Οι σχεδιαστές και οι κατασκευαστές πρέπει να γνωρίζουν ότι είναι υπεύθυνοι για την προσαρμογή των τεχνικών έργων στις κακές εδαφικές συνθήκες στο Σαντιάγο, ακόμη και αν αυτό σημαίνει υψηλότερο κόστος για την απομάκρυνση εδαφών κακής ποιότητας και υψηλότερο κόστος για τη μεταφορά φορτίων από πασσάλους σε βαθύτερα υποστρώματα.
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ.- Όσον αφορά τις κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στο Σαντιάγο ντε λος Καμπαγιέρος, ο γεωλόγος Όσιρις ντε Λεόν τις αποδίδει στο γεγονός ότι οι μηχανικοί δεν διεξάγουν έρευνες για να προσδιορίσουν τις πιο εφικτές τοποθεσίες για κατασκευή, υποστηρίζοντας ότι στις μέρες μας η προτεραιότητα είναι η ελαχιστοποίηση του κόστους όσον αφορά τις μελέτες εδάφους.
«Οι πρόσφατες καταρρεύσεις που παρατηρήθηκαν σε αργιλώδη εδάφη στην πόλη Σαντιάγο ντε λος Καμπαγιέρος, όπου ορισμένοι μηχανικοί συγχέουν την αιτία (την ώθηση του κορεσμένου αργίλου λόγω καταρρακτωδών βροχών) με το αποτέλεσμα (την κατάρρευση του τοίχου που ωθείται από τον κορεσμένο άργιλο, ο οποίος δεν θα είχε καταρρεύσει αν δεν είχε βρέξει καταρρακτωδώς), έχουν σημάνει συναγερμό ανησυχίας σε ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού, το οποίο τώρα αρχίζει να βλέπει και να κατανοεί αυτό που ορισμένοι μηχανικοί αρνούνται να κατανοήσουν», αναφέρει ο γεωλόγος σε άρθρο που δημοσιεύθηκε σήμερα στην εφημερίδα Hoy.
Εξηγεί ότι τα αργιλώδη εδάφη αντιδρούν πολύ διαφορετικά από τα άκαμπτα ασβεστολιθικά πετρώματα της πόλης του Σάντο Ντομίνγκο, επομένως οποιαδήποτε μηχανική εργασία που εκτελείται στο Σαντιάγο ντε λος Καμπαγιέρος, στο επίπεδο του εδάφους, στο υπόγειο ή ειδικά όταν είναι αρκετά υπερυψωμένο, πρέπει να ξεκινά με μια σωστή γεωφυσική χωροθέτηση, οριζόντια και κάθετη, ολόκληρης της περιοχής του χώρου, και όπου οι κυβερνήσεις, οι σχεδιαστές και οι κατασκευαστές πρέπει να γνωρίζουν ότι είναι υπεύθυνοι για την προσαρμογή των μηχανικών έργων στις πολύ κακές εδαφικές συνθήκες του Σαντιάγο, ακόμη και αν αυτό συνεπάγεται υψηλότερο κόστος για την απομάκρυνση εδαφών κακής ποιότητας, υψηλότερο κόστος για πασσάλους για τη μεταφορά φορτίων σε βαθιά υποστρώματα, υψηλότερο κόστος για εσωτερική αποστράγγιση και, ουσιαστικά, υψηλότερο κόστος για δομική ενίσχυση, έτσι ώστε οι δομές του Σαντιάγο να αντιδρούν καλά όταν δονούνται από έναν ισχυρό κοντινό σεισμό.
Ο ειδικός υποστηρίζει ότι αυτή η προσέγγιση αποτελεί μέρος του πρώτου μαθήματος σεισμοτεχνικής μηχανικής που διδάχθηκε στην ανθρωπότητα και ότι αν γινόταν σωστά κατανοητή ως μάθημα μηχανικής, τότε πολλοί μηχανικοί δεν θα συγχέουν τα γεωλογικά προβλήματα των αργίλων (αιτία) με τα δομικά προβλήματα των τοίχων (αποτέλεσμα).
Αναφέρει ότι οι περιοχές με άκαμπτο βράχο, χωρίς έδαφος, είναι κακές για τη γεωργία, αλλά είναι καλές για τις κατασκευές και την αστικοποίηση λόγω της υψηλής φέρουσας ικανότητας και της εξαιρετικής τους απόκρισης στην παρουσία νερού και σεισμικών φορτίων.
«Τόσο πολύ που ο ευαγγελιστής Ματθαίος έγραψε, πριν από 2.000 χρόνια, ότι ο σοφός άνθρωπος χτίζει πάνω στον βράχο και ο ανόητος άνθρωπος χτίζει πάνω στην άμμο».
«Για τη γεωλογία, είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι τα σημερινά εδάφη δεν είναι αποτέλεσμα παρελθοντικών ανθρώπινων ενεργειών, αλλά μάλλον ότι από το παρελθόν οι άνθρωποι προσαρμόζονταν στους διαφορετικούς τύπους εδαφών που βρήκαν σε κάθε περιοχή που κατείχαν, επομένως κανείς δεν πρέπει να αισθάνεται ένοχος για τα φυσικά και χημικά χαρακτηριστικά των διαφόρων τύπων εδαφών που υπάρχουν στο βιότοπό μας», υποστηρίζει.
