Μια μελέτη με επικεφαλής Αυστραλούς και Βρετανούς συνδέει την ταχύτερη βιολογική γήρανση με την ενοικίαση σε σύγκριση με την ιδιοκτησία κατοικίας, ανεξάρτητα από το αν ο ιδιοκτήτης κατέχει κοινωνική ή ιδιωτική κατοικία.
Η μελέτη, η οποία δημοσιεύτηκε στο «BMJ», διεξήχθη από ερευνητές του Κέντρου Έρευνας Στέγασης του Πανεπιστημίου της Αδελαΐδας στην Αυστραλία και του Ινστιτούτου Κοινωνικών και Οικονομικών Ερευνών του Πανεπιστημίου του Έσσεξ, στο Κόλτσεστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, σύμφωνα με την εφημερίδα Europa Press της Μαδρίτης, Ισπανία.
Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι ο βιολογικός αντίκτυπος της ενοικίασης, σε αντίθεση με την ιδιοκατοίκηση, είναι σχεδόν διπλάσιος από αυτόν της ανεργίας σε σχέση με την ύπαρξη αμειβόμενης εργασίας. Ευτυχώς, αυτές οι επιπτώσεις είναι αναστρέψιμες, υπογραμμίζοντας τη σημασία της στεγαστικής πολιτικής για τη βελτίωση της υγείας, λένε οι ερευνητές.
Πολλές πτυχές της στέγασης σχετίζονται με τη σωματική και ψυχική υγεία, όπως το κρύο, η μούχλα, ο υπερπληθυσμός, ο κίνδυνος τραυματισμού, το άγχος και το στίγμα. Ωστόσο, δεν είναι απολύτως σαφές πώς ακριβώς αυτοί οι παράγοντες μπορεί να ασκούν τις επιπτώσεις τους, σημειώνουν οι ερευνητές.
Για να διερευνήσουν περαιτέρω αυτό το θέμα, βασίστηκαν σε επιγενετικές πληροφορίες μαζί με δεδομένα από κοινωνικές έρευνες και σημάδια βιολογικής γήρανσης, που καταγράφηκαν μέσω στοιχείων μεθυλίωσης του DNA στο αίμα. Η επιγενετική περιγράφει πώς οι συμπεριφορές και οι περιβαλλοντικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν αλλαγές που αλλοιώνουν τον τρόπο λειτουργίας των γονιδίων, ενώ η μεθυλίωση του DNA είναι μια χημική τροποποίηση του DNA που μπορεί να μεταβάλει την γονιδιακή έκφραση, σημειώνει η δημοσίευση.
Χρησιμοποίησαν αντιπροσωπευτικά δεδομένα από τη Διαχρονική Μελέτη Νοικοκυριών του Ηνωμένου Βασιλείου (UKHLS, κοινώς γνωστή ως Κοινωνία Κατανόησης) και απαντήσεις από την Έρευνα του Βρετανικού Πάνελ Νοικοκυριών (BHPS), η οποία επίσης έγινε μέρος της Κοινωνίας Κατανόησης.
Εξήγαγαν πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες από το UKHLS σχετικά με τα ουσιώδη στοιχεία της στέγασης: κατοχή, είδος κατασκευής, κρατική οικονομική υποστήριξη που διατίθεται στους ενοικιαστές, παρουσία κεντρικής θέρμανσης ως δείκτη επαρκούς ζεστασιάς και τοποθεσία σε αστικές ή αγροτικές περιοχές. Συμπεριλήφθηκαν επίσης ψυχοκοινωνικά στοιχεία: κόστος στέγασης, οφειλές ενοικίων, υπερπληθυσμός και μεταβαλλόμενες προσδοκίες και προτιμήσεις.
Στη συνέχεια, συλλέχθηκαν πρόσθετες πληροφορίες για την υγεία από τους 1.420 ερωτηθέντες της BHPS και ελήφθησαν δείγματα αίματος για ανάλυση μεθυλίωσης DNA. Πληροφορίες σχετικά με τις ιστορικές συνθήκες στέγασης ελήφθησαν συγκεντρώνοντας τις απαντήσεις από τα τελευταία 10 χρόνια της έρευνας BHPS για κάθε ερωτηθέντα.
