Το έργο, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Μάρκος Μπαρίνας, περιλαμβάνει αρκετούς τοίχους από οπλισμένο σκυρόδεμα με την έννοια ενός κυματοθραύστη, σύμβολο όλων των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες από τις Αντίλλες.
Το Υπουργείο Εξωτερικών (MIREX) εγκαινίασε χθες, Σάββατο, το Μνημείο των Los Cocolos, ένα έργο που αποτίει φόρο τιμής στην πολιτιστική ταυτότητα των Δομινικανών και αναγνωρίζει το έργο αυτών των μεταναστών από τις Αντίλλες ως σημαντική συμβολή που συνέβαλε στην οικοδόμηση της βιομηχανίας ζάχαρης της χώρας στα τέλη του 19ου αιώνα, ειδικά στην περιοχή.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Γενικός Κυβερνήτης της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Ρόντνεϊ Γουίλιαμς, ο Πρωθυπουργός των Βρετανικών Παρθένων Νήσων, Νατάλιο Γουίτλι, και οι Καγκελάριοι Ε. Πολ Τσετ Γκριν της Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, και Ντένζιλ Λεουέλιν Ντάγκλας του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις, καθώς και αντιπροσωπεία από τη Γρενάδα.
Στη δραστηριότητα συμμετείχαν επίσης ο πρόεδρος του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου του Αγίου Μαρτίνου, Harlec Doran, ο γενικός γραμματέας του Οικονομικού και Κοινωνικού Συμβουλίου του Αγίου Μαρτίνου, Gerard Richardson, καθώς και οι Πορτορικανοί ιστορικοί και καθηγητές, Humberto García Muñiz και Jorge L. Giovannetti-Torres.
Κατασκευή
Η κατασκευή του Μνημείου των Κοκόλων ήταν μια πρωτοβουλία της Δομινικανής Κυβέρνησης, υπό τον συντονισμό του Υπουργού Εξωτερικών Ρομπέρτο Άλβαρες, στο πλαίσιο του ενδιαφέροντος για την ενίσχυση των δεσμών με την κοινότητα της Καραϊβικής μέσω μιας διμερούς και πολυμερούς εξωτερικής πολιτικής προσέγγισης, βασισμένης σε μια συνεκτική και βιώσιμη στρατηγική, η οποία επιδιώκει τη δημιουργία σχέσεων αμοιβαίας εμπιστοσύνης, αναγνωρίζοντας τις συγγένειες μέσω ενός υπομονετικού, εποικοδομητικού διαλόγου και σεβασμού της ποικιλομορφίας που χαρακτηρίζει την περιοχή.
«Έχουμε προωθήσει μια εξωτερική πολιτική προσέγγισης με την Καραϊβική, με πολυμερή προσανατολισμό, εποικοδομητικό πνεύμα και πλήρη σεβασμό στην κοινή μας ποικιλομορφία. Έχουμε ενισχύσει την διπλωματική μας παρουσία στην περιοχή και έχουμε εδραιώσει διαύλους διαλόγου και συνεργασίας με τους αδελφούς και τις αδελφές μας από την Καραϊβική», δήλωσε ο Υπουργός Άλβαρες κατά την τελετή εγκαινίων στο Μαλεκόν αυτής της επαρχίας.
«Σήμερα αποτίουμε φόρο τιμής σε μια κοινότητα που υπήρξε πυλώνας της εθνικής μας ταυτότητας. Το να είσαι Κοκόλο δεν είναι απλώς μια εθνική ή ιστορική αναφορά: είναι ένας Δομινικανός τρόπος ύπαρξης στον κόσμο, ένα σύμβολο του πολυπολιτισμικού μας πλούτου, ένας δεσμός που μας ενώνει με την υπόλοιπη Καραϊβική και με άλλες μεταναστεύσεις που, ανά τους αιώνες, έχουν σφυρηλατήσει αυτήν την πλουραλιστική πατρίδα», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών Άλβαρες, τονίζοντας ότι για αυτόν τον λόγο το Υπουργείο Εξωτερικών ανήγειρε αυτό το Μνημείο στους Κοκόλο στο Σαν Πέδρο ντε Μακόρις, την πόλη που τους υποδέχτηκε θερμά.
