ΠΑΝΤΡΕ ΛΑΣ ΚΑΣΑΣ, ΑΣΟΥΑ. – Κάτω από τον καυτό ήλιο, σε σκονισμένους δρόμους, δεκάδες αγρότες, συνοδευόμενοι από τα παιδιά τους, ύψωσαν τη φωνή τους το περασμένο Σάββατο, 19 Ιουλίου, σε μια μακριά ανθρώπινη αλυσίδα που πέρασε μέσα από 22 κοινότητες στην ορεινή περιοχή μεταξύ Πάντρε Λας Κάσας και Κονστάντσα. Κρατούσαν πανό από χαρτόνι, χαρτί και σκουπόξυλα, στα οποία, με απλά αλλά δυνατά λόγια, απαιτούσαν αυτά που θεωρούν βασικά, αναβληθέντα δικαιώματα: ολοκληρωμένα και εξοπλισμένα σχολεία, αξιοπρεπείς υπηρεσίες υγείας, βατούς δρόμους και σταθερή παροχή ηλεκτρικού ρεύματος.
«Θέλουμε σχολεία», «θέλουμε υγεία», «κρατήστε την υπόσχεσή σας, πρόεδρε» ήταν μερικές από τις πινακίδες που μπορούσαν να διαβαστούν αυτήν την ημέρα, που σημαδεύτηκε από αξιοπρέπεια και απελπισία και η οποία διοργανώθηκε από κατοίκους, κοινωνικές και θρησκευτικές οργανώσεις, με την υποστήριξη της Εκκλησίας των Αποστολικών Αδελφών του Εσταυρωμένου Χριστού.
Οι κοινότητες απαίτησαν επείγουσα παρέμβαση από τον Πρόεδρο Λουίς Αμπινάντερ για να εγγυηθεί τα βασικά δικαιώματα στην εκπαίδευση, την υγεία, τους δρόμους και τις υπηρεσίες. «Υπάρχει κι εδώ μια χώρα. Είμαστε άνθρωποι που αναπνέουμε, σπουδάζουμε και έχουμε δικαίωμα στην υγεία, την εκπαίδευση και τους ασφαλείς δρόμους. Τα βουνά είναι επίσης μέρος της χώρας. Είμαστε άνθρωποι με αξιοπρέπεια που πίστεψαν σε εσάς», δήλωσε η Γκλένις Ντελγκάντο, ηγέτιδα της κοινότητας.
Εξήγησε ότι το μοναδικό κέντρο υγείας στην περιοχή λειτουργεί χωρίς μόνιμους γιατρούς, χωρίς νοσηλευτές και με μόνο έναν περιστασιακό ασκούμενο, και δεν υπάρχουν φάρμακα. «Εδώ, αν κάποιος αρρωστήσει πολύ, πρέπει να μεταφερθεί μέχρι το Padre Las Casas ή την Constanza, και κάποιοι δεν τα καταφέρνουν εκεί ζωντανοί».
Δεκατρία χρόνια και ακόμα δεν έχουν τελειώσει το Λύκειο:
Μία από τις υποχρεωτικές στάσεις ήταν μπροστά από το εγκαταλελειμμένο κτίριο του λυκείου Las Lagunas, ένα έργο που ξεκίνησε την κατασκευή του το 2012 και έχει σταματήσει για πάνω από δύο χρόνια, παρά το γεγονός ότι έχει ολοκληρωθεί κατά 80%. Αυτό παρά την υπόσχεση του Προέδρου Luis Abinader το 2022 ότι το σχολείο θα ολοκληρωνόταν «σε λιγότερο από ένα χρόνο». Η Diomaris García, επίσης ηγέτιδα της κοινότητας, υπενθύμισε ότι «Έχουν περάσει άλλα δύο χρόνια, σχεδόν τρία από αυτή την υπόσχεση, και ούτε οι εργαζόμενοι ούτε οι αρχές έχουν επιστρέψει», παραπονέθηκε.
Εν τω μεταξύ, περισσότεροι από 70 μαθητές λυκείου παρακολουθούν μαθήματα σε ένα δανεικό, στενό, ζεστό και ετοιμόρροπο σπίτι, το οποίο χρησιμεύει επίσης ως ενορία. Η διδασκαλία οργανώνεται σε βάρδιες, με εννέα καθηγητές να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους για να διασφαλίσουν ότι οι μαθητές δεν θα χάσουν τη σχολική χρονιά. «Αυτό δεν είναι εκπαιδευτικός εκσυγχρονισμός. Είναι επιβίωση», είπε μια καθηγήτρια που προτίμησε να παραμείνει ανώνυμη.
Τα 6 χιλιόμετρα δρόμων του, που δεν είναι δρόμοι, είναι σχεδόν αδιάβατα, μια κατάσταση που επιδεινώνεται όταν βρέχει. «Ο ίδιος ο πρόεδρος Αμπινάντερ διέταξε τον υπουργό Ντελίν Ασενσιόν να φτιάξει τους δρόμους ακριβώς μπροστά μας. Του είπε να τους επισκευάσει. Αλλά δεν επέστρεψε ποτέ», παραπονέθηκε ο Γκαρσία με μια νότα απογοήτευσης.
Με σταθερή φωνή και μάτια γεμάτα καταπιεσμένο θυμό, η Γκλένις Ντελγκάντο σήκωσε την πινακίδα της ανάμεσα στο σκονισμένο πλήθος και μετέφερε ένα άμεσο μήνυμα στο Εθνικό Μέγαρο: «Μας υποσχέθηκαν ανάπτυξη, αλλά εδώ υπάρχει μόνο παραμέληση, κύριε Πρόεδρε, κοιτάξτε προς αυτά τα βουνά. Υπάρχει και εδώ μια χώρα», δήλωσε, περιτριγυρισμένη από αγρότες οι οποίοι, κουρασμένοι από τις αθετημένες υποσχέσεις, απαιτούν να τους φέρονται με αξιοπρέπεια, όχι σαν μια ξεχασμένη γωνιά του χάρτη.
