Το δολάριο έκλεισε χθες στα 62,69 δολάρια ΗΠΑ, εγείροντας ερωτήματα: πόσο ψηλά θα φτάσει το 2026 και μπορεί η οικονομία να αντέξει ένα πιο ακριβό δολάριο; Η κυβέρνηση, οι τραπεζίτες και οι επιχειρηματικοί ηγέτες υπερασπίζονται τη σταθερότητα, αλλά προειδοποιούν ότι αυτή η ηρεμία θα μπορούσε να διαταραχθεί εάν συνεχιστούν οι εξωτερικές πιέσεις.
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Το δολάριο ΗΠΑ, το σκληρό νόμισμα αναφοράς της χώρας, έκλεισε στις 25 Δεκεμβρίου 2025, περίπου στα 62,60 RD$ ανά μονάδα, σύμφωνα με επίσημα στοιχεία της Κεντρικής Τράπεζας της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD), μετά από ένα χρόνο διακυμάνσεων, κινούμενο σε ένα εύρος από 58,7 RD$ έως 64,4 RD$ πέσος ανά δολάριο, αντανακλώντας μια υποτίμηση του τοπικού νομίσματος κατά 5,7 μονάδες.
Αυτή η συμπεριφορά αποδίδεται σε εξωτερικές πιέσεις, όπως τα διεθνή επιτόκια και οι τιμές των καυσίμων, αν και οι ειδικοί επισημαίνουν επίσης την εγχώρια ζήτηση για ξένο νόμισμα για εισαγωγές και τον δυναμισμό του τουρισμού και των εμβασμάτων.
Τον Μάρτιο, ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD) δήλωσε ότι «Οι πρόσφατες διακυμάνσεις των συναλλαγματικών ισοτιμιών οφείλονται σε εποχικούς παράγοντες ζήτησης και στην τρέχουσα παγκόσμια αβεβαιότητα. Η οικονομία της Δομινικανής Δημοκρατίας παραμένει σταθερή χάρη στην αξιοπιστία των θεσμών της και στη μακροοικονομική πειθαρχία, και η Κεντρική Τράπεζα είναι έτοιμη να εφαρμόσει μέτρα για την αποτροπή της υπερβολικής αστάθειας των συναλλαγματικών ισοτιμιών, προστατεύοντας έτσι τον στόχο για τον πληθωρισμό και τη συνολική σταθερότητα».
Τον ίδιο μήνα, ο Leonel Castellanos Duarte, πρόεδρος της Εθνικής Ένωσης Επιχειρηματιών (UNE), δήλωσε ότι «Οι οικονομικοί παράγοντες έχουν παρατηρήσει με ανησυχία την ασταθή συμπεριφορά του δολαρίου ΗΠΑ έναντι του πέσο της Δομινικανής Δημοκρατίας. Είναι απαραίτητο η Κεντρική Τράπεζα να εφαρμόσει διορθωτικά μέτρα που θα περιορίσουν την υποτίμηση του πέσο και θα αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη στην αγορά».
Τον Απρίλιο, η Κεντρική Τράπεζα προσάρμοσε προς τα πάνω την πρόβλεψη της συναλλαγματικής ισοτιμίας για το τέλος του 2025, τοποθετώντας την στα 64,80 δολάρια ΗΠΑ ανά δολάριο, δίνοντας έμφαση σε διεθνείς παράγοντες και στη ζήτηση για ξένο νόμισμα.
Τον Ιούνιο, η Κεντρική Τράπεζα, στην Έκθεση Νομισματικής Πολιτικής της, δήλωσε: «Η συμπεριφορά της συναλλαγματικής ισοτιμίας αντανακλά εξωτερικές πιέσεις, αλλά το χρηματοπιστωτικό σύστημα διατηρεί συνθήκες ρευστότητας και σταθερότητας που του επιτρέπουν να αντιμετωπίζει επεισόδια μεταβλητότητας χωρίς να διακυβεύεται ο στόχος για τον πληθωρισμό».
Σε δήλωση της 13ης Δεκεμβρίου 2025, η Κεντρική Τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD) εξήγησε ότι τα επιτόκια αναφοράς υπολογίζονται ως σταθμισμένος μέσος όρος των συναλλαγών στην αγορά spot, που ονομάζεται επίσης αγορά μετρητών, η οποία χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι οι συναλλαγές διακανονίζονται αμέσως ή σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, συνήθως έως δύο εργάσιμες ημέρες, γεγονός που εγγυάται διαφάνεια στη διαμόρφωση των τιμών.
Ένας χρόνος σταθερότητας
Το τέλος του 2025 επιβεβαιώνει ένα έτος σχετικής σταθερότητας της συναλλαγματικής ισοτιμίας, με μέτρια υποτίμηση του πέσο έναντι του δολαρίου εντός των ορίων που προβλέπει η Κεντρική Τράπεζα. Τα επίσημα στοιχεία και οι δηλώσεις του Διοικητή Héctor Valdez Albizu δείχνουν ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα διατηρεί επαρκή ισχύ και ρευστότητα για να αντέξει τις εξωτερικές πιέσεις.
