Bab enam undang-undang menetapkan penubuhan SNIT, Sistem Maklumat Wilayah Kebangsaan, yang akan menjadi badan tempat data akan didaftarkan dan diproses.
Oleh Kakitangan Editorial El Inmobiliario
SANTO DOMINGO– “Kawasan hijau di dalam tanah bandar mesti mempunyai keluasan minimum bersamaan lapan meter persegi bagi setiap penduduk.” Ini adalah susunan kata Undang-undang mengenai Perancangan Wilayah, Penggunaan Tanah dan Petempatan Manusia, yang diluluskan oleh Senat Republik minggu lalu.
Perkara 42 menetapkan bahawa tanah bandar mesti merangkumi kawasan hijau yang berfungsi untuk tujuan rekreasi, ekologi, hiasan atau pemuliharaan, mengikut kadar keluasan dan bilangan penduduk. Dokumen tersebut menyatakan bahawa peruntukan ini mesti diwujudkan oleh peraturan pelaksanaan undang-undang.
Bab tujuh mengenai Rejim Penggunaan Tanah mengklasifikasikannya sebagai Bandar, Boleh Dimajukan dan Tidak Boleh Dimajukan.
“Kerajaan tempatan yang tidak mempunyai pelan guna tanah perbandaran hanya akan mengklasifikasikan tanah tersebut sebagai bandar dan tidak boleh dibandarkan, melainkan kategori tersebut termasuk dalam pelan supra-perbandaran,” menurut perenggan penjelasan.
Undang-undang menyatakan bahawa pengelasan tanah akan berdasarkan sifat atau tujuannya.
Di kawasan bandar, kawasan ini ditetapkan untuk kediaman atau aktiviti produktif seperti pelancongan, pertanian di mana pertanian boleh diamalkan, perhutanan untuk tujuan ini, perlombongan, pesisir pantai-marin, perkhidmatan khas seperti pelabuhan dan lapangan terbang, dan kawasan perlindungan.
Tanah bandar akan dibahagikan, mengikut undang-undang, kepada perumahan, komersial, institusi, pelancongan, rekreasi, perindustrian dan campuran.
Penciptaan Sistem Maklumat Wilayah Negara
Bab enam undang-undang menetapkan penubuhan SNIT, Sistem Maklumat Wilayah Kebangsaan, yang akan menjadi badan tempat data akan didaftarkan dan diproses.
Menurut dokumen tersebut, jabatan ini akan dilampirkan kepada Kementerian Ekonomi, Perancangan dan Pembangunan (MEPyD) dan daripadanya akan terdapat akses kepada semua maklumat geografi wilayah negara.
Perkara 39 mentakrifkan fungsi SNIT sebagai penyelarasan dengan Institut Geografi Nasional sistem geografi sedia ada di negara ini, dengan ONE, Pejabat Statistik Negara atau dengan pangkalan data antarabangsa, untuk mengumpul, mengarkibkan dan menyebarkan maklumat tersebut.
Selain menyelenggara rekod digital dan menyelaras dengan entiti yang berkaitan dengan organisasi, ia akan bertanggungjawab terhadap prosedur operasi untuk penggunaan, pertukaran dan pengoptimuman penjanaan maklumat.
Walaupun mereka menyebut badan-badan sektoral yang akan menyertainya pada masanya, undang-undang menetapkan bahawa sejak penubuhannya, SNIT mesti terdiri daripada kementerian Alam Sekitar dan Sumber Asli, Pertanian, Kerja Raya dan Komunikasi, Pelancongan, Tenaga dan Lombong, Pendidikan, Kesihatan Awam dan Perumahan dan Bangunan.
