Αυτό το 102χρονο εμβληματικό μνημείο έχει τις ρίζες του συνδεδεμένες με τα ακίνητα.
Επειδή, σε αντίθεση με το Άγαλμα της Ελευθερίας, το Όρος Ράσμορ ή άλλα αμερικανικά μνημεία, η πινακίδα του Χόλιγουντ, το απαράμιλλο έμβλημα του Λος Άντζελες, η πιο περιζήτητη εικόνα από τους τουρίστες, μια πανταχού παρούσα εκτύπωση σε καπέλα, κούπες και μπλουζάκια, δεν γεννήθηκε για να γίνει σύμβολο οποιουδήποτε πράγματος.
Επιπλέον, όταν στις 8 Δεκεμβρίου 1923, οι 40.000 λάμπες που το κοσμούσαν άρχισαν να το φωτίζουν τμηματικά, εναλλάξ, αυτό που οι κάτοικοι της Λωζάνης μπορούσαν στην πραγματικότητα να διαβάσουν στην πλαγιά του όρους Λι ήταν:
ΧΟΛΙ… ΔΑΣΟΣ… ΓΗ… ΧΟΛΙΓΟΥΝΤΛΑΝΤ
Έτσι έμοιαζε η πινακίδα την ημέρα των εγκαινίων της, φωτισμένη από 40.000 λάμπες. (Getty Images).
Χτισμένο σε απόσταση αναπνοής από την περιοχή που πριν από πέντε χρόνια φιλοξένησε την τιτάνια παραγωγή «Ιούλιος Καίσαρας» - με τον Τάιρον Πάουερ ως Βρούτο, 500 χορευτές, 5.000 κομπάρσους, ελέφαντες και καμήλες - δεν είχε καμία σχέση με τη βιομηχανία με την οποία μοιράζεται τώρα το όνομά της, αυτή που διαμορφώνει τα όνειρα.
Ήταν μια απλή πινακίδα —αν και τεράστια— με έναν πολύ πιο γήινο σκοπό: να πουλήσει σπίτια.
Ένα θέμα μάρκετινγκ
Η ιδέα ήταν να είναι μεγάλο, πολύ μεγάλο. Τόσο μεγάλο, που όποιος πλησίαζε κατά μήκος της λεωφόρου Wilshire, η οποία οδηγεί κατευθείαν στη θάλασσα, ακόμα και από χιλιόμετρα μακριά, θα μπορούσε να το διαβάσει καθαρά.
Η ιδέα ήταν ότι θα ήταν εύκολα ευανάγνωστο από απόσταση. (Getty Images).
Αυτό ήταν που οι κατασκευαστές ακινήτων Tracy Shoults και Sydney Woodruff ανέθεσαν στον Thomas Fisk Goff, ιδιοκτήτη της εταιρείας πινακίδων Crescent, να κάνει.
Είχαν να προωθήσουν μια νέα ανάπτυξη ακινήτων: μια εκλεκτική, ημι-πολυτελή οικιστική ανάπτυξη στους λόφους της περιοχής που είναι γνωστή ως Χόλιγουντ, χρηματοδοτούμενη από μερικούς από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματίες της εποχής, δηλαδή τους μεγιστάνες των σιδηροδρόμων Έλι Κλαρκ και Μόουζες Σέρμαν και τον ιδιοκτήτη της ισχυρής Los Angeles Times, Χάρι Τσάντλερ.
Χόλιγουντ Χώρα ήταν το όνομα που δόθηκε σε αυτή τη συλλογή σπιτιών σε τέσσερα συγκεκριμένα στυλ —Τυδώρ ή μεσαιωνικό αγγλικό, γαλλο-νορμανδικό, μεσογειακό και αποικιοκρατικό-ισπανικό—, άξια μιας ιστορίας που διαδραματίζεται στον «παλιό κόσμο» και την παρουσίαζε ως «το βασίλειο της χαράς και της υγείας».
Η Χόλιγουντλαντ προωθήθηκε ως παράδεισος σε αντίθεση με το χάος του Χόλιγουντ και τη ρύπανση του Λος Άντζελες. (Getty Images).