Και συνεχίζει, «αν και θα έπρεπε να νιώθουμε ένοχοι που δεν καταβάλλουμε προσπάθεια να κατανοήσουμε ότι κάθε τύπος εδάφους έχει διαφορετικά χαρακτηριστικά και διαφορετικές συμπεριφορές, ειδικά παρουσία νερού, και ότι τα οργανικά αργιλώδη εδάφη είναι καλά για τη γεωργία αλλά πολύ κακά για τις κατασκευές και την αστικοποίηση».
Στην ανάλυσή του στην πρωινή εφημερίδα Hoy, επιμένει ότι αυτό που ήταν εύκολα κατανοητό στον ευαγγελιστή Ματθαίο για την πρωτόγονη κοινωνία πριν από 2.000 χρόνια, είναι προφανώς δύσκολο να το κατανοήσουν ορισμένοι μηχανικοί σήμερα. Συχνά βλέπουμε κατασκευές σε πηλό στο Σαντιάγο, τη Λα Βέγκα, το Μπονάο, το Σαν Φρανσίσκο ντε Μακόρις, τη Μόκα, το Λισέι, τη Ναβαρέτε, την Εσπεράντσα, τον Μάο, τη Βίγια Βάσκεθ, την κάτω Γιούνα, κ.λπ., σαν να έγιναν σε βράχο, χωρίς κανείς να τους δώσει μια Βίβλο ανοιχτή στο κεφάλαιο 7 του Ευαγγελίου του Ματθαίου και να τους προτείνει να διαβάσουν τα εδάφια 24 έως 27.
Στην ανάλυσή του, υποστηρίζει ότι από τη στιγμή που ο εξωτερικός φλοιός της Γης άρχισε να ψύχεται και να στερεοποιείται σχηματίζοντας ένα περίβλημα από πυριγενή πετρώματα, λίγο περισσότερο από 4,5 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, ξεκίνησε η διαδικασία της ημερήσιας μοριακής διαστολής λόγω της θερμότητας της ηλιακής ακτινοβολίας και η διαδικασία της νυχτερινής συστολής λόγω του τοπικού ψύχους, διαδικασίες οι οποίες, σε συνδυασμό με το πέρασμα χιλιάδων ετών, αποσάθρωσαν και αποικοδόμηση των συστατικών μορίων των πυριτικών ορυκτών που σχημάτισαν αυτά τα πρωτογενή πυριγενή πετρώματα. Από εκεί, ως αποικοδόμηση των πρωτογενών πετρωμάτων, σχηματίστηκαν τα αμμώδη, αργιλώδη και αργιλώδη εδάφη που ήδη καταλάμβαναν μεγάλες εδαφικές εκτάσεις του πλανήτη μας όταν οι πρώτοι άνθρωποι άρχισαν να κατοικούν σε ορισμένες εκτάσεις της αφρικανικής ηπείρου.
Ο De León αναφέρει ότι ένα δομικό πρόβλημα σε έναν τοίχο μπορεί να προκύψει υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, αλλά ένα γεωλογικό πρόβλημα με αργίλους εμφανίζεται πάντα υπό συνθήκες έντονων βροχοπτώσεων που διαποτίζουν το έδαφος, αυξάνουν το βάρος του, μειώνουν την αντοχή του σε διάτμηση και ωθούν τις πλαγιές και τους τοίχους μέχρι να καταρρεύσουν.
«Δυστυχώς, σήμερα η προτεραιότητα είναι η ελαχιστοποίηση των δαπανών, ειδικά όταν πρόκειται για μελέτες εδάφους για τεχνικά έργα σε μια πόλη όπου ορισμένοι μηχανικοί κατασκευών δεν κατανοούν ότι οι άργιλοι ασκούν πίεση όταν είναι κορεσμένοι με νερό και ότι για αυτόν τον λόγο τα τείχη που χτίστηκαν στο Σαντιάγο πριν από μόλις 30 χρόνια ήδη καταρρέουν λόγω μιας βροχόπτωσης που κορέσε τους άργιλους, ενώ ο Καθεδρικός Ναός της Santa María la Menor, χτισμένος σε ασβεστόλιθο με ορθές αρχές μηχανικής, παραμένει όρθιος 500 χρόνια μετά την κατασκευή του, μετά από 10 μεγάλους σεισμούς που έχουν συγκλονίσει το νησί μας και μετά από ισχυρούς τυφώνες που έχουν ρίξει μεγάλους όγκους βροχής στα θεμέλια και τους τοίχους του, χωρίς να προκαλέσουν καμία αστοχία, ενώ παρόμοια αποικιακά τείχη, χτισμένα στους αργίλους του Σαντιάγο και της Λα Βέγκα, κατέρρευσαν στον σεισμό του 1562.».
