}
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ.-Τον Φεβρουάριο του 2020, η Δομινικανή Δημοκρατία βίωσε μία από τις μεγαλύτερες διαδηλώσεις των τελευταίων δεκαετιών, αφότου η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή (JCE) ανέστειλε τις δημοτικές εκλογές που ήταν προγραμματισμένες να διεξαχθούν στις 16 του ίδιου μήνα, επικαλούμενη αστοχίες στο αυτοματοποιημένο σύστημα ψηφοφορίας.
Μετά από αυτό το γεγονός, ομάδες πολιτών που ήταν δυσαρεστημένες με την κατάσταση άρχισαν να διαμαρτύρονται, απαιτώντας εξηγήσεις από το εποπτικό όργανο. Συνέπεια της Εθνικής Ημέρας Ανεξαρτησίας, στις 27 Φεβρουαρίου, νέοι οργανωμένοι στο κίνημα με την ονομασία «Los Muchachos de la Plaza de la Bandera» (Τα Αγόρια της Plaza de la Bandera) γιόρτασαν το «Trabucazo 2020», μία από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις της σύγχρονης εποχής.
Αυτό το γεγονός επέτρεψε στην πιο απομακρυσμένη γωνιά του έθνους και πολύ πιο πέρα να ανακαλύψει ένα πατριωτικό μνημείο που ίσως ήταν άγνωστο σε πολλούς Δομινικανούς μέχρι τότε: την Πλατεία της Σημαίας (Plaza de la Bandera).
100 σημαίες φόρου τιμής
Το όνομα Plaza de la Bandera (Πλατεία Σημαίας) δόθηκε όταν η πλατεία άνοιξε ξανά στις 14 Φεβρουαρίου 1997. Πρόεδρος ήταν τότε ο Leonel Fernández. Προηγουμένως, ονομαζόταν «Plaza de la Bandera y del Soldado Desconocido» (Πλατεία Σημαίας και Άγνωστου Στρατιώτη), παραπέμποντας στο γεγονός ότι εκεί αναπαύονται τα λείψανα ενός Δομινικανού στρατιώτη, ο οποίος διακρίθηκε σε έναν από τους πολέμους της χώρας.
Αυτό το Πατριωτικό Μνημείο αποτίει φόρο τιμής στη σημαία, ένα από τα σύμβολα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Αρχικά κατασκευάστηκε από τον μηχανικό Andrés Gómez Dubriel και σχεδιάστηκε από τον αρχιτέκτονα Christian Martínez. Εγκαινιάστηκε το 1973, κατά τη διάρκεια της θητείας του Joaquín Balaguer.
Στο κέντρο της βρίσκεται η θριαμβευτική αψίδα, πλαισιωμένη από δύο αγγέλους που αντιπροσωπεύουν τη δόξα και την τιμή. Κάτω από την αψίδα βρίσκεται το μεγαλοπρεπές γλυπτό του Juan de Ávalos y Taborda (ενός εξέχοντος Ισπανού γλύπτη του 20ού αιώνα), το οποίο προστατεύει και στηρίζει τον πεσόντα στρατιώτη που την υπερασπίστηκε. Κάτω από την αψίδα εκτίθεται μια γιγαντιαία σημαία των Δομινικανών και ένας τεράστιος σταυρός, σύμβολο λύτρωσης.
Η μεγάλη παραλιακή λεωφόρος περιβάλλεται από 100 σημαίες της Δομινικανής Δημοκρατίας, οι οποίες κυματίζουν μόνιμα. Σε κοντινή απόσταση βρίσκονται πολλά κυβερνητικά γραφεία, όπως το Υπουργείο Άμυνας, η Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, το Δομινικανό Αγροτικό Ινστιτούτο, το Κέντρο Εξαγωγών της Δομινικανής Δημοκρατίας και το Ινστιτούτο Σταθεροποίησης Τιμών (INESPRE). Το Συνταγματικό Δικαστήριο της Δομινικανής Δημοκρατίας βρίσκεται επίσης σε κοντινή απόσταση.
Ο κυκλικός σχεδιασμός του το εκθέτει πλήρως, καθιστώντας το ένα από τα σύμβολα που τραβάει περισσότερο την προσοχή όλων όσων περνούν από την περιοχή, μια από τις πιο πολυσύχναστες της πόλης, καθώς βρίσκεται στη διασταύρωση των λεωφόρων 27 de Febrero και Gregorio Luperón.
Ένα άλλο ιστορικό γεγονός
Στις 26 Ιανουαρίου 1979, ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' τέλεσε την πρώτη Λειτουργία που τελέστηκε ποτέ από Ρωμαίο Ποντίφικα σε αμερικανικό έδαφος, φέρνοντας την πλατεία στο προσκήνιο της παγκόσμιας προσοχής. Τον υποδέχτηκαν ο τότε Πρόεδρος Αντόνιο Γκουζμάν Φερνάντες (τώρα εκλιπών), η Πρώτη Κυρία Ρενέ Κλανγκ ντε Γκουζμάν, ο Αποστολικός Νούντσιος Δάντης Αλιγκιέρι και ο Καρδινάλιος Οκτάβιο Αντόνιο Μπέρας.
Πηγές:
Δωρεάν καθημερινά
EcuRed
Βικιπαίδεια
