Το πρώτο ηλεκτρομαγνητικό σύστημα συναγερμού στον κόσμο κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας στις 21 Ιουνίου 1853, από έναν πολύ επιδέξιο άνθρωπο ονόματι Augustus Russell Pope από το Somerville της Βοστώνης. Μέχρι τότε, οι άνθρωποι βασίζονταν στο θορυβώδες κορνάρισμα των χηνών, στην αφοσίωση των σκύλων φύλαξής τους ή στα μηχανικά κουδούνια για να ανιχνεύσουν την παρουσία διαρρηκτών.
Το πρωτότυπο του Πάπα: μια αρχή τόσο απλή όσο και αποτελεσματική
Ο Πόουπ επινόησε μια συσκευή που τροφοδοτείται από μπαταρία και, αν και μπορεί να μας φαίνεται απλή τώρα, αποδείχθηκε ένα αποτελεσματικό σύστημα κατά των διαρρηκτών: αντιδρούσε κλείνοντας ένα ηλεκτρικό κύκλωμα, στο οποίο οι πόρτες και τα παράθυρα ήταν συνδεδεμένα ως ανεξάρτητες μονάδες σε μια παράλληλη σύνδεση. Έτσι, εάν άνοιγε μια πόρτα ή ένα από τα παράθυρα και μαζί της το ηλεκτρικό κύκλωμα που ήταν συνδεδεμένο με αυτά, το ηλεκτρικό ρεύμα που δημιουργούνταν ξαφνικά μέσα στους μαγνήτες του συστήματος παρήγαγε μια δόνηση.
Οι ηλεκτρομαγνητικές ταλαντώσεις που παράγονταν μεταδίδονταν σε ένα σφυρί, το οποίο χτυπούσε μια χάλκινη καμπάνα. Αυτό που ήταν ιδιαίτερο στην εφεύρεση του Πόουπ ήταν ότι ο συναγερμός δεν μπορούσε να απενεργοποιηθεί απλώς κλείνοντας την πόρτα ή το παράθυρο, καθώς ένα ελατήριο ήταν τοποθετημένο πάνω από την πόρτα, στον τοίχο, το οποίο διατηρούσε το ηλεκτρικό κύκλωμα σε συνεχή λειτουργία και έκανε την καμπάνα να χτυπάει συνεχώς.
Αν και ο Πόουπ ήταν ο πρωτοπόρος, ένας άλλος άνθρωπος θεωρείται συνήθως ο πατέρας των σύγχρονων συστημάτων συναγερμού. Το όνομά του είναι Έντουιν Χολμς, έμπορος και ιδρυτής της πρώτης εταιρείας εγκατάστασης ηλεκτρικών συναγερμών, ο οποίος, ενδιαφέροντως, αγόρασε τα δικαιώματα της εφεύρεσης από τον ίδιο τον Πόουπ το 1857. Ήταν αυτός που εφάρμοσε την τεχνολογία ηλεκτρομαγνητικού συναγερμού με την εταιρεία του, "Holmes Electric Protection Company", και που θα έδινε την πορεία για τον κλάδο.
Έντουιν Χολμς: ένας έξυπνος στρατηγός
Αν και ο Χολμς δεν διέθετε το εφευρετικό πνεύμα του Πόουπ, αποδείχθηκε οξυδερκής στρατηγικός. Οι διαφημιστικές του μέθοδοι ήταν μπροστά από την εποχή τους. Για να παρακάμψει τον διαδεδομένο φόβο για τον ηλεκτρισμό κατά τον 19ο αιώνα, δημοσίευσε στις εφημερίδες της Νέας Υόρκης μια λίστα με εξέχοντες πελάτες που ήταν πρόθυμοι να υποστηρίξουν δημόσια τα συστήματα συναγερμού του. Στη συνέχεια, παρήγγειλε μια διαφήμιση που πάντα περιείχε μια φωτογραφία του «τηλεγράφου συναγερμού κλοπής» του, δίπλα στο όνομα της εταιρείας του. Ενστικτωδώς, ο Χολμς ακολούθησε τις αρχές του σύγχρονου μάρκετινγκ και η εφεύρεση του Πόουπ σταδιακά έγινε το δικό του εμπορικό σήμα.
