Hoewel de Algemene Directie Binnenlandse Belastingen (DGII) een nieuwe classificatie voor micro- en kleine ondernemingen heeft aangekondigd, is nog niet vastgesteld welke bedrijven in aanmerking komen voor de verlenging van de deadline voor de invoering van elektronische facturering, noch onder welke voorwaarden de bedrijven die buiten de regeling vallen, zullen vallen
SANTO DOMINGO– Meer tijd om zich aan te passen aan elektronische facturering, mogelijke vereenvoudiging van de belastingaangifte en minder directe druk van boetes behoren tot de belangrijkste veranderingen die de nieuwe classificatie, die momenteel wordt voorbereid door de Algemene Directie Binnenlandse Belastingen (DGII), voor micro- en kleine ondernemingen zou kunnen betekenen. De criteria voor deze classificatie worden eind november bekendgemaakt.
Deze maatregel zou met name belangrijk kunnen zijn voor duizenden kleine bedrijven in de Dominicaanse Republiek die nog steeds economische en technologische belemmeringen ondervinden bij de aansluiting op het systeem voor elektronische belastingontvangsten (e-CF). De omvang van deze potentiële voordelen zal echter afhangen van de voorwaarden die de belastingdienst stelt.
Volgens de aankondiging werkt de belastingdienst aan het identificeren van micro- en kleine belastingbetalers, met als doel de voorwaarden te bepalen voor het verlengen van de deadline voor hun integratie in het digitale systeem.
Hij meldde tevens dat hij geen sancties zal opleggen aan bedrijven die het proces nog niet hebben afgerond vóór het verstrijken van de verlenging, die afgelopen zondag afliep.
In de praktijk zou deze beslissing kunnen betekenen dat een micro-onderneming, een buurtwinkel of een klein bedrijf extra tijd krijgt om de administratie te ordenen, de medewerkers op te leiden en de technologische hulpmiddelen aan te passen, zonder direct boetes te hoeven betalen voor het niet voltooien van de transitie.
Het is echter nog onduidelijk of de DGII de in de huidige wetgeving vastgestelde parameters zal gebruiken om deze economische eenheden te classificeren, of dat zij specifieke criteria met betrekking tot hun fiscale verplichtingen zal hanteren.
Wat zou er veranderen voor micro- en kleine bedrijven?
Een van de belangrijkste aspecten van de nieuwe classificatie zou de mogelijkheid zijn om belastingplichtigen te differentiëren op basis van hun omvang en operationele capaciteit, in plaats van dezelfde aanpassingsvoorwaarden op alle bedrijven toe te passen.
Dit kan een voordeel betekenen voor bedrijven die niet over de financiële middelen of de technologische infrastructuur van grote bedrijven beschikken.
Een groter bedrijf beschikt bijvoorbeeld over boekhoudafdelingen, computersystemen en gespecialiseerd personeel, terwijl een micro-onderneming afhankelijk kan zijn van één persoon voor het beheer van de verkoop, het versturen van facturen en het voldoen aan de belastingverplichtingen.
Gezien dit verschil zou de mogelijke verlenging kleinere bedrijven extra tijd geven om de nodige aanpassingen te maken, mits ze voldoen aan de eisen die de DGII uiteindelijk zal aankondigen.
Een andere relevante verandering zou de mogelijkheid zijn om begeleiding en technische ondersteuning te ontvangen bij het oplossen van problemen met het gebruik van digitale platforms en het uitreiken van elektronische bonnen.
Deze faciliteiten zijn echter nog niet in detail beschreven, waardoor het niet mogelijk is vast te stellen welke belastingbetalers er gebruik van kunnen maken en hoe lang.
Meer tijd om zich aan te passen en minder economische druk
Voor micro- en kleine bedrijven zou een van de belangrijkste voordelen van het verlengen van de deadline de mogelijkheid zijn om de kosten voor de invoering van elektronische facturering te spreiden.
In plaats van direct alle investeringen te doen, zouden eigenaren meer tijd hebben om apparatuur aan te schaffen, software te updaten of hun medewerkers te trainen.
Dit zou met name belangrijk zijn voor bedrijven die met beperkte budgetten werken en afhankelijk zijn van hun dagelijkse inkomsten om salarissen, huur, goederen en andere verplichtingen te dekken.
