ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ– Η χθεσινή πανεθνική διακοπή ρεύματος ανέδειξε τις πιο κρίσιμες πτυχές των δημόσιων συγκοινωνιών στην πρωτεύουσα της Δομινικανής Δημοκρατίας. Από το απόγευμα της Τρίτης, χιλιάδες πολίτες αναγκάστηκαν να αυτοσχεδιάσουν για να επιστρέψουν στα σπίτια τους, αντιμετωπίζοντας μεγάλες αναμονές, κυκλοφοριακό χάος και υπερβολικά υψηλά κόμιστρα .
Η βλάβη στον υποσταθμό San Pedro de Macorís της Δομινικανής Εταιρείας Μεταφοράς Ηλεκτρικής Ενέργειας (ETED) προκάλεσε το κλείσιμο όλων των μονάδων παραγωγής ενέργειας της χώρας, αφήνοντας ολόκληρη τη χώρα χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα. Η διακοπή επηρέασε άμεσα το μετρό και το τελεφερίκ του Σάντο Ντομίνγκο, προκαλώντας κυκλοφοριακή συμφόρηση στις κύριες λεωφόρους και δρόμους της πόλης.
Ο Υπουργός Ενέργειας και Ορυχείων, Τζοέλ Σάντος, ανέφερε ότι τα συστήματα μεταφορών θα λειτουργούν δωρεάν και θα παρατείνουν το ωράριό τους κατά δύο ώρες για να διευκολύνουν την κινητικότητα των πολιτών, αν και το μέτρο αυτό εφαρμόστηκε αργά, ενώ το μετρό και ορισμένα τελεφερίκ παρέμειναν εκτός λειτουργίας.
Πολίτες όπως η Nicole Gómez, κάτοικος της Villa Mella, αφηγήθηκαν τη δύσκολη εμπειρία της μετακίνησης κατά τη διάρκεια της διακοπής ρεύματος. Είπε ότι έφυγε από τη λεωφόρο Máximo Gómez στις 6:15 μ.μ. και δεν έφτασε σπίτι μέχρι τις 9:00 μ.μ., αντιμετωπίζοντας πυκνή και ανοργάνωτη κυκλοφορία.
«Τα λεωφορεία χρέωναν 100 πέσος, ενώ η κανονική τιμή είναι 35 πέσος, και οι οδηγοί μοτοσικλετών-ταξί ζητούσαν μεταξύ 300 και 400 πέσος. Έπρεπε να διαπραγματευτώ αρκετές φορές για να μπορέσω να πληρώσω λιγότερα και να συνεχίσω το ταξίδι μου για το σπίτι», εξήγησε ο Γκόμεζ.
Μεγάλα πλήθη ανθρώπων σχηματίστηκαν χθες το βράδυ εν μέσω του χάους που προκλήθηκε από το μπλακ άουτ. (Εξωτερική πηγή).
Το ταξίδι της Νικόλ περιελάμβανε τρία σκέλη: από την APEC στο Οβάντο (35 πέσος), ένα λεωφορείο από το Οβάντο στο Μάμα Τίνγκο (ζήτησε 100 πέσος, αλλά μπόρεσε να πληρώσει μόνο 80) και μια τελευταία διαδρομή με το αυτοκίνητο για το σπίτι (35 πέσος). Αυτές οι υπερβολικές αντικατοπτρίζουν ένα φαινόμενο γνωστό ως «τιμολόγηση έκτακτης ανάγκης», το οποίο επαναλήφθηκε σε αρκετές περιοχές του Σάντο Ντομίνγκο και τόνιζε την έλλειψη ρύθμισηςσε κρίσιμες καταστάσεις.
Για τον μέσο Δομινικανό, μια τυπική μέρα με τα μέσα μαζικής μεταφοράς κοστίζει μεταξύ 70 και 105 πέσος, ανάλογα με τις διαδρομές που ακολουθούνται. Κατά τη διάρκεια της διακοπής ρεύματος στις 11 Νοεμβρίου, το ίδιο ταξίδι διπλασιάστηκε ή και τριπλασιάστηκε, δημιουργώντας ένα απροσδόκητο έξοδο που επηρέασε άμεσα τον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Πολίτες ανέφεραν ότι, σε παρόμοιες διαδρομές, οι οδηγοί μοτοσικλετών-ταξί χρέωναν έως και 400 πέσος για σύντομα ταξίδια, ενώ τα λεωφορεία απαιτούσαν εισιτήρια τρεις φορές υψηλότερα από το κανονικό. Αυτή η έκτακτη επιβάρυνση δεν αποτελεί μόνο οικονομικό πλήγμα, αλλά και πρόσθετο άγχος για όσους εξαρτώνται από τα μέσα μαζικής μεταφοράς για να πάνε σπίτι.
Πολλοί χρήστες συμφώνησαν ότι η έλλειψη οργάνωσης και ελέγχου αύξησε την απογοήτευση. «Ήταν αδύνατο να μετακινηθούμε, υπήρχε κίνηση παντού και οι οδηγοί χρέωναν ό,τι ήθελαν. Μπορούσαμε να μετακινηθούμε μόνο διαπραγματευόμενοι μαζί τους», δήλωσε η Άνα Λεονάρντο, συχνή χρήστης του μετρό.
Ο κοινωνικός αντίκτυπος ήταν επίσης εμφανής: μεγάλες αναμονές στον ήλιο, αβεβαιότητα για την επιστροφή στο σπίτι και αίσθημα ευαλωτότητας λόγω αυτοσχέδιων μέσων μεταφοράς. Για πολλές οικογένειες, μια διακοπή ρεύματος που διαρκεί μερικές ώρες μπορεί να διπλασιάσει ή να τριπλασιάσει τα καθημερινά τους έξοδα και να διαταράξει τις ρουτίνες τους.
Παρόλο που οι αρχές κατάφεραν να αποκαταστήσουν την υπηρεσία τις πρώτες πρωινές ώρες και να παρατείνουν το ωράριο των ιδιωτικών μέσων μεταφοράς, πολλά αδίστακτα άτομα εκμεταλλεύτηκαν αυτή την κατάσταση για να επωφεληθούν από την επιθυμία των πολιτών να επιστρέψουν σπίτι, χρεώνοντας υπερβολικά και ανεξέλεγκτα εισιτήρια.
Η διακοπή ρεύματος της 11ης Νοεμβρίου ανέδειξε την ευπάθεια του συστήματος μεταφορών και τη σημασία της διασφάλισης αξιόπιστων ηλεκτρικών συστημάτων και ρυθμιζόμενων μεταφορών. Καταστάσεις όπως αυτή χρησιμεύουν ως υπενθύμιση ότι η αστική κινητικότητα πρέπει να διαθέτει σαφή σχέδια έκτακτης ανάγκης και μηχανισμούςγια την προστασία των πολιτών από την υπερτίμηση σε περιόδους έκτακτης ανάγκης.