Ο Χολμς εκμεταλλεύτηκε επίσης την εμπιστοσύνη και τη γοητεία του κοινού στην τηλεγραφία σε μια εποχή που ήταν ακόμα μια σχετικά νέα τεχνολογία, και το έκανε αυτό για δύο εμπορικούς σκοπούς. Αφενός, τη χρησιμοποίησε ως όνομα προϊόντος για τα συστήματα συναγερμού του και, αφετέρου, τη χρησιμοποίησε για τεχνικό σκοπό: για να αξιοποιήσει τις πολυάριθμες ευρεσιτεχνίες του για τη μόνωση των τηλεγραφικών καλωδίων.
Μια έξυπνη κίνηση σκακιού
Ο Χολμς δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει πολλή φαντασία για να αξιοποιήσει αυτή την ευρεσιτεχνία και να κατασκευάσει έναν κεντρικό σταθμό για τα συστήματα συναγερμού του, συνδεδεμένο με ένα αδιάβροχο τηλεγραφικό καλώδιο. Για να επεκτείνει τα καλώδια συναγερμού των πελατών του σε όλη την πόλη, ο Χολμς μετέφερε την εταιρεία του στον τελευταίο όροφο ενός κτιρίου στο κέντρο της πόλης. Σύντομα απέκτησε διάσημους κοσμηματοπώλες όπως οι Tiffany και Lord & Taylor ως πελάτες.
Αλλά η αριστοτεχνική ιδέα της εταιρείας προήλθε από τον γιο του, Έντουιν Τ. Χολμς. Ήταν αυτός που συνέλαβε την ιδέα της αξιοποίησης αχρησιμοποίητων τηλεφωνικών γραμμών στο γραφείο της Βοστώνης τη νύχτα για συστήματα συναγερμού. Μετά την επιτυχία του συστήματος στη Βοστώνη, ο Χολμς άρχισε να καλλιεργεί στενούς δεσμούς με την τηλεφωνική εταιρεία και σύντομα εξασφάλισε αποκλειστικά δικαιώματα στο τηλεφωνικό δίκτυο της Νέας Υόρκης, επιτρέποντάς του να χρησιμοποιεί όλα τα εξαιρετικά καλώδια σύνδεσης για τα συστήματα συναγερμού του.
Έντουαρντ Α. Κάλαχαν
Ένα άλλο ορόσημο στην ιστορία των σύγχρονων συστημάτων συναγερμού τέθηκε σε ισχύ από έναν νεαρό άνδρα που ακολούθησε τον Χολμς, ονόματι Έντουαρντ Α. Κάλαχαν. Το 1867, αυτός ο χειριστής τηλεγράφων εφηύρε την πρώτη μηχανή τηλετυπίας για τον χρυσό και την χρηματιστηριακή αγορά, η οποία επέτρεψε την άμεση μετάδοση των συναλλαγματικών ισοτιμιών της Γουόλ Στριτ στους επενδυτές. Οι ταχυμεταφορείς που προηγουμένως μετέφεραν αλληλογραφία μεταξύ χρηματιστών άρχισαν να έχουν περισσότερη δουλειά, καθώς οι πληροφορίες που έπρεπε να μεταδώσουν πλέον παράγονταν πολύ γρήγορα.
Αλλά τι σχέση έχουν όλα αυτά με την επακόλουθη ανάπτυξη των ηλεκτρικών συστημάτων συναγερμού; Η σύνδεση βρίσκεται στον πρόεδρο της εταιρείας που ιδρύθηκε σύντομα για την κατασκευή κινητών τηλεφώνων, τον κ. Elisha Andrews, ο οποίος ήταν τότε το αφεντικό του Calahan. Όλα συνέβησαν ένα βράδυ όταν ένας εγκληματίας τον αιφνιδίασε και τον λήστεψε στο σπίτι του. Ανησυχημένος από το περιστατικό, ο Calahan ένιωσε την ανάγκη να προστατεύσει το αφεντικό του από παρόμοιους κινδύνους στο μέλλον.
Το σχέδιό τους ήταν να τοποθετήσουν ένα κουτί συναγερμού με κουδούνι σε πενήντα γειτονικά σπίτια γύρω από το σπίτι του Άντριους, συνδέοντας τα σπίτια μεταξύ τους. Ο ανιχνευτής συναγερμού κάθε σπιτιού στη συνέχεια καθοριζόταν από τα σταθερά κουδούνια, επιτρέποντάς τους να εντοπίσουν πού γινόταν μια διάρρηξη. Εάν ενεργοποιούνταν ο συναγερμός στο σπίτι Α, τα σπίτια Β και Γ θα γνώριζαν ότι πιθανότατα υπήρχε διάρρηξη στο σπίτι Α.