De door de DGII aangekondigde ondersteuning kan er eveneens toe bijdragen dat de procedures voor het uitgeven van elektronische belastingbewijzen beter begrepen worden en dat de administratie hiervan actueel blijft.
Aan de andere kant is het besluit om geen boetes op te leggen na afloop van de verlenging een onmiddellijke opluchting voor degenen die hun rechtspersoon nog niet hebben opgericht.
Deze bepaling betekent echter niet dat de belastingverplichtingen zijn komen te vervallen of dat belastingplichtigen voor onbepaalde tijd buiten het systeem kunnen blijven.
Welke bedrijven zouden hiervan profiteren en welke zouden buiten de boot vallen?
Een van de punten die de meeste onzekerheid met zich meebrengt, is de identificatie van de bedrijven die voor de uitbreiding als micro- of kleine belastingbetaler zullen worden beschouwd.
De door de DGII bekendgemaakte classificatie zal doorslaggevend zijn, aangezien deze kan bepalen welke bedrijven in aanmerking komen voor speciale voorwaarden en welke zich moeten houden aan de algemene bepalingen voor elektronische facturering.
In die zin zou een bedrijf dat de uiteindelijk vastgestelde economische of personele limieten overschrijdt, van bepaalde faciliteiten kunnen worden uitgesloten, hoewel die regels nog niet definitief zijn vastgesteld.
Omgekeerd zouden bedrijven die tot de begunstigde categorieën behoren, meer mogelijkheden kunnen hebben om hun technologische aanpassing te voltooien.
Het vaststellen van de criteria is daarom belangrijk voor eigenaren, die moeten weten of hun bedrijfsactiviteiten, omzet en operationele structuur hen in staat stellen om van de uitbreiding te profiteren.
Welke problemen zouden ondanks de uitbreiding kunnen blijven bestaan?
Hoewel de maatregel enige verlichting zou kunnen bieden, zou deze niet automatisch alle obstakels wegnemen waarmee kleine bedrijven te maken hebben bij het voldoen aan de eisen voor elektronische facturering.
Tot de belangrijkste uitdagingen behoren de moderniseringskosten, de beschikbaarheid van geschikte apparatuur en de behoefte aan opgeleid personeel.
Daarnaast gebruiken sommige bedrijven nog steeds handmatige procedures om hun transacties vast te leggen, waardoor zij een deel van hun dagelijkse administratie zullen moeten aanpassen.
Meer tijd zou de overgang weliswaar kunnen vergemakkelijken, maar zou de kosten voor de invoering van nieuwe digitale tools niet per se wegnemen.
Bovendien kan de onzekerheid over de vereisten de investeringsplanning belemmeren, met name bij belastingbetalers die niet weten of zij onder de nieuwe categorie vallen.
De werkelijke impact zal daarom niet alleen afhangen van de duur van de uitbreiding, maar ook van de omvang van de begeleiding en ondersteuning die de instelling biedt.
Hoe worden micro- en kleine bedrijven momenteel geclassificeerd?
In de Dominicaanse Republiek wordt bij de classificatie van bedrijven rekening gehouden met het aantal werknemers en de jaarlijkse bruto-omzet.
In die context heeft het Ministerie van Industrie, Handel en KMO's (MICM) middels Resolutie 079-2025 een actualisering vastgesteld van de economische parameters die overeenkomen met de verschillende categorieën.
Volgens de in die bepaling vastgestelde waarden zijn de bedrijven als volgt verdeeld:
- Micro-ondernemingen voor eigen gebruik: hebben maximaal twee werknemers en een jaarlijkse bruto-omzet van maximaal RD$ 856.459,50.
- Accumulatiemicro-ondernemingen: hebben maximaal 10 werknemers en realiseren een bruto jaarinkomen van maximaal RD$11.419.854,62.
- Kleine bedrijven: hebben tussen de 11 en 50 werknemers in dienst en behalen een jaarlijkse bruto-omzet van maximaal RD$ 77.084.018,72.
- Middelgrote bedrijven: hebben tussen de 51 en 150 werknemers en een jaarlijkse bruto-omzet van maximaal RD$ 288.351.329,30.
Deze bedragen komen overeen met de classificatie zoals vermeld in Resolutie 079-2025 en zijn onderworpen aan het jaarlijkse actualiseringsmechanisme dat in de wetgeving is vastgelegd.