Όσον αφορά το 2026, οι προβλέψεις για οικονομική ανάπτυξη περίπου 4-5% βασίζονται σε τομείς όπως ο τουρισμός, οι ξένες επενδύσεις και οι ζώνες ελεύθερων συναλλαγών.
Ωστόσο, επιχειρηματικές φωνές όπως αυτή του Celso Juan Marranzini, προέδρου της CONEP (Listín Diario, 4 Ιουνίου 2025), προειδοποιούν ότι η οικονομία παραμένει εκτεθειμένη σε παγκόσμιους παράγοντες και τόνισαν τις γεωπολιτικές εντάσεις, οι οποίες τείνουν να καθιστούν τις εισαγωγές ακριβότερες και να αυξάνουν το βάρος του χρέους σε δολάρια.
Καθοριστικοί παράγοντες
– Διεθνής νομισματική πολιτική: η διατήρηση υψηλών επιτοκίων στις ΗΠΑενίσχυσε το δολάριο και άσκησε πιέσεις στα νομίσματα των αναδυόμενων αγορών.
– Εισαγωγές καυσίμων και εφοδίων: οι τιμές και τροφίμων
– Τουρισμός και εμβάσματα: αυτά τα εισοδήματα αντισταθμίζουν μέρος της πίεσης της συναλλαγματικής ισοτιμίας, παρέχοντας ρευστότητα στην αγορά.
– Άμεσες ξένες επενδύσεις: οι ροές προς την ενέργεια, τις κατασκευές και τις ζώνες ελεύθερου εμπορίου συνέβαλαν στη σταθεροποίηση της προσφοράς δολαρίων.
Μια κοινή ανάγνωση
Δηλώσεις από τις κορυφαίες οικονομικές φωνές της χώρας υποδηλώνουν συναίνεση: η σταθερότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας έχει διατηρηθεί, αλλά οι εξωτερικοί κίνδυνοι παραμένουν. Ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD), Héctor Valdez Albizu, ζήτησε σύνεση σε ένα πλαίσιο διεθνούς αβεβαιότητας, τονίζοντας ότι το χρηματοπιστωτικό σύστημα αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» της οικονομίας.
Από τον ιδιωτικό τραπεζικό τομέα, ο Christopher Paniagua (Banco Popular) υποβάθμισε τις ανησυχίες σχετικά με τις κινήσεις στην αρχή του έτους, αποδίδοντάς τες σε εποχικούς παράγοντες, ενώ ο Steven Puig (Banco BHD León) τόνισε τη μακροοικονομική πειθαρχία και την ισχύ του χρηματοπιστωτικού συστήματος ως εγγυήσεις έναντι επεισοδίων μεταβλητότητας.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της CONEP, Celso Juan Marranzini, επέμεινε ότι η ανάπτυξη πρέπει να συνοδεύεται από κοινωνική πρόνοια και εμπιστοσύνη μεταξύ των τομέων και ζήτησε ένα «εθνικό όραμα» ικανό να ξεπεράσει τη διαρθρωτική στασιμότητα.
Η κυβέρνηση και η Κεντρική Τράπεζα προβλέπουν ανάπτυξη μεταξύ 4% και 5% για το 2026, υποστηριζόμενη από τον τουρισμό, τις κατασκευές και τις ζώνες ελεύθερου εμπορίου. Ωστόσο, αναγνωρίζουν ότι η οικονομία της Δομινικανής Δημοκρατίας παραμένει ευάλωτη σε περαιτέρω αυξήσεις των επιτοκίων στις Ηνωμένες Πολιτείες, στην αστάθεια των διεθνών τιμών καυσίμων και στις γεωπολιτικές εντάσεις που επηρεάζουν το παγκόσμιο εμπόριο.
Εάν το δολάριο συνεχίσει να ενισχύεται το 2026, οι κίνδυνοι θα είναι σαφείς: εισαγόμενος πληθωρισμός, πίεση στο επιχειρηματικό κόστος, μεγαλύτερο βάρος στο εξωτερικό χρέος και πιθανή επιβράδυνση των επενδύσεων και της απασχόλησης.
Παρόλο που το επιτόκιο κλεισίματος του 2025 επιβεβαιώνει σχετική σταθερότητα, το άμεσο μέλλον θα εξαρτηθεί από την ικανότητα της χώρας να διατηρήσει την θεσμική εμπιστοσύνη, να ενισχύσει την εγχώρια παραγωγικότητα και να διατηρήσει τον διάλογο μεταξύ κυβέρνησης, τραπεζών και επιχειρήσεων.
Η σταθερότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας, περισσότερο από ένα τεχνικό σημείο δεδομένων, γίνεται σημείο συνάντησης μεταξύ των οικονομικών παραγόντων που αναγνωρίζουν τόσο την πρόοδο όσο και τις μελλοντικές προκλήσεις.
