ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ.- Ο αρχιτέκτονας Ρομπέρτο Ρίχο πιστεύει ότι η έννοια της βιωσιμότητας στην αρχιτεκτονική της Δομινικανής Πολιτείας έχει γίνει περισσότερο ένα σημείο πώλησης παρά μια συγκεκριμένη δράση.
«Έχει εφαρμοστεί μια εικόνα βιωσιμότητας. Χρησιμοποιείται πολύ ως σημείο πώλησης. Λέμε ότι το έργο μας είναι πράσινο, ότι είναι βιώσιμο, αλλά όταν κοιτάς τις εφαρμογές που υποστηρίζουν αυτή τη συζήτηση, δεν υπάρχουν», δήλωσε.
Ο Ρίχο πρόσθεσε ότι ακόμη και οι αναλογίες των χώρων πρασίνου δεν αντικατοπτρίζουν μια πραγματική ανησυχία για το ζήτημα. Επεσήμανε ότι ακόμη και αν ένα έργο περιλαμβάνει χώρους πρασίνου, αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει πραγματική δέσμευση για βιωσιμότητα.
απαιτούνται κρατικές πολιτικές που θεσπίζουν σαφείς κανονισμούς. Αυτοί οι κανονισμοί θα πρέπει να απαιτούν από τα έργα που παρουσιάζονται ως βιώσιμα να πληρούν συγκεκριμένες απαιτήσεις. Χωρίς τέτοια ρύθμιση, είπε, δεν υπάρχει πραγματικός τρόπος για να επαληθευτεί εάν ένα έργο είναι πραγματικά βιώσιμο.
Πιστοποιήσεις και πραγματική δέσμευση
Ο αρχιτέκτονας τόνισε ότι οι διεθνείς πιστοποιήσεις ως οδηγός. Σημείωσε ότι ορισμένα έργα στη χώρα τις έχουν αποκτήσει και άλλα βρίσκονται σε διαδικασία, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις όπου χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για εμπορικούς σκοπούς.
Ο Rijo εξήγησε ότι αυτές οι πιστοποιήσεις έχουν διαφορετικούς βαθμούς και επίπεδα και ότι η καθεμία συνεπάγεται ένα συγκεκριμένο επίπεδο ευθύνης. Γι' αυτό θεωρεί σημαντικό να γνωρίζει κανείς τον τύπο της πιστοποίησης για να κατανοήσει την πραγματική δέσμευση του έργου.
Ο αρχιτέκτονας δήλωσε ότι, εφόσον δεν υπάρχουν σαφείς πολιτικές και μια γνήσια δέσμευση, η βιωσιμότητα θα συνεχίσει να χρησιμοποιείται ως σημείο πώλησης και όχι ως πραγματική πρακτική στην αρχιτεκτονική της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Σύγχρονες τάσεις στην αρχιτεκτονική της Δομινικανής Δημοκρατίας
Ο αρχιτέκτονας Roberto Rijo εξήγησε ότι η αρχιτεκτονική στη Δομινικανή Δημοκρατία επικεντρώνεται κυρίως σε δύο τομείς: οικιστικά και εμπορικά έργα. Σημείωσε ότι αυτοί είναι οι τομείς όπου λαμβάνει χώρα ο μεγαλύτερος σχεδιασμός και οι επενδύσεις, τόσο από ιδιωτικές εταιρείες όσο και από κατασκευαστές που προωθούν νέες κατασκευές στη χώρα.
Ο εμπειρογνώμονας τόνισε ότι αυτή η τάση αντικατοπτρίζει μια συνεχή ζήτηση, αλλά και έναν περιορισμό στο εθνικό αρχιτεκτονικό τοπίο. Επισήμανε ότι υπάρχει έντονη έλλειψη πόρων στην ανάπτυξη θεσμικών έργων, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων κτιρίων, των κυβερνητικών χώρων και των έργων κοινωνικού αντίκτυπου που συχνά καθορίζουν την ταυτότητα και τη λειτουργικότητα μιας πόλης.
Επιπλέον, ο αρχιτέκτονας επεσήμανε ότι η κατάσταση είναι ακόμη πιο κρίσιμη στους τομείς του πολιτισμού και του πολεοδομικού σχεδιασμού. Τόνισε την έλλειψη έργων που επικεντρώνονται στον πολιτισμό, τους δημόσιους χώρους, τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τον σχεδιασμό των πόλεων - απαραίτητα στοιχεία για ισορροπημένη ανάπτυξη. Κατά την άποψή του, αυτή η απουσία έχει προκαλέσει σημαντική υστέρηση σε βασικούς τομείς για την ολοκληρωμένη ανάπτυξη της χώρας.
