Το μέγεθος του χώρου διαβίωσης καθορίζεται από την κουλτούρα, τον προϋπολογισμό, τον αριθμό των μελών της οικογένειας και τις ατομικές ανάγκες
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ.- Τα τετραγωνικά μέτρα που επιλέγουν οι οικογένειες και τα άτομα για να ζήσουν σχετίζονται άμεσα με τις ανάγκες τους σε χώρο, επηρεαζόμενα από την κουλτούρα, τον προϋπολογισμό και τον αριθμό των ατόμων που θα κατοικούν στην κατοικία.
Η αρχιτεκτονική, υπεύθυνη για τον σχεδιασμό και τον σχεδιασμό κτιρίων, συμβουλεύει την εξασφάλιση χώρων όπου οι άνθρωποι μπορούν να έχουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, αν και οι συγκεκριμένες πραγματικότητες δεν το επιτρέπουν πάντα.
«Το μέγεθος του χώρου διαβίωσης καθορίζεται από την κουλτούρα, τον προϋπολογισμό, τον αριθμό των μελών της οικογένειας και τις ανάγκες που υπάρχουν», λέει η αρχιτέκτονας Hayde Feliz Ortíz.
Το μέγεθος ενός χώρου που απαιτείται για να είναι λειτουργικός για τους κατοίκους του κυμαίνεται από 50 έως 130 τετραγωνικά μέτρα. «Για να κατανοήσουμε τον απαιτούμενο χώρο και τα ιδανικά τετραγωνικά μέτρα για ένα διαμέρισμα, το βασικό είναι να δούμε πόσα άτομα θα ζουν εκεί. Το ελάχιστο για ένα υπνοδωμάτιο θα πρέπει να είναι 8 τετραγωνικά μέτρα, αλλά άλλοι απαιτούν 10 ή 12.».
Λαμβάνοντας ως σημείο αναφοράς μια συμβατική οικογένεια που αποτελείται από δύο ή τρία παιδιά, ο χώρος εισόδου και εξόδου (διάδρομος) θα πρέπει να έχει πλάτος 1,50 m2, οι διάδρομοι που αποτελούν τη ζώνη μετάβασης 0,90. Η κουζίνα, η οποία είναι ο χώρος προετοιμασίας φαγητού, θα πρέπει να έχει ελάχιστο εμβαδόν 5 m2, αλλά αν προσθέσετε την τραπεζαρία, δεν θα πρέπει να έχει λιγότερο από 10 m2.
Το σαλόνι θα πρέπει να έχει εμβαδόν 9 ή 11 τετραγωνικά μέτρα και το μπάνιο 3 έως 5 τετραγωνικά μέτρα, για να εξασφαλίζεται η λειτουργικότητα. Αυτή η διαρρύθμιση εγγυάται άνετους και εύκολα πλοηγήσιμους χώρους, εξηγεί ο αρχιτέκτονας.
Το ιδανικό μέγεθος, όπως υποστηρίζει ο επαγγελματίας των καλών τεχνών, εξαρτάται επίσης από τον τρόπο ζωής του ατόμου, είτε πρόκειται για ένα νεαρό ζευγάρι με παιδιά είτε για ηλικιωμένους που έχουν διαφορετικές συνήθειες και απαιτήσεις χώρου. Ένα νεαρό ζευγάρι δεν είναι το ίδιο με μια οικογένεια με παιδιά. Ακόμη και οι κοινόχρηστοι χώροι διαφέρουν σε μέγεθος.
Στη χώρα, η τάση για μείωση της επιφάνειας κατασκευής κατοικιών αυξάνεται καθημερινά, η οποία σήμερα κυμαίνεται από 100 τ.μ. για μια οικογένεια με ένα παιδί, σε 80 τ.μ. για ένα ζευγάρι χωρίς παιδιά, ενώ η αναλογία για τις συμβατικές οικογένειες παραμένει η ίδια (125 έως 130 τ.μ.).
