Η εκπλήρωση των υποχρεώσεων μιας τόσο απαιτητικής καριέρας, όχι μόνο από άποψη χρόνου αλλά και οικονομικών, ειδικά αν λάβουμε υπόψη ότι αυτοί οι πόροι είναι συχνά περιορισμένοι, αντιπροσωπεύει μια μεγάλη ευθύνη, τόσο από άποψη προσωπικών φιλοδοξιών όσο και από άποψη ποιότητας των επαγγελματιών της χώρας. Η επίτευξη αυτών των επιτευγμάτων αποδεικνύει στους νέους ότι όλα είναι δυνατά αρκεί να τα θέλεις.
Από την Αμέλια Κουέστα
Συντακτικό Προσωπικό, El Inmobiliario
SANTO DOMINGO.- Η νίκη του διαγωνισμού Dominican Steel Association (Adoacero) 2022 βρίσκεται στα χέρια τριών παθιασμένων φοιτητών αρχιτεκτονικής από το Εθνικό Πανεπιστήμιο Pedro Henríquez Ureña (UNPHU): María Gabriela Dotel Hernández, Romina Mejía Mejía και Rohanny Ureña.
Η ιδέα προέκυψε χάρη στη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Πολεοδομίας του UNPHU και στην ετήσια παράδοσή της να προωθεί τον διαγωνισμό μεταξύ των φοιτητών, ενθαρρύνοντάς τους να συμμετάσχουν χρησιμοποιώντας τη δημιουργικότητα και τις τεχνικές γνώσεις που απέκτησαν κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, που αποτελούν το κύριο θεμέλιο της πρόκλησης.
Οι μελλοντικοί αρχιτέκτονες βρίσκονται στο 11ο εξάμηνο από τα συνολικά 12. Κατά τη διάρκεια των σπουδών τους, έχουν επιδείξει την αφοσίωση και το πάθος τους, δίνοντας πάντα το 100% σε ό,τι θέλουν, αρετές που έχουν ανταμειφθεί θετικά στους βαθμούς τους καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος.
Αυτά μας είπαν κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας με El Inmobiliario, μια συνέντευξη στην οποία συμφώνησαν αφού διευκρίνισαν ότι δεν μπορούσαν να δώσουν περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με το έργο μέχρι να ανακοινωθεί ο νικητής του διεθνούς διαγωνισμού. Κοινοποιούμε τις πέντε ερωτήσεις που θέσαμε στους νεοσύστατους φοιτητές-νικητές.
Τι πιστεύετε για τα αρχιτεκτονικά μοντέλα που εφαρμόζει αυτή τη στιγμή η RD στις κατασκευές της;
Γενικά, με το αρχιτεκτονικό όραμα της χώρας, θα πρέπει να λάβουμε περισσότερο υπόψη το τροπικό κλίμα της Δομινικανής Δημοκρατίας, καθιστώντας τον σχεδιασμό και τα υλικά που χρησιμοποιούνται πιο ευέλικτα, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις συνθήκες των φυσικών καταστροφών.
Πιστεύουμε ότι οι νέες γενιές αρχιτεκτόνων που αναδύονται έχουν τη δυνατότητα να προτείνουν αυτές τις αλλαγές, καθιστώντας την δομινικανική αρχιτεκτονική μέρος της ταυτότητας της χώρας.
Θεωρούν τους εαυτούς τους πρότυπα για τους νέους;
Πιστεύουμε ότι κάθε πτυχιούχος φοιτητής, ειδικά στην περίπτωσή μας, της αρχιτεκτονικής, αποτελεί παράδειγμα για τους νέους, επειδή η εκτέλεση και η εκπλήρωση των υποχρεώσεων μιας τόσο απαιτητικής καριέρας, όχι μόνο από άποψη χρόνου αλλά και οικονομικά —λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτοί οι πόροι είναι συχνά δυσεύρετοι— αντιπροσωπεύει μια μεγάλη ευθύνη, τόσο από άποψη προσωπικών φιλοδοξιών όσο και από άποψη ποιότητας των επαγγελματιών της χώρας. Η επίτευξη αυτών των ορόσημων δείχνει στους νέους ότι αν θέλεις κάτι, μπορείς να το πετύχεις.
Ποια είναι τα σχέδιά σας για το μέλλον;
María Gabriela Dotel Hernández: «Το σχέδιό μου για το μέλλον είναι να ειδικευτώ σε έναν τομέα της αρχιτεκτονικής και ενδεχομένως να ξεκινήσω τη δική μου εταιρεία».
Ρομίνα Μεχία Μεχία: «Ελπίζω να αποκτήσω εμπειρία για μερικά χρόνια σε μια εταιρεία που σχετίζεται με τη σκηνογραφία ή την εφήμερη αρχιτεκτονική και, αν είναι δυνατόν, αν είναι δυνατόν, να κάνω μεταπτυχιακό στη σκηνογραφία στο εξωτερικό, καθώς δεν υπάρχουν μεταπτυχιακές σχολές με αυτό το αντικείμενο στη χώρα. Ταυτόχρονα, θα αφιερωθώ στον χορό και στη διδασκαλία του.».
Rohanny Ureña Mejia: «Να μελετήσω μια άλλη καριέρα και να αναπτύξω διαφορετικές επιχειρήσεις που έχω στο μυαλό μου».
Ποια ειδικότητα θα θέλατε να ακολουθήσετε;
María Gabriela Dotel Hernández: «Σκηνογραφική Αρχιτεκτονική ή Εσωτερικό Σχέδιο».
Ρομίνα Μεχία Μεχία: «Ο κλάδος της αρχιτεκτονικής που μου αρέσει περισσότερο είναι η σκηνογραφία, καθώς είμαι και χορεύτρια και θα ήταν ο ιδανικός τρόπος να συνδυάσω τα δύο μου πάθη, συμπληρώνοντας τις γνώσεις μου για το ένα με το άλλο».
Rohanny Ureña Mejia: «Δεν είμαι ακόμα σίγουρη αν θέλω να ειδικευτώ στην Αρχιτεκτονική, αλλά θέλω να σπουδάσω μια άλλη καριέρα, η οποία είναι το Σχέδιο Μόδας».
Τι μπορείτε να μας πείτε για το έργο σας;
Το προκαταρκτικό έργο αποτελεί εργαστήριο για τη βιομηχανοποίηση της τεχνολογίας στέγασης και φωτισμού. Αντιμετωπίζει ορισμένα προβλήματα που εντοπίστηκαν στο Σάντο Ντομίνγκο, ενσωματώνοντας την ανακύκλωση και τη βιομηχανική προκατασκευή, και αποτελεί ένα μοντέλο που μπορεί να θεωρηθεί στο μέλλον ως βάση για την επίλυση αυτών των προβλημάτων.
Οι φοιτητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια αρχιτεκτονικής Jenny Annelisse Garrido Gautreaux, θα παρουσιάσουν το έργο τους στο 15ο Συνέδριο του Λατινοαμερικανικού Συνδέσμου Χάλυβα (Alacero), του οποίου κύριος στόχος είναι η βιομηχανία, η καινοτομία και οι υποδομές.
Ο διαγωνισμός σχεδιασμού χάλυβα για φοιτητές αρχιτεκτονικής θα πραγματοποιηθεί στη Βραζιλία τον επόμενο Νοέμβριο.
