Από την Γκίσελ Ταβέρας
elinmobiliariodo@gmail.com
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ.- Αφού υπέφεραν από πλημμύρες για δεκαετίες στη Λα Βιέχα Μπαρκίτα ντε Λος Μίνα και τη Σαμπάνα Περντίδα, περίπου 1.782 οικογένειες έλαβαν τον ίδιο αριθμό διαμερισμάτων στις 30 Ιουνίου 2016, σε μια μέρα χαράς και ελπίδας για όσους είδαν επιτέλους ένα αξιοπρεπές σπίτι για να ζήσουν.
Οκτώ χρόνια αργότερα, και πριν λήξει η ρήτρα που επέτρεπε στους αρχικούς ιδιοκτήτες να αποκτήσουν οριστικούς τίτλους ιδιοκτησίας, κάποιοι επέλεξαν να πουλήσουν τα σπίτια τους, έστω και σε χαμηλό κόστος.
Η προσαρμογή δεν ήταν εύκολη, καθώς, αφού πέρασαν από το να ζουν χωρίς κανόνες συνύπαρξης ανάμεσα σε σκουπίδια, θόρυβο και πάρτι αργά το βράδυ, οι νέοι κάτοικοι έπρεπε επίσης να ακολουθήσουν μια σειρά από κανόνες που περιλαμβάνουν μια μηνιαία χρέωση για τα έξοδα συντήρησης του κτιρίου.
Για να διασφαλιστεί η τήρηση όλων των κανόνων, δημιουργήθηκε το διοικητικό συμβούλιο της Nueva Barquita, με επικεφαλής τον πατέρα Gregorio Alegría, ο οποίος κάνει ό,τι είναι δυνατόν για να διασφαλίσει ότι οι άνθρωποι είναι ειρηνικοί και έχουν ό,τι χρειάζονται για να ζήσουν.
Ωστόσο, προφανώς αυτό δεν είναι αρκετό, καθώς υπάρχουν απόψεις τόσο υπέρ όσο και κατά του Διοικητικού Συμβουλίου. Κάποιοι υπερασπίζονται το έργο του, ενώ άλλοι παραπονιούνται ότι τα σπίτια δόθηκαν χωρίς να επιβληθεί καμία πληρωμή (συντήρηση 1.000 πέσος ανά μήνα).
Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του πού ζούσαν παλιά και του πού ζουν τώρα, παρά ταύτα πολλοί έχουν προτιμήσει να πουλήσουν τα διαμερίσματά τους για έως και 300 χιλιάδες πέσος, όταν σήμερα η αξία τους αποτιμάται στα 2,5 εκατομμύρια πέσος.
Πόσα όμως επένδυσε το Κράτος σε αυτό το έργο;
Σύμφωνα με την Εκτελεστική Μονάδα για την Ανασυγκρότηση Γειτονιών και Περιβαλλόντων (URBE), το La Nueva Barquita ήταν ένα από τα σημαντικότερα έργα στέγασης της κυβέρνησης του πρώην Προέδρου Danilo Medina. Υλοποιήθηκε με διάφορες επενδύσεις. Η κατασκευή 112 κατοικιών και κτιρίων μικτής χρήσης (εμπορικών και οικιστικών) είχε κόστος 2,4 δισεκατομμύρια πέσος.
Εν τω μεταξύ, οι δημόσιοι χώροι κόστισαν 97 εκατομμύρια πέσος, με προτεραιότητα του έργου να είναι η δημιουργία ποιοτικών χώρων, χώρων αναψυχής και αστικών εγκαταστάσεων κατάλληλων για όλες τις ηλικίες, ηλικιωμένους, παιδιά και άτομα με αναπηρίες.
Η διαμόρφωση του τοπίου είχε μια επένδυση 27 εκατομμυρίων πέσος.
Ο σχεδιασμός του τοπίου στόχευε στη δημιουργία σκιασμένων περιοχών, στη μείωση των θερμικών νησίδων, στην παροχή χώρων αναψυχής και στην προσφορά ενδιαιτημάτων για την άγρια ζωή (πεταλούδες και κολίβρια).
