Η επίσημη ονομασία του είναι Αμφιθέατρο των Φλαβίων, προς τιμήν της δυναστείας των Φλαβίων, μιας διαδοχής αυτοκρατόρων που παρήγγειλαν την κατασκευή του. Ωστόσο, αργότερα υιοθέτησε το όνομα Κολοσσαίο λόγω του μεγάλου μνημείου κοντά στην αρένα, γνωστού ως Κολοσσός του Νέρωνα.
Η κατασκευή του διήρκεσε περίπου 10 χρόνια, ξεκινώνταςτο 70 μ.Χ. υπό την καθοδήγηση του αυτοκράτορα Βεσπασιανού και ολοκληρώθηκε το 80 μ.Χ. κατά τη διάρκεια της βασιλείας του γιου του Τίτου. Ωστόσο, χρόνια αργότερα, ο αυτοκράτορας Δομιτιανός πρόσθεσε έναν ακόμη όροφο στο κτίριο για να φιλοξενήσει περισσότερους θεατές.
Η ιστορία του Κολοσσαίουαντανακλά την προτίμηση των αυτοκρατόρων και ολόκληρου του ρωμαϊκού πληθυσμού της εποχής για αιματηρή ψυχαγωγία. Επιπλέον, τέτοια ψυχαγωγία επιτρεπόταν στον λαό. Μάλιστα, η είσοδος στις παραστάσεις ήταν δωρεάν.
Τα δημόσια θεάματα ήταν εξέχουσες και δημοφιλείς γιορτές για την εποχή, μορφές ψυχαγωγίας που απολάμβαναν ιδιαίτερα οι Ρωμαίοι. Το κύριο αξιοθέατο ήταν οι βάναυσες μονομαχίες. Αυτοί ήταν σκλάβοι και κρατούμενοι που αναγκάζονταν να υποβληθούν σε αυστηρή εκπαίδευση και να μάθουν να χειρίζονται όπλα όπως σπαθιά και δόρατα, πριν αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον στην αρένα του αμφιθεάτρου σε μια άγρια μάχη για το έπαθλο, αλλά κυρίως για να παραμείνουν ζωντανοί. Ένα άλλο κοινό χαρακτηριστικό ήταν οι μάχες μεταξύ άγριων θηρίων όπως λιοντάρια, ελέφαντες και πάνθηρες, τα οποία έρχονταν από μακρινές χώρες. Αυτά τα ζώα αντιμετώπιζαν επίσης τους κρατούμενους στο πλαίσιο άλλων θεαμάτων.
Από την άλλη πλευρά, παρουσίαζαν απίστευτες ναυμαχίες, οι οποίες περιελάμβαναν το γέμισμα της αρένας με νερό και τη διοργάνωση έντονων μαχών μεταξύ διαφόρων πλευρών με πλοία και κάθε είδους πολεμικά εργαλεία που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή. Ήταν επίσης ο τόπος εκτέλεσης και θανάτου πολλών Χριστιανών.
Επιπλέον, διάφορες θεατρικές παραστάσεις γέμισαν με χαρά χιλιάδες θαυμαστές, οι οποίοι δεν έχασαν ποτέ τις εορταστικές εκδηλώσεις και άλλες δημόσιες εκδηλώσεις. Για περίπου 500 χρόνια, αυτά τα θεάματα λάμβαναν χώρα, στοιχίζοντας τη ζωή σε χιλιάδες μαρτύρων και πολλά ζώα.
Μετά την πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, αυτό το κολοσσιαίο κτίριο χρησιμοποιήθηκε ως φρούριο και καταφύγιο. Αργότερα, έγινε ιερό προς τιμήν των Χριστιανών μαρτύρων του πρώτου αιώνα. Σήμερα, χρησιμοποιείται για ορισμένες θρησκευτικές δραστηριότητες υπό την προεδρία του Πάπα.
¿Ποιος έχτισε το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο;
Είναι παγκοσμίως γνωστό ως ένα από τα Επτά Θαύματα του Σύγχρονου Κόσμου από το 2007. Επιπλέον, αποτελεί κορυφαίο τουριστικό αξιοθέατο κάθε χρόνο. Ως εκ τούτου, πολλοί άνθρωποι θέλουν να μάθουν ποιοι ήταν οι αρχιτέκτονες της μεγαλύτερης υπερηφάνειας της Ρώμης.
