρας, ο ειδικός πιστεύει ότι η ασφάλεια των δικτύων φυσικού αερίου θα πρέπει να αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου οράματος για τη διαχείριση και τη διατήρηση των κτιρίων, ένα έργο που ξεκινά πολύ πριν από την εμφάνιση μιας έκτακτης ανάγκης.
Προτεινόμενα αναγνώσματα:
