Ένα μέρος που αδειάζει σταθερά από τα τέλη της δεκαετίας του 1970
Λήψη από το AFP Βελγίου
Με τους έρημους δρόμους και τους ετοιμόρροπους τοίχους του καλυμμένους με γκράφιτι, το Ντόελ έχει τη φήμη της πιο διάσημης πόλης-φάντασμα του Βελγίου, αλλά οι λιγοστοί κάτοικοί του -αυτήν τη στιγμή 21- βλέπουν τώρα μια αχτίδα ελπίδας ότι το χωριό τους θα ανακάμψει.
Μια τέτοια περίπτωση θα αποτελούσε μια αξιοσημείωτη αλλαγή τύχης για ένα μέρος που αδειάζει σταθερά από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, όταν ο πληθυσμός του ήταν 60 φορές μεγαλύτερος.
Παγιδευμένο ανάμεσα στο λιμάνι της Αμβέρσας (το δεύτερο μεγαλύτερο στην Ευρώπη) και σε έναν πυρηνικό σταθμό ηλεκτροπαραγωγής, το Ντόελ έχει γίνει ένα νοσηρό αξιοθέατο για περίεργους τουρίστες και «αστικούς εξερευνητές», οι οποίοι βιντεοσκοπούν τον εαυτό τους να περιπλανιέται στο εσωτερικό ερειπωμένων κτιρίων.
Η αστυνομία κάνει τακτικές περιπολίες για να αποτρέψει την είσοδο βανδάλων και καταπατητών σε αυτά τα κτίρια.
Μόνο δύο καφετέριες - η μία δίπλα σε έναν ανεμόμυλο του 17ου αιώνα - και μια εκκλησία υπενθυμίζουν στους επισκέπτες ότι το χωριό εξακολουθεί να αντιστέκεται στη λήθη.
«Υπάρχουν πολλές δραστηριότητες. Αλλά αν έρθετε εδώ Κυριακή, ή ειδικά το βράδυ, φυσικά θα δείτε άδεια σπίτια και αυτό είναι που ενοχλεί περισσότερο τους ανθρώπους», δήλωσε στο AFP η Liese Stuer, κάτοικος του Doel.
«Νομίζω ότι είναι σημαντικό οι άνθρωποι να γνωρίζουν ότι αυτή δεν είναι μια πόλη-φάντασμα, ότι υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που προσπαθούν να ζήσουν εδώ και να χτίσουν μια ζωή», υποστήριξε.
– Απομνημονεύματαμιας κομψής πόλης –
Η Στούερ, 37χρονη καθηγήτρια φλαμανδικής διαλέκτου για ξένους και ανεξάρτητη γραφίστρια, μετακόμισε στο Ντόελ πριν από πέντε χρόνια όταν συνεργάστηκε με έναν ντόπιο, αλλά συνήθιζε να επισκέπτεται το Ντόελ ως παιδί με τους παππούδες της, οι οποίοι ζούσαν κοντά, και το θυμόταν ως μια κομψή πόλη.
Αλλά η μοίρα του Ντόελ κατέρρευσε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, όταν οι βελγικές αρχές αποφάσισαν να απαλλοτριώσουν και να κατεδαφίσουν τα χωριά γύρω από το λιμάνι της Αμβέρσας για να κατασκευάσουν μια νέα αποβάθρα εμπορευματοκιβωτίων.
Ενώ οι περισσότεροι κάτοικοι μετακόμισαν αλλού, ένας σκληροπυρηνικός πυρήνας παρέμεινε και αγωνίστηκε στα δικαστήρια, μέσω έντονων πιέσεων και προωθώντας την τέχνη του δρόμου για να προσθέσει χρώμα στα άδεια σπίτια.
Δεδομένης της σημασίας του λιμανιού για την οικονομία του Βελγίου, η εκστρατεία φαινόταν καταδικασμένη σε αποτυχία. Η φλαμανδική περιφερειακή κυβέρνηση απαγόρευσε στους ανθρώπους να μετακινούνται εκεί και οι βανδαλισμοί καθιστούσαν την περιοχή ολοένα και πιο επικίνδυνη για τους κατοίκους.
Ωστόσο, το 2016, το Ανώτατο Δικαστήριο του Βελγίου απέρριψε το σχέδιο επέκτασης, αφού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι απειλούσε τα περίχωρα των βάλτων Doel και την οικολογική ισορροπία του ποταμού Scheldt, ο οποίος τα συνορεύει.
Η φύση και η αλληλεγγύη που ενώνει τους κατοίκους του Ντόελ έκαναν τον Στούερ να αποφασίσει να μείνει.
«Είναι πολύ ευχάριστο να ζω εδώ. Είναι το μέρος όπου θέλω να μεγαλώσει ο γιος μου, λόγω των ανθρώπων και του περιβάλλοντος, το οποίο βρίσκω πολύ ζεστό και φιλόξενο», σημείωσε.
«Για μένα, δεν νιώθω ότι είμαι απομονωμένος. Καθόλου. Είναι μια πολύ συνδεδεμένη πόλη», είπε.
– Αόριστο μέλλον –
Αλλά δεν είναι ακόμη σαφές τι ακριβώς περιμένει τον Ντόελ.
Οι συνομιλίες μεταξύ των αρχών και των κατοίκων βρίσκονται σε εξέλιξη. Τον Δεκέμβριο, οι αξιωματούχοι της πόλης παρουσίασαν ένα σχέδιο που θα επιτρέψει σταδιακά σε νέους κατοίκους να εγκατασταθούν και να ανακαινίσουν ένα παλιό σκάφος που έχει βγει στην ακτή, ενώ παράλληλα θα κατασκευαστεί μια προβλήτα στην περίμετρο του Ντόελ.
Η φλαμανδική κυβέρνηση, η οποία πλέον κατέχει όλα τα σπίτια στο Ντόελ εκτός από ένα, διστάζει να δει την πόλη να επιστρέφει σε έναν πληθυσμό κοντά στους 1.300 κατοίκους που είχε τη δεκαετία του 1970.
«Γνωρίζουμε ότι η πόλη δεν πρόκειται να εξαφανιστεί. Στην πραγματικότητα, έχει την εικόνα μιας πόλης-φάντασμα, αλλά δεν θα έπρεπε να είναι έτσι», δήλωσε στο AFP ο Φλαμανδός υπουργός Οικονομικών, Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Στέγασης, Ματίας Ντιπεντάλε.
Αλλά «πρέπει να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε με αυτό σήμερα (...) το πιο δύσκολο σημείο είναι το γεγονός ότι γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ακριβώς δίπλα θα υπάρχει λιμενική δραστηριότητα 24 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα», είπε.