Ενώ εργαζόταν στις πρώτες συσκευές συναγερμού, ο Calahan σκέφτηκε μια άλλη κρίσιμη ιδέα: Δεδομένου ότι οι ληστείες συνέβαιναν συχνά στις πόλεις, θα ήταν καλό το σύστημά του όχι μόνο να ενεργοποιεί τον συναγερμό, αλλά και να παρέχει την απαραίτητη βοήθεια, για την οποία δημιούργησε ένα κέντρο κλήσεων έκτακτης ανάγκης έτοιμο να αντιδράσει μόλις ζητηθεί βοήθεια.
Έτσι άρχισε να διαιρεί τη Νέα Υόρκη σε περιοχές που θα συνδέονταν μέσω ενός τηλεφωνικού κέντρου έκτακτης ανάγκης. Από εκεί, οι κλήσεις έκτακτης ανάγκης θα απαντούνταν από αγγελιοφόρους που θα πήγαιναν στην τοποθεσία για να παρέχουν και να οργανώνουν την απαραίτητη βοήθεια το συντομότερο δυνατό. Το πλεονέκτημα αυτού του συστήματος τηλεφωνικού θαλάμου έκτακτης ανάγκης ήταν ότι απαιτούσε πολύ μικρή συντήρηση, καθώς τροφοδοτούνταν από το ηλεκτρικό δίκτυο του κεντρικού σιδηροδρομικού σταθμού. Το 1871, ο Κάλαχαν βοήθησε στην ίδρυση της εταιρείας American District Telegraph (ADT), η οποία ήταν πολύ επιτυχημένη και μέχρι το 1875 είχε γραφεία στο Μπρούκλιν, τη Νέα Υόρκη, τη Βαλτιμόρη, τη Φιλαδέλφεια και το Σικάγο.
Τα κουτιά συναγερμού τύπου Calahan έγιναν στάνταρ εξοπλισμός σε αστυνομικά τμήματα και πυροσβεστικές υπηρεσίες, αλλά χρησιμοποιήθηκαν επίσης από υπηρεσίες ταχυμεταφορών. Έτσι, μέχρι το τέλος του 1870, τα δύο τρίτα όλων των πωλήσεων αποθεμάτων πραγματοποιούνταν μέσω των ταχυμεταφορών της ADT.
20ός αιώνας: Σύστημα συναγερμού υψηλής τεχνολογίας
Ο εικοστός αιώνας έφερε επίσης σημαντικές εξελίξεις στον κόσμο της τεχνολογίας συναγερμού. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τα κουτιά συναγερμού τύπου Calahan έγιναν πιο προσιτά, επιτρέποντας την εγκατάστασή τους σε όλο και περισσότερες μονάδες επειγόντων ιατρικών περιστατικών, αστυνομικά τμήματα και πυροσβεστικούς σταθμούς, βελτιώνοντας έτσι τη δημόσια ασφάλεια. Τη δεκαετία του 1970, οι τεχνικοί ενσωμάτωσαν τους πρώτους ανιχνευτές κίνησης σε συστήματα συναγερμού. Οι δεκαετίες του 1980 και του 1990 χαρακτηρίστηκαν από αυξανόμενη τυποποίηση, η οποία με τη σειρά της οδήγησε στην ευρύτερη χρήση τους για την προστασία κτιρίων. Τέλος, τα πρώτα ασύρματα συστήματα συναγερμού έφτασαν στην αγορά, φέρνοντας επανάσταση στην τεχνολογία συναγερμού και σε πρακτικό επίπεδο, καθώς τελικά εξάλειψαν την ακαταστασία των καλωδίων.
Σήμερα, ακόμη και οι πιο απομονωμένες περιοχές μπορούν να προστατευτούν ουσιαστικά χωρίς τυφλά σημεία χάρη σε έναν συνδυασμό σύγχρονων ανιχνευτών κίνησης, τεχνολογίας βιντεοεπιτήρησης υψηλής ευκρίνειας και ηλεκτρονικών ανιχνευτών. Οι σημαντικότερες τεχνολογικές καινοτομίες συνεχίζουν να εκπλήσσουν τους ανθρώπους. Και στον 21ο αιώνα, η επανάσταση δεν δείχνει σημάδια σταματήματος.
Πηγές:
Ένωση Συναγερμού Κεντρικού Σταθμού
Ιστορία του Συστήματος Συναγερμού Διαρρήξεων Κατοικίας! Πώς δημιουργήθηκαν. από τον Terrance Hughes 24 Σεπτεμβρίου 2012
Φωτογραφία: E. Holmes Κουδούνι συναγερμού για διαρρήκτες: John D. Jenkins, www.sparkmuseum.com