Σύμφωνα με την URBE, για τα αστικά δέντρα επιλέχθηκαν αυτοφυή και ταχέως αναπτυσσόμενα είδη (ποώδη και καλλωπιστικά, φαρμακευτικά και οπωροφόρα δέντρα) που απαιτούν ελάχιστη συντήρηση και είναι κατάλληλα για αστικά περιβάλλοντα, ενώ παράλληλα είναι ελκυστικά.
169 εκατομμύρια πέσος επενδύθηκαν στον τομέα του αθλητικού εξοπλισμού.
Το έργο περιλαμβάνει μια πίστα πεζών (αθλητική) μήκους 7,6 χιλιομέτρων, έναν ποδηλατόδρομο 3 χιλιομέτρων και μια πίστα BMX μήκους ενός χιλιομέτρου, ένα γήπεδο futsal, πέντε γήπεδα μπάσκετ και ένα γήπεδο μπέιζμπολ.
Οι κοινωνικές εγκαταστάσεις περιλαμβάνουν μια αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, τρία κοινοτικά κέντρα παιδικής φροντίδας, ένα ολοκληρωμένο κέντρο προσχολικής φροντίδας (CAIPI) με χωρητικότητα 240 παιδιών και δύο κέντρα παιδικής και οικογενειακής φροντίδας (CAFI) που καλύπτουν πληθυσμό 320 παιδιών, μια εκκλησία με χωρητικότητα 500 ατόμων και ένα πρεσβυτέριο, μεταξύ άλλων εγκαταστάσεων.
Τα διαμερίσματα διαθέτουν μπαλκόνι, σαλόνι, κουζίνα, χώρο πλυντηρίου, αποθήκη τροφίμων, ντουλάπα με λευκά είδη και τρία υπνοδωμάτια.
Η χρήση χρώματος στα διαφορετικά οικόπεδα σπάει τη μονοτονία και είναι εμπνευσμένη από τη δημοφιλή αρχιτεκτονική, προκειμένου να προσεγγίσει την χρωματική παλέτα που χρησιμοποιείται σήμερα στη γειτονιά La Barquita, με διαφορετικές αποχρώσεις του πράσινου, του κρεμ και του γαλάζιου.
Αλλά οι επενδύσεις δεν τελειώνουν εκεί. Στον τομέα του υδραγωγείου και της αποθήκευσης πόσιμου νερού, η κυβέρνηση δαπάνησε 78 εκατομμύρια πέσος.
Αυτό συνίστατο στην εγκατάσταση μιας υαλοποιημένης δεξαμενής αποθήκευσης χωρητικότητας 4.600 κυβικών μέτρων, η οποία τροφοδοτείται από μια συστοιχία τριών φρεατίων και η οποία εκκενώνει με τη βαρύτητα στο υδραγωγείο του έργου.
Το αποχετευτικό σύστημα κόστισε 220 εκατομμύρια πέσος.
Το έργο διαθέτει τρία κυκλώματα αποχέτευσης. Τα λύματα επεξεργάζονται μέσω τριών μονάδων καθαρισμού με φίλτρο, ένα εντελώς φυσικό σύστημα καθαρισμού που εκμεταλλεύεται τις ιδιότητες καθαρισμού διαφόρων τύπων μακρόφυτων (υδρόβιων και ημιυδρόβιων), τα οποία έχουν υψηλή ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου στο νερό.
Ομοίως, το ηλεκτρικό σύστημα είχε μια επένδυση 131 εκατομμυρίων πέσος, η οποία αποτελείται από υπόγεια καλωδίωση, φωτισμό με λάμπες χαμηλής κατανάλωσης, σύστημα τηλεπικοινωνιών, κάμερες ασφαλείας και σύστημα έκτακτης ανάγκης 911.
Το τελικό κόστος επένδυσης ήταν 3.122 εκατομμύρια πέσος, σύμφωνα με την URBE και το Υπουργείο Στέγασης, Οικοτόπων και Κτιρίων (MIVHED).