Het is echter nog niet vastgesteld of de DGII deze parameters als referentie zal gebruiken om te bepalen welke bedrijven kunnen profiteren van de uitbreiding met betrekking tot elektronische bonnen.
Waarom heeft inflatie invloed op de ranking van bedrijven?
De wetten 488-08 en 187-17 bevatten bepalingen met betrekking tot de categorisering, ontwikkeling en concurrentiekracht van micro-, kleine en middelgrote ondernemingen (kmo's).
Dit omvat onder meer de jaarlijkse actualisering van de bruto-omzetlimieten, waarbij de consumentenprijsindex (CPI), berekend door de centrale bank, als referentie wordt genomen.
Dit mechanisme maakt het mogelijk om economische parameters aan te passen om rekening te houden met het effect van inflatie op het nominale inkomen van bedrijven.
Een klein bedrijf kan bijvoorbeeld een omzetstijging registreren als gevolg van prijsverhogingen, zonder dat dit noodzakelijkerwijs nodig is geweest om de bedrijfsruimte uit te breiden, meer personeel aan te nemen of de productiecapaciteit te verhogen.
In die zin beoogt de herziening van de grenzen te voorkomen dat inflatoire schommelingen de categorie van een economische eenheid onevenredig veranderen.
Voor elektronische facturering blijft echter het noodzakelijk om te weten of de belastingdienst deze classificatie zal hanteren of andere voorwaarden zal stellen.
Wat gebeurt er met bedrijven die nog niet aan de regels voldoen?
Voorlopig zullen micro- en kleine belastingbetalers tot eind november moeten wachten om de definitieve criteria voor de nieuwe classificatie en de voorwaarden van de aangekondigde uitbreiding te vernemen.
De DGII heeft ondertussen aangekondigd dat er geen sancties zullen worden opgelegd aan bedrijven die hun integratie in het systeem niet hebben voltooid vóór het verstrijken van de verlenging.
Deze beslissing vormt echter geen permanente vrijstelling van de verplichtingen die zijn vastgelegd in Wet 32-23, die de elektronische facturering in de Dominicaanse Republiek regelt.
Bedrijven moeten zich daarom blijven voorbereiden op de naleving van de belastingwetgeving, aangezien de verplichting om elektronische bonnen te gebruiken van kracht blijft.
Daarnaast zal het nodig zijn om te weten of de nieuwe aanpassingsperiode een uniforme duur zal hebben voor alle micro- en kleine ondernemingen, of dat er gedifferentieerde voorwaarden zullen worden vastgesteld op basis van de kenmerken van elke belastingplichtige.
Wat houdt het besluit van de DGII nu eigenlijk in?
Naast een administratieve aanpassing kan de classificatie een aanzienlijke verandering betekenen in de manier waarop kleinere bedrijven de overstap naar elektronische facturering aanpakken.
Enerzijds zou het mogelijk maken om rekening te houden met de economische en technologische verschillen tussen bedrijven bij het vaststellen van de nalevingsvoorwaarden.
Aan de andere kant zou het de druk op bedrijven die moeten investeren in de modernisering van hun bedrijfsvoering tijdelijk kunnen verlichten.
Er bestaat echter ook de mogelijkheid dat sommige belastingbetalers niet aan de voorwaarden voldoen om toegang te krijgen tot de faciliteiten. Dit kan pas worden vastgesteld wanneer de DGII haar criteria publiceert.
Uiteindelijk is de belangrijkste potentiële verandering dat micro- en kleine bedrijven aanpassingsvoorwaarden krijgen die beter aansluiten bij hun operationele capaciteit, zonder dat ze worden vrijgesteld van hun belastingverplichtingen.
De beslissing die de instantie eind november bekend zal maken, zal bepalen of deze nieuwe classificatie zal leiden tot meer gemak voor kleine bedrijven, of dat het voor sommige bedrijven juist economische en technologische uitdagingen zal blijven opleveren.
Aanbevolen lectuur:
- DGII sluit boetes en bedrijfssluitingen uit voor het niet naleven van de elektronische factureringsplicht; er komt geen verlenging
- DGII opent openbare raadpleging om de regelgeving inzake vermogenswinstbelasting op onroerend goed onder Wet 30-26 te bespreken
- DGII herinnert eraan dat het vanaf november uitsluitend elektronische facturering verplicht zal stellen voor grote lokale belastingbetalers