Στην Πεζόδρομο του Άρεως (Campus Martius) της Ρώμης, βρισκόταν το πρώτο μεγάλο αμφιθέατρο που ονομαζόταν Στατίλιος Ταύρος.Ωστόσο, αυτό το κτίριο καταστράφηκε από την τεράστια πυρκαγιά που σημειώθηκε το 64 μ.Χ. Αργότερα, ο αυτοκράτορας Νέρωνας διέταξε την κατασκευή μιας προσωρινής ξύλινης κατασκευής στην ίδια τοποθεσία, του μεγαλοπρεπούς Domus Aurea.
Μετά την αυτοκτονία του Νέρωνα, ο νέος αυτοκράτορας, Βεσπασιανός, διέταξε την κατασκευή ενός νέου αμφιθεάτρου, το οποίο σήμερα είναι γνωστό ως Κολοσσαίο στη Ρώμη. Στόχος ήταν η παροχή αναψυχής στον ρωμαϊκό λαό, καθώς επρόκειτο για δημόσιο κτίριο. Αναμφίβολα, ο Βεσπασιανός συνέλαβε το έργο και εξέφρασε τις ιδέες του, αλλά η ιστορία δεν δείχνει ότι ήταν ο σχεδιαστής ή ο αρχιτέκτονας.
Αν αναρωτιέστε ποιος έχτισε το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο, ίσως εκπλαγείτε όταν μάθετε ότι η απάντηση είναι αβέβαιη. Η αλήθεια είναι ότι τα αρχαία ρωμαϊκά κτίρια ανεγέρθηκαν για να δοξάσουν τους αυτοκράτορες. Επομένως, η ταυτότητα του αρχιτέκτονα πίσω από αυτό το εκπληκτικό ιστορικό μνημείο παραμένει άγνωστη. Υπάρχουν μόνο θεωρίες για τους πιθανούς υποψηφίους, μερικοί από τους οποίους είναι ο Σεβήρος, ο Γαυδέντιος, ο Ραβρίριος ή ο Απολλόδωρος της Δαμασκού.
Ο συνολικός αριθμός των συνεισφερόντων εκτιμάται ότι έφτασε τις δεκαπέντε χιλιάδες άνδρες. Εκτιμάται επίσης ότι περισσότερες από δώδεκα ολόκληρες οντότητες συμμετείχαν στην ανέγερση του Κολοσσαίου , αν και πολλές περισσότερες αναμφίβολα υπάρχουν χωρίς τεκμηρίωση.
Οι αρχαίοι Ρωμαίοι δημιούργησαν μοντέλα και σχέδια του Ρωμαϊκού Κολοσσαίου και στη συνέχεια επέλεξαν υλικά υψηλής ποιότητας με εξαιρετική ταχύτητα. Μάλιστα, εκμεταλλεύτηκαν τη χρήση του σκυροδέματος, ενός υλικού που επέτρεπε την ταχεία κατασκευή και τη δημιουργία καμάρων και θόλων.
Επιπλέον, το έργο έπρεπε να συμμορφώνεται με το ρωμαϊκό αστικό δίκαιο και τους οικοδομικούς κανονισμούς. Παρ' όλα αυτά, το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο στην Ιταλία αποτελεί σύμβολο της ρωμαϊκής αποτελεσματικότητας στις κατασκευές.
Αυτό το μεγαλοπρεπές ελλειπτικό αρχιτεκτονικό έργο είναι ωοειδές, με συνολική επιφάνεια 22.951 τ.μ2.
Αρχιτεκτονική
Όταν οι αρχαιολόγοι μελετούν ποιος κατασκεύασε το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο, διαιρούν το έργο σε τέσσερις φάσεις. Μάλιστα, υποστηρίζεται ότι κάθε φάση είχε τον δικό της αρχιτέκτονα και μια συγκεκριμένη ομάδα. Επομένως, πιστεύεται ότι όλοι εργάστηκαν ταυτόχρονα και με τις ίδιες οδηγίες.
