Χοσέ Άριας
El Inmobiliario
Η γειτονιά San Miguel, μια από τις παλαιότερες στην πόλη του Santo Domingo, αποτελεί μέρος του δικτύου τομέων που βρίσκονται βόρεια της Αποικιακής πόλης: El Polvorín, San Lázaro, San Miguel, San Antón και Santa Bárbara.
Μερικά από τα σπίτια στο Σαν Μιγκέλ χρονολογούνται από την αποικιακή εποχή, διαθέτοντας εσωτερικές αυλές με κεντρικές δεξαμενές για την παροχή νερού. Σχεδιάστηκαν και κατασκευάστηκαν με ασβεστόλιθο που εξορύσσεται από τα ορυχεία της Σάντα Μπάρμπαρα, μαζί με ασβέστη και πηλό, για να αντέχουν στα πυρά των κανονιών των πειρατικών πλοίων που μάστιζαν την περιοχή της Καραϊβικής.
Τα σπίτια του Σαν Μιγκέλ χτίστηκαν με πέτρες για να αντέχουν στους πειρατές. Justo Feliz/El Inmobiliario.
Στη συνέχεια, στις αρχές του 20ού αιώνα, άρχισαν να κατασκευάζονται μονοκατοικίες με ξύλινα σπίτια με αυλή για φύτευση οπωροφόρων δέντρων.
Αυτά τα σπίτια περιέβαλλαν το πάρκο María Trinidad Sánchez που υπάρχει ακόμα, ακριβώς μπροστά από την εκκλησία San Miguel Arcángel, προστάτη άγιο της γειτονιάς και κέντρο αφοσίωσης στον στρατηγό των Ουράνιων Στρατών, San Miguel ή Belié Belcán, στο πλαίσιο του θρησκευτικού και λαϊκού συγκρητισμού της Δομινικανής Δημοκρατίας.
Τα ξύλινα σπίτια κατεδαφίστηκαν ανελέητα από τον κυκλώνα Σαν Ζενόν του 1930. Ωστόσο, μετά την άνοδο στην εξουσία του δικτάτορα Ραφαέλ Τρουχίγιο Μολίνα, το ξύλο αντικαταστάθηκε από τσιμέντο, δίνοντας ώθηση στο δημοκρατικό στυλ στα περισσότερα σπίτια.
Τα σπίτια της δημοκρατικής εποχής στα μέσα του 20ού αιώνα ήταν πολύχρωμα και χαρούμενα. Justo Feliz/El Inmobiliario.
Άγιε Μιχαήλ, πάρε μακριά το κακό!
Κάθε 29 Σεπτεμβρίου, η γιορτή του Αγίου Μιχαήλ γιορτάζεται σε αυτή τη μικρή αλλά ζωντανή περιοχή της πρωτεύουσας. Είναι η ημέρα που οι πιστοί του Belié Belcán ντύνονται με κόκκινες και πράσινες ενδυμασίες (φούστα και παντελόνι).
Φορούσαν επίσης κασκόλ δεμένα γύρω από τον λαιμό τους, κάπνιζαν καπνό και κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες αλκοολούχων ποτών.
Οι Μιγκελέτες (όπως ονομάζονται οι ντόπιοι της γειτονιάς) χορεύουν με πάθος στον ρυθμό των ξύλων και των αλοιφών.
Οι πιστοί Μιγκελέτες στρέφονται στον στρατηγό τους για «την πληρωμή χρεών ή τη θεραπεία ασθενειών». Ο μόνος που νικά τον Εωσφόρο με το θριαμβευτικό του σπαθί έχει πολλά παρατσούκλια: «ο μικρός ταραχοποιός», «αυτός που γκρεμίζει τα πάντα» και «γεννήθηκε βαρόνος».
Σύμφωνα με τον αείμνηστο ιστορικό και εξέχοντα κάτοικο του Μιγκέλ ντε Αγιέντε, Μιγκέλ Αντόνιο Ραμίρεζ Ομπιλόνγκο, αυτός ο θρησκευτικός χώρος ανατέθηκε από τον Βασιλικό Ταμία της Αποικίας, Ντον Μιγκέλ ντε Πασαμόντε. Το 1740, η εκκλησία ξαναχτίστηκε με συμπαγή υλικά.
Το κτίριο καταστράφηκε από σεισμό το 1751 και ξαναχτίστηκε πλήρως το 1765, μεγαλύτερο και ισχυρότερο, όπως είναι σήμερα.
Ο λεγόμενος Μαύρος Κώδικας Carolino του 1796 όριζε ότι η Εκκλησία του San Miguel θα ήταν η έδρα όλων των Μαύρων αδελφοτήτων. Η εκκλησία είναι ένα απλό, μονόχωρο κτίσμα, χτισμένο ακριβώς στην άκρη του δημόσιου δρόμου και πολύ κοντά στο βόρειο τείχος της πόλης, που συνορεύει με τη συνοικία των λιθοξόων της Santa Bárbara.
Οι πιστοί του Αγίου Μιχαήλ καπνίζουν καπνό και ντύνονται στα κόκκινα και πράσινα. Justo Feliz/El Inmobiliario.
Ο κυρίως ναός καλύπτεται από καμάρα με χαμηλό, ημικυκλικό τμήμα. Αποτελείται από τρία κόγχα, χωρισμένα από ανακουφιστικές καμάρες, που στηρίζονται σε αντηρίδες που διακρίνονται στο εξωτερικό της βόρειας και νότιας πρόσοψης.
Επί του παρόντος, το έργο αποκατάστασης και καλλωπισμού της συμμαχίας μεταξύ του Υπουργείου Τουρισμού και της χρηματοδότησης της Διαμερικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης (IDB) περιλαμβάνει όχι μόνο την εκκλησία του Σαν Μιγκέλ, αλλά και τα περισσότερα από τα αποικιακά κτίρια και τους θρησκευτικούς ναούς.
Η γειτονιά διαθέτει επίσης την Πρώτη Δομινικανή Ευαγγελική Εκκλησία, η οποία ιδρύθηκε το 1922, πραγματοποιώντας την πρώτη της ιδρυτική συνέλευση στην πόλη Σαν Πέδρο ντε Μακόρις. Προέκυψε από ένα κοινό έργο τριών βορειοαμερικανικών ιεραποστολών: των Μεθοδιστών, των Πρεσβυτεριανών και των Ενωμένων Αδελφών.
Ας σώσουμε τα σπίτια του Σαν Μιγκέλ και των περιχώρων του, μια ιστορική κληρονομιά των πρώτων αστικών μας χώρων, τόσο επίκαιρη όσο οποιαδήποτε γειτονιά στην Ευρώπη.
Αρχικά δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του El Inmobiliario .