Ένας θύλακας «μακριά από τη δίνη της ανθρώπινης ύπαρξης», «το υπέρτατο επίτευγμα στην οικοδόμηση κοινότητας», το ιδανικό περιβάλλον για να «προστατεύσετε την οικογένειά σας και να εξασφαλίσετε την ευτυχία τους» με ένα σπίτι χτισμένο «πάνω από τον καπνό, την ομίχλη και τις ακάθαρτες ατμοσφαιρικές συνθήκες».
Αυτό τονιζόταν εβδομάδα με την εβδομάδα στις διαφημίσεις που δημοσιεύονταν στους LA Times, όπως σημειώνεται στο βιβλίο του The Hollywood Sign: Fantasy and Reality of an American Icon (“The Hollywood Sign: Fantasy and Reality of an American Icon”, 2012) του καθηγητή πανεπιστημίου και ιστορικού πολιτισμού Leo Braudy.
Μέχρι τότε, το Λος Άντζελες ήταν μια μητρόπολη με περισσότερους από μισό εκατομμύριο κατοίκους και 106.000 ταξινομημένα οχήματα, αριθμός που, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αυτοκινητοδρόμων (FHWA), θα ξεπεράσει τις 800.000 μέχρι το τέλος της δεκαετίας.
Μεταξύ 1910 και 1920, το Λος Άντζελες σχεδόν διπλασίασε τον πληθυσμό του. (Getty Images).
Η κινηματογραφική βιομηχανία, μια καλολαδωμένη μηχανή με 40 εκατομμύρια εβδομαδιαίους θεατές, με ένα σύστημα μεγάλων στούντιο που εκτεινόταν σε όλη την πόλη και παρήγαγε (μαζί με εκείνα που βρίσκονταν σε άλλα μέρη της χώρας) το 80% της παγκόσμιας κινηματογραφικής παραγωγής, είχε το επίκεντρό της στο Χόλιγουντ.
Όποιος ήθελε να ξεφύγει από όλα αυτά θα έβρισκε μια όαση στη Χόλιγουντλαντ. «Αυτός ήταν ο πυρήνας της στρατηγικής για την προώθηση της ανάπτυξης και η φωτεινή επιγραφή στην κορυφή του φαραγγιού Μπίτσγουντ ήταν το τελευταίο κομμάτι του παζλ», δήλωσε ο καθηγητής Μπρόντι στο BBC Mundo.
Με τρακτέρ και μουλάρια
Το αρχικό σχέδιο της αφίσας ήταν έργο του νεαρού στελέχους διαφήμισης John D. Roche. Ή μάλλον, προέκυψε από μια «παρερμηνεία» ενός από τα σκίτσα του που περιλαμβάνονταν σε ένα πρώιμο διαφημιστικό φυλλάδιο.
Το αφηγήθηκε ο ίδιος με την ευκαιρία των 80ών γενεθλίων του, 54 χρόνια αργότερα. Και η νεκρολογία που οι New York Times στις 22 Νοεμβρίου 1978 τον περιγράφει ως τον «δημιουργό του μνημείου», αν και κάποιοι αμφισβητούν αυτή την εκδοχή.
Όπως και να 'χει, αποφασίστηκε να εκσυγχρονιστεί με μια sans serif, πολύ μακριά από τις ελικοειδής μορφές του art nouveau.
Και παρόλο που δεν υπάρχουν ρεπορτάζ στον τύπο που να αφηγούνται πώς αυτά τα 13 γράμματα, ύψους 15 μέτρων και πλάτους 9 μέτρων, στην πλευρά του φαραγγιού Beachwood, από τις φωτογραφίες μπορεί κανείς να μαντέψει ότι ήταν ένα πραγματικό κατόρθωμα.
Αρχικά έπρεπε να αφαιρέσουν τη βλάστηση και να ανοίξουν έναν χωματόδρομο, ώστε να μπορέσει να πλησιάσει ένα τρακτέρ με το υλικό, συμπεριλαμβανομένων των στύλων 18 μέτρων που θα χρησίμευαν ως στήριγμα.
Έπρεπε να χρησιμοποιηθούν μουλάρια για τη μεταφορά των υλικών που χρειάζονταν για την τοποθέτηση της πινακίδας. (Getty Images).
Δεδομένου ότι το τελευταίο τμήμα, μήκους περίπου 70 μέτρων, ήταν πολύ απότομο, η μεταφορά έπρεπε να ολοκληρωθεί με ζώα υποζύγου.
«Μεξικανοί εργάτες αγκυρώνουν κάθε γράμμα σε τηλεφωνικούς στύλους που μεταφέρονται στο σημείο με μουλάρια, ολοκληρώνοντας σε 60 ημέρες μια εργασία που κόστισε 21.000 δολάρια ΗΠΑ (το ισοδύναμο των 250.000 δολαρίων ΗΠΑ σήμερα)», γράφει ο Braudy, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας (USC), στο βιβλίο του.
Παρόλο που εγκαινιάστηκε με τον φωτισμό τον Δεκέμβριο, η πινακίδα ατενίζει την πόλη από ψηλά για μήνες και, ίσως εν μέρει χάρη σε αυτό, μέχρι τον Σεπτέμβριο σπίτια στη Χόλιγουντλαντ είχαν ήδη πωληθεί σε συνολική αξία 1,5 εκατομμυρίου δολαρίων ΗΠΑ (το ισοδύναμο των 16 εκατομμυρίων δολαρίων ΗΠΑ το 2023).
Οι πωλήσεις θα συνέχιζαν να αυξάνονται, μέχρι να πουληθεί κάθε δέμα.
Από την αφίσα στο έμβλημα
Αν και η πινακίδα του Χόλιγουντ αρχικά δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια τεράστια διαφημιστική πινακίδα, σύντομα άρχισε να διαποτίζει τη λαϊκή φαντασία.
Τραγικά γεγονότα συνέβαλαν σε αυτό, όπως η αυτοκτονία της νεαρής Πεγκ Έντουιστλ το 1932, την οποία τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ως αυτοκτονία μιας ηθοποιού που βασανιζόταν από την καριέρα της.
Αυτοκτόνησε πηδώντας από το H.Ήταν μόλις 24 ετών.
«Όποια και αν ήταν τα κίνητρά της, ίσως ήταν η πρώτη που κατάλαβε το σύμβολο και το έκανε ένα δραματικά σαφές μέρος της βιογραφίας της», επισημαίνει ο Braudy στο έργο του.
Η Κάρεν Μπλακ μπροστά από την πινακίδα του Χόλιγουντ κατά τη διάρκεια μιας σκηνής από την ταινία «Η Μέρα του Αστακού», το 1974. (Getty Images).
Αν και αυτό που σίγουρα συνέβαλε περισσότερο στο να γίνει έμβλημα ήταν η εμφάνισή του σε ταινίες όπως οι «Σεισμός» (1974), « Η Μέρα της Ακρίδας» ( 1975) ή «Σούπερμαν: Η Ταινία » (1978).
Χωρίς να ξεχνάμε πώς η ποπ αρτ βοήθησε στην ανανέωση της εικόνας του· ιδιαίτερα ο Εντ Ράσα, ο οποίος από το 1967 και μετά τον συμπεριέλαβε στους πίνακες, τα σχέδια και τις χαρακτικές του.
Αν και η πραγματικότητα της πινακίδας ήταν ότι, μετά από χρόνια ελάχιστης ή σχεδόν καθόλου συντήρησης, κατέρρεε σε κομμάτια.
Παρακμή και αναζωπύρωση
Τη δεκαετία του 1940 η πινακίδα είχε περάσει στα χέρια της πόλης, η οποία ανέλαβε την επισκευή του φθαρμένου H και την αφαίρεση των τεσσάρων τελευταίων γραμμάτων, LAND.
Αλλά όταν το Συμβούλιο Πολιτιστικής Κληρονομιάς του Λος Άντζελες το ανακήρυξε επίσημο ορόσημο #111 το 1973, ένα Ο είχε κυλήσει κάτω από την πλαγιά του λόφου, μέρος του D έλειπε και κάποιος είχε βάλει φωτιά στη βάση του δεύτερου L.
Και στο τέλος εκείνης της δεκαετίας, το Εμπορικό Επιμελητήριο του Χόλιγουντ αποφάσισε ότι η πινακίδα απαιτούσε πλήρη ανακατασκευή, κάτι που εκτίμησε ότι θα μπορούσε να κοστίσει ένα τέταρτο του εκατομμυρίου δολάρια.
Ευτυχώς, μερικά από τα μεγάλα ονόματα της πόλης ήρθαν να βοηθήσουν.
Το 1978, ο Χιου Χέφνερ διοργάνωσε μια γκαλά στο Playboy Mansion για να συγκεντρώσει χρήματα για την ανακαίνιση της πινακίδας του Χόλιγουντ. Ίσως γι' αυτό το κέρινο ομοίωμά του έχει αυτή την εικόνα στο φόντο. (Getty Images).