Πολλοί ιστορικοί αρχιτεκτονικής έχουν αφιερωθεί στη μελέτη κάθε μέρους και γωνιάς αυτού του κτιρίου. Μάλιστα, θεωρείται το πιο μεγαλοπρεπές κτίριο όλων των εποχών στη Ρώμη.
Έχει ελλειπτικό σχήμα, γεγονός που το καθιστά μια σύγχρονη κατασκευή, παρόλο που χτίστηκε πριν από πολλά χρόνια. Οι διαστάσεις του είναι περίπου 50,75 μέτρα ύψος, 156 μέτρα πλάτος και 189 μέτρα μήκος.
Το Κολοσσαίο εκτείνεται σε τέσσερα επίπεδα, καθένα από τα οποία διαθέτει 80 καμάρες με ημικυκλικές απολήξεις, που στηρίζονται σε κίονες. Επιπλέον, το μεγαλείο του ενισχύεται από τη χρήση αρχιτεκτονικών ρυθμών, σε κάθε επίπεδο ξεχωριστών, όπως κορινθιακού, τοσκανικού, δωρικού και ιωνικού ρυθμού.
Το εκτεταμένο κτίριο μπορεί να χωριστεί σε 3 βασικά μέρη που αποτελούν ολόκληρο το συγκρότημα, τα οποία περιγράφονται παρακάτω:
Οι κερκίδες
Ήταν ο χώρος που είχε σχεδιαστεί για να φιλοξενήσει πάνω από 50.000 θεατές που έρχονταν για να απολαύσουν μια παράσταση ή μια μάχη που είχε προγραμματιστεί για ψυχαγωγία. Αποτελούνταν από 80 επίπεδα καθισμάτων και η είσοδος ήταν δωρεάν, καθώς οι παραστάσεις παρέχονταν από την κυβέρνηση. Οι θέσεις που βρίσκονταν πιο κοντά στην αρένα προορίζονταν για κυβερνητικούς αξιωματούχους και άτομα υψηλού κύρους. Ωστόσο, οι υπόλοιπες θέσεις κατανέμονταν ανάλογα με την κοινωνική τάξη. Η πρόσβαση στους χώρους καθισμάτων ήταν γρήγορη και εύκολη μέσω των 80 πυλών.
Η άμμος
Αυτή ήταν η περιοχή όπου πραγματικά έλαβε χώρα το θέαμα, με πλάτος 75 μέτρα και μήκος περίπου 44 μέτρα. Είχε οβάλ σχήμα, με ξύλινο δάπεδο καλυμμένο από ένα στρώμα άμμου. Κάτω από αυτό το τμήμα υπήρχε ένα είδος υπόγειου χώρου όπου φυλάσσονταν τα ζώα, οι ηθοποιοί και οι καλλιτέχνες της παράστασης. Συνεπώς, για μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, διέθετε έναν ανελκυστήρα εμπορευμάτων που μετέφερε γρήγορα τους καλλιτέχνες στην αρένα, δημιουργώντας ένα σαγηνευτικό εφέ.
Το θόλο
Στην κορυφή του, το αμφιθέατρο είχε ένα καμβά που χρησίμευε ως τέντα για να το προστατεύει από τη βροχή και τον ήλιο. Ήταν χωρισμένο σε πολλά τμήματα, έτσι ώστε κάθε τμήμα να μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς να επηρεάζει τα άλλα. Το χειρίζονταν οι ναύτες, καθώς ο μηχανισμός του είναι πολύ παρόμοιος με αυτόν που χρησιμοποιείται στα πανιά των πλοίων. Επιπλέον, τη νύχτα, λάμπες κρεμόντουσαν κατά μήκος του θόλου για να φωτίζουν την παράσταση.
Χωρίς αμφιβολία, είναι ένα από τα σημαντικότερα τουριστικά αξιοθέατα της Ρώμης. Παρά το πέρασμα του χρόνου, η αρχιτεκτονική του Ρωμαϊκού Κολοσσαίου παραμένει από τις πιο αξιοσημείωτες στην ιστορία. Σήμερα, χιλιάδες άνθρωποι επισκέπτονται αυτό το μέρος κάθε μήνα.