Κατά την ανάλυση όλων των δεδομένων, οι ερευνητές έλαβαν υπόψη τους πιθανούς παράγοντες που επηρεάζουν: το φύλο, την εθνικότητα, το επίπεδο εκπαίδευσης, την κοινωνικοοικονομική κατάσταση, τη διατροφή, το σωρευτικό στρες, τις οικονομικές δυσκολίες, το αστικό περιβάλλον, το βάρος (ΔΜΣ) και το κάπνισμα. Επειδή ο ρυθμός βιολογικής γήρανσης επιταχύνεται μαζί με τη χρονολογική γήρανση, αυτό ελήφθη επίσης υπόψη.
Η ανάλυση έδειξε ότι η διαβίωση σε ιδιωτικά ενοικιαζόμενο σπίτι σχετίζεται με ταχύτερη βιολογική γήρανση. Επιπλέον, ο αντίκτυπος της ιδιωτικής μίσθωσης, σε αντίθεση με την πλήρη ιδιοκτησία (χωρίς στεγαστικό δάνειο), ήταν σχεδόν διπλάσιος από τον αντίκτυπο της ανεργίας έναντι της απασχόλησης. Ήταν επίσης 50% μεγαλύτερος από το να είναι κανείς πρώην καπνιστής σε σύγκριση με το να μην έχει καπνίσει ποτέ.
Όταν προστέθηκαν στο μείγμα οι ιστορικές συνθήκες στέγασης, οι επαναλαμβανόμενες καθυστερήσεις στην απόκτηση κατοικίας και η έκθεση σε ρύπανση και περιβαλλοντικά προβλήματα συσχετίστηκαν επίσης με ταχύτερη βιολογική γήρανση. Ωστόσο, η διαβίωση σε κοινωνικές κατοικίες, με το χαμηλότερο κόστος και τη μεγαλύτερη ασφάλεια κατοχής, δεν διέφερε από την πλήρη ιδιοκτησία κατοικίας όσον αφορά τη συσχέτισή της με τη βιολογική γήρανση, όταν συμπεριλήφθηκαν πρόσθετες μεταβλητές στέγασης.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι πρόκειται για μια παρατηρητική μελέτη και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να τεκμηριώσει την αιτιώδη συνάφεια. Αναγνωρίζουν επίσης αρκετούς περιορισμούς των ευρημάτων τους. Για παράδειγμα, δεν υπήρχαν σύγχρονα μέτρα για την ποιότητα της στέγασης και τα δεδομένα μεθυλίωσης του DNA προήλθαν μόνο από λευκούς Ευρωπαίους ερωτηθέντες.
«Τα αποτελέσματά μας υποδηλώνουν ότι οι δύσκολες συνθήκες στέγασης επηρεάζουν αρνητικά την υγεία μέσω της επιταχυνόμενης βιολογικής γήρανσης. Ωστόσο, η βιολογική γήρανση είναι αναστρέψιμη, υπογραμμίζοντας τις σημαντικές δυνατότητες των αλλαγών στις πολιτικές στέγασης για τη βελτίωση της υγείας», δηλώνουν.
Υποστηρίζουν ότι τα ευρήματά τους είναι πιθανό να σχετίζονται με τη στέγαση και την υγεία σε άλλες χώρες, ιδίως σε χώρες με παρόμοιες πολιτικές στέγασης. «Το τι σημαίνει να είσαι ιδιώτης ενοικιαστής δεν είναι ξεκάθαρο, αλλά εξαρτάται από πολιτικές αποφάσεις, οι οποίες μέχρι σήμερα έχουν δώσει προτεραιότητα στους ιδιοκτήτες ακινήτων και τους επενδυτές έναντι των ενοικιαστών», προσθέτουν.
«Οι πολιτικές για τη μείωση του άγχους και της αβεβαιότητας που σχετίζονται με την ιδιωτική μίσθωση, όπως ο τερματισμός των εξώσεων «χωρίς υπαιτιότητα», ο περιορισμός των αυξήσεων των ενοικίων και η βελτίωση των συνθηκών, μπορούν να συμβάλουν σε κάποιο βαθμό στη μείωση των αρνητικών επιπτώσεων της ιδιωτικής μίσθωσης», καταλήγει η έκθεση.
