Το επίκεντρο του επίσημου λόγου της Καθολικής Εκκλησίας συγκεντρώνει ζητήματα που αντιστοιχούν σε τομείς της δημόσιας διοίκησης, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας, της οικονομίας, των βασικών υπηρεσιών και των κοινωνικών πολιτικών
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ. – Στις πρώτες έξι παρεμβάσεις του, το Κήρυγμα των Επτά Τελευταίων Λόγων του 2026 διατυπώνει μια διάγνωση της κοινωνικής κατάστασης στη Δομινικανή Δημοκρατία, με αναφορές στη βία, την οικονομική πίεση και την ανισότητα.
Οι ιεροκήρυκες επισημαίνουν ότι προβλήματα όπως «η εγκληματικότητα, η βία, ιδίως οι γυναικοκτονίες, η κλοπή και η ανασφάλεια των πολιτών» εξακολουθούν να υπάρχουν στη χώρα, μαζί με «το υψηλό κόστος του βασικού καλαθιού τροφίμων και τον πληθωρισμό» και «την ανεργία και τους χαμηλούς μισθούς για την κάλυψη του βασικού καλαθιού τροφίμων».
Το κείμενο περιλαμβάνει επίσης τη διαφθορά και την ατιμωρησία ως μέρος των κοινωνικών ανησυχιών, καθώς και τις ελλείψεις στα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης, υποδεικνύοντας ότι «δεν πληρούν τους απαραίτητους επενδυτικούς στόχους».
Στο οικονομικό μέτωπο, το κήρυγμα συνδέει την αύξηση των τιμών των καυσίμων με τη γενική άνοδο του κόστους ζωής, σημειώνοντας ότι «η αύξηση των τιμών της βενζίνης κάνει τα πάντα πιο ακριβά».
Οι ιεροκήρυκες παρουσιάζουν αυτά τα στοιχεία ως παράγοντες που «επηρεάζουν την ποιότητα ζωής των πολιτών και δημιουργούν ένα αίσθημα ευαλωτότητας», τόσο στις αστικές όσο και στις αγροτικές περιοχές.
Σε περιβαλλοντικά ζητήματα, το κήρυγμα εισάγει ένα πιο συγκεκριμένο σημείο, θίγοντας την ανάγκη «αυστηρής εφαρμογής του νόμου», αναφερόμενο στην ισχύουσα νομοθεσία για την προστασία των φυσικών πόρων, και αναφέρει την αποψίλωση των δασών, τη ρύπανση και τη διαχείριση των αποβλήτων ως επείγοντα ζητήματα.
Οι πρώτες έξι λέξεις σκιαγραφούν μια εικόνα διαρθρωτικών προβλημάτων που συμπίπτουν με τομείς δημόσιας ευθύνης.
Οι ιεροκήρυκες περιγράφουν ελλείψεις που σχετίζονται με τη δημόσια διοίκηση. Μιλούν για «διαφθορά και ατιμωρησία στους δημόσιους θεσμούς», για «ελλείψεις στα συστήματα υγείας και εκπαίδευσης» και για προβλήματα όπως η ανασφάλεια, η βία και το κόστος ζωής.
Αυτού του είδους η διατύπωση, στην εκκλησιαστική γλώσσα, λειτουργεί ως θεσμική αξίωση χωρίς να προσωποποιεί τις ευθύνες.
Όσον αφορά το περιβαλλοντικό ζήτημα, το κήρυγμα είναι πιο σαφές ζητώντας την «αυστηρή εφαρμογή του νόμου», πράγμα που υπονοεί την αμφισβήτηση της εκτέλεσης και της συμμόρφωσης με τους ισχύοντες κανονισμούς, στην προκειμένη περίπτωση τον Νόμο 64-00.
Το Κήρυγμα των Επτά Τελευταίων Λόγων του 2026 διαβάστηκε από μέλη του κλήρου και της αφιερωμένης ζωής, ο καθένας υπεύθυνος για μία από τις σκέψεις.
Η Πρώτη Λέξη, «Πάτερ, συγχώρεσέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν», εκφωνήθηκε από τον Πατέρα Φρανθίσκο Μπενίτο Αλβαράδο. Η Δεύτερη, «Σήμερα θα είσαι μαζί μου στον παράδεισο», εκφωνήθηκε από τον Πατέρα Μάριο ντε λα Κρουζ Καμπουσάνο. Και η Τρίτη, «Ιδού ο γιος σου· ιδού η μητέρα σου», διαβάστηκε από τον Διάκονο Χοσέ Ρικάρντο Ροζάδο.
Η Τέταρτη Λέξη, «Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί με εγκατέλειψες;», διαβάστηκε από τον Πατέρα Καντελάριο Μεχία. Η Πέμπτη, «Διψάω», από την Αδελφή Ζόιλα Μαρία Μερσέντες. Και η έκτη, «Τετέλεσται», από τον Διάκονο Χουάν Εβαντζέλιστα Ρίβας Μορίγιο.
Κάθε παρέμβαση ήταν μέρος της ολοκληρωμένης ανάγνωσης του κηρύγματος, το οποίο επικεντρώθηκε σε θρησκευτικούς προβληματισμούς που συνδέονται με την κοινωνική πραγματικότητα της χώρας.