Ανοιγμα
Ακόμη και πριν ολοκληρωθεί η κατασκευή, πραγματοποιήθηκε μια εξαιρετική γιορτή για τα εγκαίνια του αμφιθεάτρου. Αυτή η γιορτή περιελάμβανε πολυάριθμα αιματηρά θεάματα, όπως ψεύτικες ναυμαχίες, μονομαχίες, θηριομαχίες και εκτελέσεις.
Σύμφωνα με καταγεγραμμένα στοιχεία, αυτά τα αιματηρά θεάματα έλαβαν χώρα σε διάστημα περίπου 100 ημερών. Επιπλέον, η τελετή έναρξης άφησε πίσω της 9.000 νεκρά ζώα. Επιπλέον, 10.000 αιχμάλωτοι πολέμου έχασαν τη ζωή τους στην αρένα. Παρ' όλα αυτά, καταγράφηκε η εμβληματική μάχη μεταξύ των μονομάχων Βήρου και Πρίσκου, η οποία κορυφώθηκε με την απελευθέρωσή τους.
Διαστάσεις
Αυτή η ρωμαϊκή κατασκευή εντυπωσιάζει στην πολυπλοκότητά της, η οποία καλύπτει αυτό το στολίδι αρχιτεκτονικής. Για παράδειγμα, όταν χτίστηκε το Ρωμαϊκό Κολοσσαίο, ένας από τους λόγους ήταν να καταδειχθεί ότι η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία είχε ένα ανώτερο πολιτικό σύστημα σε σύγκριση με άλλες πόλεις.
Μια ματιά στα σχέδια του Ρωμαϊκού Κολοσσαίου θα σας δώσει μια ιδέα για τις διαστάσεις και την αρχαία μεγαλοπρέπειά του:
- Ελλειπτική κατασκευή : Έχει μήκος 189 μέτρα, πλάτος 156 μέτρα, ύψος 50,75 μέτρα από το υψηλότερο σημείο της και συνολική επιφάνεια 22.951 τ.μ.
- Πρόσοψη: Το εξωτερικό του έχει ύψος 48,5 μέτρα. Αποτελείται από 80 καμάρες, πλάτους 4,2 μέτρων και ύψους 6,45 μέτρων η καθεμία.
- Αρένα : Αυτό το τμήμα του Ρωμαϊκού Κολοσσαίου είναι πολύ μεγάλο, με μήκος 83 μέτρα, πλάτος 48 μέτρα και έκταση 2.943 τ.μ.
- Κερκίδες: Χωρίζονταν σε 80 σειρές, όπου η χαμηλότερη είχε ύψος 3 μέτρα, ενώ η υψηλότερη είχε ύψος 40 μέτρα.
- Υπόγειο: Είναι το υπόγειο τμήμα του Κολοσσαίου, το οποίο ακολουθεί τα περιγράμματα της αρένας και περιέχει περάσματα, κόγχες και πολλαπλούς διαδρόμους.
Χωρητικότητα Κολοσσαίου
Μετά την ολοκλήρωσή του, το αμφιθέατρο είχε 80 σειρές καθισμάτων για να φιλοξενήσει από 50.000 έως 80.000 θεατές. Αυτοί κατανεμήθηκαν στις διαφορετικές κερκίδες ανάλογα με την κοινωνική τους τάξη. Η ιδέα πίσω από ένα τόσο κολοσσιαίο αμφιθέατρο ήταν να κρατήσει το πλήθος απασχολημένο. Επομένως, όσο περισσότεροι άνθρωποι έμπαιναν στο Ρωμαϊκό Κολοσσαίο, τόσο καλύτερη ήταν η εμπειρία.
Σήμερα, η χωρητικότητα του Ρωμαϊκού Κολοσσαίου είναι πολύ περιορισμένη για διάφορους λόγους ασφάλειας, υγιεινής και διατήρησης. Επομένως, επιτρέπονται μόνο 2.000 άτομα, με μέγιστο τα 3.000, στο εσωτερικό του ανά πάσα στιγμή. Επιπλέον, οι επισκέπτες χωρίζονται σε ομάδες που δεν υπερβαίνουν τα 20 άτομα.
Λήψη από το COLISEOROMANO.net.