Το 1978, ο Χιου Χέφνερπεριοδικού Playboy, οργάνωσε μια γκαλά στην έπαυλή του για να βοηθήσει την πινακίδα του Χόλιγουντ.
Ήταν μια τεράστια επιτυχία: πλήρωσε ο ίδιος για το Y, μεταξύ άλλων εξόδων, και ο ροκ μουσικός Alice Cooper συνεισέφερε 27.777 δολάρια ΗΠΑ για ένα νέο O.
Όλα τα γράμματα βρήκαν χορηγούς και αντικαταστάθηκαν από άλλα κατασκευασμένα από χαλύβδινες δοκούς και κυματοειδείς λαμαρίνες σμαλτωμένες σε λευκό χρώμα, οι οποίες στερεώθηκαν στο έδαφος με ενισχυμένο τσιμέντο.
Οι John McVie, Mick Fleetwood, Bob Welch και Christine McVie (από αριστερά προς τα δεξιά) του ροκ συγκροτήματος "Fleetwood Mac" ποζάρουν για ένα πορτρέτο κάτω από την πινακίδα του Χόλιγουντ τον Αύγουστο του 1974. (Getty Images).
Το έργο ολοκληρώθηκε σε λιγότερο από τρεις μήνες και κόστισε περίπου 250.000 δολάρια ΗΠΑ, το αντίστοιχο της αρχικής δαπάνης σήμερα.
Αλλά η πινακίδα υπέστη και άλλα είδη αλλαγών καθ' όλη τη διάρκεια της ιστορίας της, περισσότερο τύπου DIY (Φτιάξ' το μόνος σου ).
«Ευλογημένη κάνναβη», γράφει η αλλοιωμένη πινακίδα. (Getty Images).
Όπως όταν τον Ιανουάριο του 1976 ξημέρωσε μεταμορφωμένο σε HOLLYWeeD, ως λογοπαίγνιο για να γιορτάσει την αποποινικοποίηση της μαριχουάνας (weed στα αγγλικά σημαίνει βότανο), ή όταν κάποιος κάλυψε το δεύτερο Λ, μετατρέποντάς το εφήμερα σε HOLYWOOD, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β' το 1987.
Για να αποτραπούν αυτά και άλλα είδη δολιοφθοράς, είναι πλέον περιτριγυρισμένο από συρματοπλέγματα, κάμερες παρακολούθησης και αισθητήρες κίνησης.
Όλα τα παραπάνω αποτελούν ενδείξεις της εμβληματικής του θέσης...
«Σε αντίθεση με άλλα αμερικανικά σύμβολα, η πινακίδα του Χόλιγουντ εστιάζει στα όνειρά μας και στην εσωτερική μας ζωή. Και ενώ άλλα μνημεία είναι αγκυροβολημένα σε μια συγκεκριμένη εποχή και τα εθνικά γεγονότα που γιορτάζουν, αυτή η πινακίδα αιωρείται πάνω από το περιβάλλον και τις περιστάσεις, ανοιχτή στην ερμηνεία όλων», δήλωσε ο καθηγητής Braudy στο BBC Mundo το 2023.
Η πινακίδα του Χόλιγουντ είναι πλέον τόπος προσκυνήματος για τους τουρίστες. (Getty Images).
Υπό αυτή την έννοια, του αρέσει να τον συγκρίνει με τον Πύργο του Άιφελ, ο οποίος επίσης σχεδιάστηκε για να είναι εφήμερος αλλά έγινε η πιο εμβληματική εικόνα του Παρισιού.
«Σε κάθε περίπτωση, η πινακίδα είναι ένα παράξενο σύμβολο από κάθε άποψη», συνεχίζει ο Braudy.
«Δεν είναι μια εικόνα που μοιάζει ή αναφέρεται σε κάτι που ονομάζεται Χόλιγουντ, είναι το ίδιο το όνομα. Κι όμως, οι άνθρωποι παντού το αναγνωρίζουν ως το σύμβολο ό,τι σημαίνει «Χόλιγουντ»... με όλη την ασάφεια που αυτό συνεπάγεται».
Πηγή: BBC Mundo.
Φωτογραφία εξωφύλλου: Pixabay.
