Η μείωση των διεθνών επιτοκίων αντικατοπτρίζεται ήδη σε μείωση μεταξύ 125 και 150 μονάδων βάσης σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος και «Αυτό είναι θετικό επειδή προβλέπει ότι τα επιτόκια στεγαστικών δανείων ενδέχεται να ακολουθήσουν καθοδική πορεία», λέει ο οικονομολόγος Raúl Ovalle.
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Το χάσμα μεταξύ του επιτοκίου νομισματικής πολιτικής της Κεντρικής Τράπεζας και των επιτοκίων στεγαστικών δανείων που προσφέρουν οι τράπεζες αποτελεί μία από τις κύριες ανησυχίες του τομέα ακινήτων της Δομινικανής Δημοκρατίας τα τελευταία δύο χρόνια.
Ωστόσο, ο οικονομολόγος Ραούλ Οβάλε δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα La Ventana του El Inmobiliarioότι η συζήτηση συνήθως παρουσιάζεται με ελλιπή τρόπο.
Το τοπικό επιτόκιο, εξηγεί, δεν μπορεί να αναλυθεί χωρίς να ληφθεί υπόψη το διεθνές χρηματοπιστωτικό περιβάλλον και, ιδιαίτερα, η νομισματική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών. «Ο κύριος καθοριστικός παράγοντας είναι το διεθνές επιτόκιο», επισημαίνει ο Οβάλε.
Λέει ότι όσο η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ διατηρεί σχετικά υψηλά επιτόκια, το κεφάλαιο θα επιδιώκει αποδόσεις, ασκώντας πίεση στη συναλλαγματική ισοτιμία σε ανοιχτές οικονομίες όπως η Δομινικανή Δημοκρατία, και σε αυτό το πλαίσιο, το εγχώριο επιτόκιο εκπληρώνει μια αμυντική λειτουργία: να αποφεύγει τις απότομες εκροές κεφαλαίων και να διατηρεί τη σταθερότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας.
«Το να μιλάμε για επιτόκια είναι σαν να μιλάμε για τη μία όψη του νομίσματος, η άλλη όψη του οποίου είναι η συναλλαγματική ισοτιμία», συνοψίζει.
Από αυτή την οπτική γωνία, κατανοεί ότι η αντίληψη ότι οι τοπικοί συντελεστές είναι «λανθασμένοι» ή τεχνητά υψηλοί χάνει έδαφος. Στην πραγματικότητα, ο Ovalle τονίζει ότι, κατά την ανάλυση του πραγματικού συντελεστή, προσαρμοσμένου στον πληθωρισμό, το τρέχον επίπεδο δεν διαφέρει σημαντικά από τον μέσο όρο της τελευταίας δεκαετίας.
Αυτό το αποτέλεσμα, κατά τη γνώμη του, είναι καθοριστικό για τον τομέα των ακινήτων, επειδή υποδηλώνει ότι η πρόσφατη επιβράδυνση της ζήτησης δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στο κόστος χρηματοδότησης.
Οι προοπτικές για το 2026, ωστόσο, είναι πιο ευνοϊκές. Τα διεθνή επιτόκια έχουν αρχίσει να μειώνονται από τα επίπεδα του 2024 και αυτή η τάση αντικατοπτρίζεται ήδη σε μείωση μεταξύ 125 και 150 μονάδων βάσης σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος.
«Αυτό είναι θετικό για την οικονομία και για τον κατασκευαστικό τομέα, επειδή προβλέπει ότι τα επιτόκια των στεγαστικών δανείων ενδέχεται να έχουν πτωτική πορεία με την πάροδο του χρόνου», επισημαίνει ο Ovalle.
Ο οικονομολόγος προειδοποιεί, ωστόσο, ότι αυτή η τάση εξαρτάται από το αν η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ θα διατηρήσει την τρέχουσα πορεία της, καθώς μια απροσδόκητη αλλαγή, όπως μια παρατεταμένη παύση στις μειώσεις των επιτοκίων, θα είχε άμεσες επιπτώσεις στην τοπική νομισματική πολιτική.
Αν και δεν είναι το βασικό σενάριο για το 2026, ο Ovalle το θεωρεί κίνδυνο που θα πρέπει να παρακολουθείται στενά.
Πέρα από τα επιτόκια, η διάγνωση είναι σαφής: ο τομέας των ακινήτων αντιμετωπίζει πρόσθετες διαρθρωτικές προκλήσεις. Η ανάκαμψη θα είναι ταχύτερη, υποστηρίζει, εάν αντιμετωπιστούν και άλλοι παράγοντες που επηρεάζουν τη ζήτηση και τη δυναμική του τομέα, ιδίως οι δημόσιες επενδύσεις και η εκτέλεση έργων υποδομής. Τα επιτόκια θα βοηθήσουν, αλλά δεν αποτελούν λύση από μόνα τους.
