Το ίδρυμα παρουσιάζει τις μεθοδολογικές βάσεις που εξηγούν την ανάπτυξη του τομέα μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου 2025.
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ – Η Κεντρική Τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD) δημοσίευσε ένα νέο έγγραφο ανάλυσης ανοιχτής σελίδας που εξηγεί λεπτομερώς πώς μετράται η οικονομική δραστηριότητα του τομέα της χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης, των ασφαλίσεων και των συναφών δραστηριοτήτων και πώς αυτά τα αποτελέσματα ενσωματώνονται στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ). Στόχος είναι να διευκρινιστεί ο τρόπος με τον οποίο καταρτίζονται αυτά τα στατιστικά στοιχεία και γιατί συμμορφώνονται με τα διεθνή πρότυπα.
Το ίδρυμα εξηγεί ότι οι εθνικοί λογαριασμοί της χώρας καταρτίζονται σύμφωνα με το Σύστημα Εθνικών Λογαριασμών του 2008 (SNA 2008), ένα διεθνές πλαίσιο που χρησιμοποιείται από οργανισμούς όπως τα Ηνωμένα Έθνη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα. Αυτές οι εκτιμήσεις χρησιμοποιούν απογραφές, έρευνες, διοικητικά αρχεία, στατιστικά στοιχεία παραγωγής και τιμών, καθώς και τις οικονομικές καταστάσεις δημόσιων και ιδιωτικών εταιρειών.
Η Κεντρική Τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD) προσθέτει ότι οι υπηρεσίες χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης υπολογίζονται με βάση το εισόδημα που λαμβάνουν οι οντότητες του συστήματος, είτε από ρητές είτε από έμμεσες προμήθειες.
- Οι ρητές χρεώσεις είναι οι χρεώσεις που όλοι γνωρίζουμε: πιστωτικές κάρτες, διαχείριση λογαριασμών, τέλη καθυστέρησης, επιστρεφόμενες επιταγές και άλλες υπηρεσίες.
- Οι έμμεσες αμοιβές, που ονομάζονται Έμμεσα Μετρούμενες Υπηρεσίες Χρηματοοικονομικής Διαμεσολάβησης (SIFMI), αντιπροσωπεύουν το περιθώριο κέρδους που κερδίζουν οι οντότητες για έμμεσες υπηρεσίες που σχετίζονται με δάνεια και καταθέσεις.
Οι SIFMI υπολογίζονται σε δύο μέρη:
- SIFMI δανείων, η οποία είναι η διαφορά μεταξύ του τόκου που χρεώνει η τράπεζα και του τόκου που προκύπτει από την εφαρμογή ενός επιτοκίου αναφοράς στο μέσο δάνειο.
- SIFMI καταθέσεων, το οποίο συγκρίνει τους τόκους που παράγονται από την εφαρμογή αυτού του επιτοκίου αναφοράς στον μέσο όρο των καταθέσεων με τους τόκους που καταβάλλονται στους καταθέτες.
Το έγγραφο διευκρινίζει ότι αυτές οι υπηρεσίες μετρώνται έμμεσα επειδή δεν έχουν ορατή τιμή για τον χρήστη. Εάν δεν συμπεριλαμβάνονταν, η πραγματική παραγωγή του χρηματοπιστωτικού τομέα θα υποεκτιμούνταν.
IMAE και τριμηνιαίο ΑΕΠ
Για τις μηνιαίες και τριμηνιαίες στατιστικές, η Κεντρική Τράπεζα χρησιμοποιεί τις οικονομικές καταστάσεις της ίδιας της Κεντρικής Τράπεζας της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD), των χρηματοπιστωτικών διαμεσολαβητών και άλλων ρυθμιζόμενων οντοτήτων. Το ίδρυμα σημειώνει ότι η συμπερίληψη των SIFMI (Ολοκληρωμένων Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων) σε αυτές τις μετρήσεις τηρεί αυστηρά τις απαιτήσεις του Συστήματος Εθνικών Λογαριασμών (SNA) του 2008.
Στις σειρές εθνικών λογαριασμών με έτος βάσης το 2018, οι SIFMI αντιπροσωπεύουν περίπου το 46% της συνολικής παραγωγής του χρηματοπιστωτικού τομέα, ποσοστό παρόμοιο με αυτό χωρών όπως η Γουατεμάλα (58%) και η Κόστα Ρίκα (45%).
Γιατί ο τομέας αυξήθηκε κατά 7,3% μεταξύ Ιανουαρίου και Νοεμβρίου 2025
Η Κεντρική Τράπεζα της Δομινικανής Δημοκρατίας (BCRD) εξηγεί ότι η αύξηση 7,3% κατά την εν λόγω περίοδο οφείλεται στη χρήση δεικτών τιμών ανά υποτομέα, οι οποίοι επιτρέπουν μια ακριβέστερη μέτρηση του πραγματικού κόστους της χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης.
Εάν χρησιμοποιούνταν μόνο η μέση διακύμανση του ΔΤΚ (3,77%) ως αποπληθωριστής, η αύξηση θα ήταν 8,0%, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία της εφαρμογής διαφοροποιημένων αποπληθωριστών.
Πρόσθετη επικύρωση
Παρόλο που το ΑΕΠ ανά εισόδημα δεν υπολογίζεται μηνιαίως ή τριμηνιαίως, είναι δυνατόν να γίνουν κατά προσέγγιση υπολογισμοί στον χρηματοπιστωτικό τομέα. Σύμφωνα με αυτήν την προσέγγιση, η ονομαστική ανάπτυξη του τομέα ήταν 12,0%, η οποία, όταν διορθωθεί για τον ΔΤΚ, μεταφράζεται σε πραγματική ανάπτυξη 8,0%, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.
Η ανάλυση δείχνει επίσης ότι 4,9 ποσοστιαίες μονάδες της ανάπτυξης προέρχονται από τα ταμεία αποδοχής καταθέσεων και την Κεντρική Τράπεζα, ενώ 2,4 μονάδες αντιστοιχούν σε ασφαλιστές και άλλους μεσάζοντες.
Το έγγραφο επισημαίνει ότι η προστιθέμενη αξία των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών δεν χρειάζεται απαραίτητα να κινείται με τον ίδιο ρυθμό όπως το συνολικό ΑΕΠ, καθώς κάθε τομέας έχει τη δική του δυναμική. Η διεθνής βιβλιογραφία δείχνει μάλιστα ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο χρηματοπιστωτικός τομέας μπορεί να αναπτυχθεί με διαφορετικούς ρυθμούς χωρίς να προκαλέσει οικονομική ανισορροπία.
