ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ –Η έλλειψη χωροταξικού σχεδιασμού και η συμμόρφωση με τους κανονισμούς που θεσπίζονται από το νόμο συγκαταλέγονται στις κύριες αιτίες των καταστροφών που συμβαίνουν συχνά στη Δομινικανή Δημοκρατία, όπου είναι απαραίτητο να γίνουν μεγαλύτερες επενδύσεις στην πρόληψη των κινδύνων, δήλωσε χθες η Κάρμεν Βελόζ, βιομηχανική μηχανικός και ειδικός στη διαχείριση κινδύνων.
«Διαχείριση γης, συμμόρφωση με τους νόμους και τους κανονισμούς που πρέπει να ακολουθούνται και οι οποίοι αποσκοπούν στη διάσωση ζωών και στην προστασία της περιουσίας, μερικές φορές λόγω έλλειψης επενδύσεων σε εξοπλισμό, όπως η εκπαίδευση του προσωπικού», εξήγησε.
Η ειδικός παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή El Día και διευκρίνισε ότι οι πλημμύρες που συμβαίνουν στη χώρα λόγω φαινομένων όπως η καταιγίδα Franklin, η οποία έπληξε την εθνική επικράτεια την Τρίτη και την Τετάρτη, έχουν πολλαπλές αιτίες, επικαλούμενη το σύστημα αποστράγγισης ομβρίων υδάτων στο Σάντο Ντομίνγκο, το οποίο κατά τη γνώμη της δεν έχει αναβαθμιστεί εδώ και πολλά χρόνια.
«Η διοχέτευση των υδάτινων οδών είναι απαραίτητη για την πρόληψη των πλημμυρών, εκτός από την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με το να μην πετάμε σκουπίδια όταν βρέχει», δήλωσε ο επαγγελματίας.
Είπε ότι οι επενδύσεις στην πρόληψη κινδύνων είναι σημαντικές και ότι για κάθε δολάριο που επενδύεται στην πρόληψη κινδύνων και καταστροφών, μπορούν να εξοικονομηθούν 7 δολάρια, εκτός από τη διάσωση ζωών, που είναι ο κύριος σκοπός των κανονισμών και των νόμων.
Όσον αφορά την τραγωδία του Σαν Κριστόμπαλ Βελόζ, πιστεύει ότι πρόκειται για περιπτώσεις που μπορούν να προληφθούν, απλώς με τη λήψη προκαταρκτικών μέτρων, τον σχεδιασμό, την πρόληψη, την εκπαίδευση και την επένδυση στην ύπαρξη μηχανισμών που είναι έτοιμοι να ανταποκριθούν σε οποιαδήποτε κατάσταση προκύψει.
Πρόσθεσε ότι υπάρχουν ιδιοκτήτες επιχειρήσεων που πιστεύουν ότι είναι υπεράνω του νόμου. Επικαλέστηκε τον κανονισμό 522 του 2006, ο οποίος αφορά την επαγγελματική ασφάλεια και υγεία, και τον νόμο 147-02 για τη διαχείριση κινδύνων και καταστροφών, «κανονισμούς που έχουν διατυπωθεί για να σώζουν ζωές και να αποτρέπουν απώλειες υλικών και οικονομικών αγαθών».
Υποστήριξε την τμηματοποίηση των περιοχών όπου μπορούν να εγκατασταθούν εταιρείες και των περιοχών όπου θα πρέπει να βρίσκεται ο γενικός πληθυσμός.
Υποστήριξε ότι χώρες όπως η Κούβα, όπου δεν υπάρχουν τόσοι πολλοί θάνατοι σε περιστατικά όπως αυτά στο Σαν Κριστόμπαλ, έχουν καλύτερο χωροταξικό σχεδιασμό από τον δικό μας. «Εδώ, δυστυχώς, οι αστικοί οικισμοί χτίζονται σε πολύ ευάλωτες περιοχές και, στη συνέχεια, μόλις εγκατασταθούν, τους νομιμοποιούμε, κατασκευάζουμε πεζοδρόμια και κράσπεδα και παρέχουμε ηλεκτρικό ρεύμα. Έτσι, η διαχείριση κινδύνου βασίζεται στον χωροταξικό σχεδιασμό».
Εξήγησε ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρχει ένας αστικός οικισμός σε μια κοίτη ποταμού που, αν και παραμένει ξηρή για το μεγαλύτερο μέρος του έτους, όταν συμβεί ένα γεγονός όπως μια καταιγίδα, η κοίτη του ποταμού παίρνει την πορεία της και μπορεί να επηρεάσει τον πληθυσμό που εγκαταστάθηκε ακανόνιστα.
Εξήγησε ότι η χώρα διαθέτει έναν χάρτη ευπάθειας κινδύνου που προσδιορίζει όλους τους πιο ευάλωτους πληθυσμούς. «Υπάρχουν χάρτες για πλημμύρες, σεισμική μικροζώνωση, κατολισθήσεις, ξηρασία και κάθε άλλο είδος απειλής στην οποία είμαστε εκτεθειμένοι ως χώρα».