Το έργο τέχνης, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα και πολεοδόμο Μάρκος Μπαρίνας, περιλαμβάνει αρκετούς τοίχους από οπλισμένο σκυρόδεμα που έχουν σχεδιαστεί ως κυματοθραύστες, συμβολίζοντας τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες από τις Αντίλλες. Η γυαλισμένη επιφάνεια προσομοιώνει την επαφή τους με τη θάλασσα. Τέσσερα τμήματα τοποθετήθηκαν σε αυτούς τους τοίχους, καθένα από τα οποία φέρει τέσσερις ειδικά οξειδωμένες χαλύβδινες πλάκες με χαραγμένο το κείμενο του ποιήματος «Οι Μετανάστες» του Νορμπέρτο Τζέιμς Ρόουλινγκς, ποιητή από το Σαν Πέδρο ντε Μακόρις και απογόνου των Κοκόλος.
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν επίσης αξιωματούχοι του Υπουργείου Εξωτερικών (MIREX), δημοτικές αρχές του San Pedro de Macorís, ηγέτες της κοινότητας, ιστορικοί και μέλη της κοινότητας Cocola, οι οποίοι υπενθύμισαν τη σημασία της διατήρησης της ιστορικής μνήμης αυτής της ομάδας αφρικανικής καταγωγής που, από τα τέλη του 19ου αιώνα, εμπλούτισε την εθνική ταυτότητα με τις παραδόσεις, τις αξίες και το ακούραστο έργο της.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με καλλιτεχνικές παρουσιάσεις από τους Los Guloyas, παραδοσιακές ομάδες του Χοροθεάτρου Cocolo της Δομινικανής Δημοκρατίας, οι οποίες αναγνωρίστηκαν από τον Εκπαιδευτικό, Επιστημονικό και Πολιτιστικό Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (UNESCO), με έδρα το Παρίσι, ως Αριστουργήματα της Προφορικής και Άυλης Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας.
Σχετικά με τους Κόκολος
Για περίπου 40 έως 50 χρόνια, κάτοικοι από περίπου 20 νησιά μεταφέρθηκαν στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπως: Ανγκουίλα, Ανεγκάδα, Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, Άγιος Χριστόφορος και Νέβις, Τορτόλα, Ντομίνικα, Μοντσεράτ, Μπαρμπάντος, Γρενάδα, Σεντ Κρουά, Αγία Λουκία, Άγιος Βικέντιος και Γρεναδίνες, Τζαμάικα, Τρινιντάντ και Τομπάγκο και τα Νησιά Τερκς και Κάικος.
Οι Κόκολος εισήγαγαν στη χώρα στοές και εταιρείες αλληλοβοήθειας, οι οποίες αποτέλεσαν μια μορφή αλληλεγγύης μεταξύ των εργατών και των κατοίκων των πόλεων. Εισήγαγαν επίσης θρησκευτικούς θεσμούς όπως η Δομινικανή Επισκοπική Εκκλησία, η Αποστολική Πίστη, η Μοραβική Εκκλησία και η Αφρικανική Μεθοδιστική Επισκοπική Εκκλησία.
Μια μεγάλη ομάδα διακρίθηκε ως προπανεπιστημιακοί και πανεπιστημιακοί εκπαιδευτικοί στο Σαν Πέδρο ντε Μακόρις, τον Άγιο Δομίνικο, τη Λα Ρομάνα, την Μπαραχόνα, το Πουέρτο Πλάτα και άλλα μέρη της χώρας. Μεταξύ των πιο γνωστών είναι οι καθηγητές Αλμπέρτο Μπίας, Σέλσα Άλμπερτ Μπατίστα και Έγκμπερτ Μόρισον.
Στον αθλητικό και μουσικό τομέα, ξεχώρισαν προσωπικότητες όπως ο Ρικάρντο Κάρτι, ο Τζορτζ Μπελ και η Βάιολετ Στίβεν.
