Οι αναστολές συνήθως προκύπτουν λόγω μη συμμόρφωσης, όπως έλλειψη προστασίας του προσωπικού, απουσία επιτροπών ασφαλείας ή επικίνδυνες συνθήκες στο εργοτάξιο
ΣΑΝΤΟ ΝΤΟΜΙΝΓΚΟ.- Η αναστολή ενός κατασκευαστικού έργου από το Υπουργείο Εργασίας όχι μόνο επιβραδύνει την ανάπτυξη του έργου, αλλά εγείρει και ένα βασικό ερώτημα εντός του τομέα: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη;
Ποιος είναι υπεύθυνος;
Δεν υπάρχει μία και μοναδική απάντηση.
Σύμφωνα με τον δικηγόρο εργατικών διαφορών Darnetty Lugo, η ευθύνη σε αυτές τις περιπτώσεις μπορεί να είναι αλληλέγγυα και εις ολόκληρον και θα εξαρτηθεί από τα όσα ορίζονται στις συμβάσεις μεταξύ του κατασκευαστή και του εργολάβου. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερα από ένα μέρη ενδέχεται να υποχρεωθούν να λογοδοτήσουν για τα εντοπισμένα ελαττώματα.
Όπως εξήγησε, αυτές οι αναστολές συνήθως συμβαίνουν λόγω παραβιάσεων όπως η έλλειψη ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού, η απουσία επιτροπών ασφαλείας ή οι επικίνδυνες συνθήκες στο εργοτάξιο. Σε αυτό το πλαίσιο, οι εταιρείες πρέπει να εγγυώνται την ασφάλεια και να εγγράφουν τους εργαζομένους τους, έστω και προσωρινά, στο Ταμείο Κοινωνικής Ασφάλισης (TSS).
Το βάρος πέφτει σε αυτούς που έχουν τον έλεγχο
Από την πλευρά της εργασίας, το κύριο βάρος βαρύνει τις εταιρείες που εμπλέκονται στην εκτέλεση του έργου. Όπως επεσήμανε ο ειδικός, τόσο ο κατασκευαστής όσο και ο εργολάβος μπορούν να αντιμετωπίσουν συνέπειες, ανάλογα με τον ρόλο τους και το επίπεδο ελέγχου που ασκούν στις συνθήκες εργασίας.
Αυτή η προσέγγιση ανταποκρίνεται σε μια σαφή αρχή: η ευθύνη ανατίθεται σε όσους έχουν την εξουσία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του έργου.
Τι γίνεται με τους εργαζόμενους;
Σε αυτό το σενάριο, οι εργαζόμενοι δεν είναι υπεύθυνοι για τη διακοπή της εργασίας. Αντιθέτως, είναι τα υποκείμενα που προστατεύονται από τους εργατικούς κανονισμούς.
Ένα βασικό σημείο, όπως διευκρίνισε ο Λούγκο, είναι ότι εάν η αναστολή οφείλεται σε αιτίες που αποδίδονται στην εταιρεία, οι εργαζόμενοι πρέπει να λάβουν την αμοιβή τους, ακόμη και αν δεν εργάζονται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου.
Μια ευθύνη που επεκτείνεται και στις τεχνικές πτυχές
Από τον τομέα των ακινήτων, η δικηγόρος Ana Bello εξήγησε ότι ο προσδιορισμός της ευθύνης είναι πολυδιάστατος και εξαρτάται τόσο από την συμβατική αλυσίδα όσο και από το είδος της παραβίασης που εντοπίζεται.
Στο πλαίσιο αυτό, επεσήμανε ότι ο κύριος του έργου φέρει πρωταρχική ευθύνη, καθώς είναι αυτός που πρέπει να εγγυάται ασφαλείς συνθήκες εργασίας, κάτι που μπορεί να οδηγήσει σε διοικητικές, αστικές, ακόμη και ποινικές κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
Άνα Μπέλο, δικηγόρος που ειδικεύεται στο δίκαιο ακινήτων. (Αρχείο/El Inmobiliario).
Επίσης, ανέφερε ότι ο ανάδοχος δεν εξαιρείται. Όταν η εργασία εκτελείται από τρίτους, υπάρχει αλληλέγγυα και εις ολόκληρον ευθύνη για την ασφάλεια του προσωπικού, ανεξάρτητα από τις συμφωνίες υπεργολαβίας.
Επιπλέον, υπάρχει η πιθανή ευθύνη των επαγγελματιών που είναι υπεύθυνοι για την τεχνική εποπτεία. Οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες ενδέχεται να θεωρηθούν υπεύθυνοι εάν οι ελλείψεις συνδέονται με αμέλεια στα καθήκοντά τους.
Ένα μέτρο που υπερβαίνει την τιμωρία
Η αναστολή των κατασκευαστικών εργασιών για λόγους ασφαλείας όχι μόνο έχει νομικές συνέπειες, αλλά ενισχύει επίσης την ανάγκη συμμόρφωσης με τους κανονισμούς εξαρχής. Σε αυτό το σενάριο, η νομοθεσία της Δομινικανής Δημοκρατίας δίνει προτεραιότητα στην προστασία των εργαζομένων και κατανέμει την ευθύνη μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων μερών που έχουν εξουσία λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο του έργου.
Προτεινόμενα αναγνώσματα:
