Σάντο Ντομίνγκο, Δομινικανή Δημοκρατία. – Υπάρχουν μέρη που, όταν κλείνουν, αφήνουν πίσω τους έναν μακρύ συλλογικό αναστεναγμό, και ένας από αυτούς τους χώρους είναι το ξενοδοχείο Σάντο Ντομίνγκο, ένα κόσμημα από σκυρόδεμα και μαόνι που για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες ήταν συνώνυμο με την κομψότητα, τη διπλωματία και την κοινωνική ζωή στην καρδιά της Καραϊβικής, την ίδια θάλασσα πάνω στην οποία στηρίζεται η σύγχρονη σιλουέτα του, μια σιλουέτα που σύντομα θα εξαφανιστεί, αν και θα παραμείνει στη μνήμη της πόλης.
Βρίσκεται στη γωνία των οδών Avenida Independencia και Abraham Lincoln και εγκαινιάστηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1975, με την ευκαιρία της Συνέλευσης της Διαμερικανικής Τράπεζας Ανάπτυξης, σηματοδοτώντας μια καμπή στην ιστορία της φιλοξενίας των Δομινικανών. Ξεκίνησε ως κυβερνητικό έργο για την παροχή στην πρωτεύουσα ενός ξενοδοχείου παγκόσμιας κλάσης, σε ένα πλαίσιο όπου οι τουριστικές υποδομές ήταν ακόμη περιορισμένες.
Η μεσαία τάξη φιλοδοξούσε και η ανώτερη τάξη προσγειωνόταν
Μπαίνοντας μέσα ήταν σαν να μπαίνεις σε μια άλλη διάσταση, αφήνοντας πίσω τον θόρυβο της κυκλοφορίας και τη φασαρία της πόλης. Μια διακριτική και εκλεπτυσμένη αύρα τύλιγε τα πάντα. το πάτωμα έλαμπε σαν καθρέφτης, ο χώρος μύριζε γαρδένιες και οι ρεσεψιονίστ χαμογελούσαν αυθόρμητα και φυσικά. Ακριβώς όπως στις τηλεοπτικές διαφημίσεις.
Μέσα από εκείνο το κομψό λόμπι, με τους βελούδινους καναπέδες, τις μαυριτανικές λεπτομέρειες και τους φοίνικες, παρέλασαν διπλωμάτες, καλλιτέχνες, πρόεδροι, βασίλισσες ομορφιάς, υπουργοί και συχνοί ταξιδιώτες που γνώριζαν ότι η αληθινή πολυτέλεια δεν ήταν επιδεικτική: ήταν ήσυχο, άνετο και προβλέψιμο. Ένα δωμάτιο με θέα στον κήπο, τέλεια παγωμένο χυμό ανανά, ένας σερβιτόρος που θυμόταν το όνομά σου.
Σύμφωνα με αρχεία εκείνης της εποχής, στο απόγειο της λειτουργίας του στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το ξενοδοχείο διέθετε 215 δωμάτια , συμπεριλαμβανομένων 4 executive σουιτών και μιας προεδρικής σουίτας. Απασχολούσε πάνω από 200 άτομα, είχε μέσο ποσοστό πληρότητας 70% κατά την περίοδο αιχμής και διέθετε ιδιαίτερα περιζήτητους χώρους εκδηλώσεων .
Ομοίως, στο ελικοδρόμιό του και με διακριτικό τρόπο, επιχειρηματίες, καλλιτέχνες και αξιωματούχοι ανεβοκατέβαιναν από τα σύννεφα.
Μπαρ Λας Πάλμας: ποτό και χορός με στυλ
Αν το ξενοδοχείο ήταν το σώμα, το μπαρ Las Palmas ήταν η ψυχή. Δίπλα στην πισίνα, με ψάθινες καρέκλες και φανάρια από σφυρήλατο σίδερο, ήταν μια όαση όπου η ακρόαση και ο χορός ζωντανής μουσικής, ειδικά με ορχήστρες όπως οι Los Paymasí ή οι Los Diplomáticos de Haití, συνόδευαν το τσούγκρισμα των ποτηριών και τα νυχτερινά γέλια.
Πόσοι από τους αναγνώστες μας έχουν γιορτάσει εκεί γενέθλια, προαγωγές ή αποχαιρετισμούς; Φημολογείται επίσης ότι εκεί εντοπίστηκε απιστία και ότι αργότερα γιορτάστηκαν οι συμφιλιώσεις.
Happy hours, με δύο ποτά για ένα, ζωντανή μερένγκε τις Παρασκευές και τζαζ τις Τετάρτες. Και παρόλο που λένε ότι τα ποτά ήταν ακριβά, είχαν διαφορετική γεύση επειδή ήταν τα σωστά ποτά στο σωστό μέρος, τη σωστή στιγμή. Τη δεκαετία του '90, το Λας Πάλμας είχε κατά μέσο όρο περισσότερους από 200 επισκέπτες ανά διανυκτέρευση, πολλοί από τους οποίους δεν ήταν φιλοξενούμενοι, αλλά κάτοικοι της πόλης που αναζητούσαν μια κομψή γωνιά για να παρακολουθούν τον κόσμο να περνάει.
Ένα από τα πιο δημοφιλή κοκτέιλ μεταξύ των γυναικών ήταν το Silk Stockings, που χαρακτηρίζεται από τη γλυκιά και κρεμώδη γεύση του, με μια φρουτώδη πινελιά από τη γρεναδίνη. Είναι ιδανικό για όσους απολαμβάνουν απαλά και κομψά ποτά, και ιδού μια δόση νοσταλγίας:
Στην ακμή του, το μπαρ Las Palmas είχε κατά μέσο όρο 200 άτομα ανά βραδιά. (Φωτογραφία/Kiwilimón).
Υλικά:
60 ml λευκό ρούμι,
30 ml γρεναδίνη,
60 ml γάλα εβαπορέ,
θρυμματισμένος πάγος
, κεράσια μαρασκίνο (για γαρνίρισμα),
τριμμένη κανέλα (προαιρετικά, για πασπάλισμα)
Προετοιμασία:
Σε ένα μπλέντερ, ανακατέψτε το λευκό ρούμι, τη γρεναδίνη, το γάλα εβαπορέ και τον θρυμματισμένο πάγο.
Χτυπήστε μέχρι να ομογενοποιηθεί το μείγμα.
Σερβίρετε σε παγωμένα ποτήρια κοκτέιλ.
Γαρνίρετε με ένα κεράσι μαρασκίνο και, αν θέλετε, πασπαλίστε με κανέλα.
Το μέρος για τους σπουδαίους
Στα τέλη της δεκαετίας του 1990, το ξενοδοχείο διέθετε215 δωμάτια. (Φωτογραφία/Επίσημη Ιστοσελίδα).
Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, οι αίθουσες, τα δωμάτια, οι διάδρομοι και οι εσωτερικοί κήποι του ξενοδοχείου Santo Domingo κοσμούνταν από μια ποικιλία διακεκριμένων προσωπικοτήτων υψηλού κύρους και διεθνούς φήμης. Πολυάριθμα ιατρικά συνέδρια, συνελεύσεις, επίσημα δείπνα και γάμοι υψηλής κοινωνίας πραγματοποιούνταν εκεί, ενώ υψώνονταν και προπόσεις για τη δημοκρατία. Υπογράφονταν πολιτικές συμφωνίες και γιορτάζονταν ακόμη και προεδρικά γενέθλια.
Ένα χρονικό του 1992 στην εφημερίδα El Caribe αναφέρει ότι «περισσότερες κρατικές αποφάσεις έχουν ληφθεί στους κήπους του ξενοδοχείου Santo Domingo παρά σε πολλά υπουργεία».
Παρακμή, εγκατάλειψη… και τώρα μεταμόρφωση
Αυτό το ακίνητο, με την διακριτική, χαρακτηριστική πρόσοψή του σε χρώμα μουσταρδί, το οποίο κάποτε ήταν σύμβολο της πόλης, αποκτήθηκε και έγινε μέρος του ομίλου Costasur Dominicana, που συνδέεται με τον όμιλο Central Romana Corporation (Fanjul Group), από τη δεκαετία του 1990 και λειτουργούσε ως ιδιωτικό ξενοδοχείο μέχρι το κλείσιμό του το 2013. Τώρα, το 2025, το Δομινικανό Κράτος (μέσω απαλλοτρίωσης) έχει κηρύξει τη γη δημόσιας ωφέλειας και θα παραχωρήσει τη θέση του για ένα νέο Συνεδριακό Κέντρο.
Η ιστορία λέει ότι, όπως συμβαίνει με κάθε επιχείρηση, αν ο ανταγωνισμός γίνει σοβαρός και το κεφάλαιο βρει μια θέση, όλα αλλάζουν. Τα γούστα της παγκόσμιας πελατείας άλλαξαν καθώς άρχισαν να βλέπουν νέες νέον πινακίδες τόσο σε νέα όσο και σε παλιά τουριστικά καταλύματα στην πόλη - ίσως πιο σύγχρονα - και το κοινό άρχισε να μεταναστεύει σε άλλους χώρους. Οι εγκαταστάσεις του Σάντο Ντομίνγκο, αν και καλοδιατηρημένες, άρχισαν να δείχνουν την ηλικία τους, και παρόλο που το πνεύμα του παρέμεινε άθικτο, η δομή του ζητούσε ξεκούραση.
Ήταν το 2013 που η εταιρεία κατάλαβε το μήνυμα και το ξενοδοχείο Σάντο Ντομίνγκο έκλεισε οριστικά τις πόρτες του, και σήμερα μόνο τα σιωπηλά και σκονισμένα ερείπια μπορούν να διακριθούν, καταδικασμένα από την εγκατάλειψη.
Σημείο τερματισμού ή νέα αρχή
Στις 17 Μαΐου 2025, η κυβέρνηση της Δομινικανής Δημοκρατίας ανακοίνωσε επίσημα το κλείσιμο αυτού του κεφαλαίου: μέσω του Διατάγματος 214-24, η γη κηρύχθηκε δημόσιας ωφέλειας και μεταβιβάστηκε στο Κράτος για να ανοίξει ο δρόμος για το Συνεδριακό Κέντρο του Σάντο Ντομίνγκο.
- Το οικόπεδο —περίπου 67.000 τ.μ., εκ των οποίων τα 34.000 τ.μ. θα χρησιμοποιηθούν στην πρώτη φάση— θα κατεδαφιστεί τις επόμενες εβδομάδες.
- Η Costasur Dominicana, θυγατρική της Central Romana Corporation, ήταν ο αρχικός ιδιοκτήτης. Η συναλλαγή πραγματοποιήθηκε μέσω απαλλοτρίωσης, με αποζημίωση σύμφωνα με το νόμο.
- Το νέο έργο, με την υποστήριξη του IFEMA (Ισπανία), θα μετατρέψει αυτή τη γωνιά στην καρδιά του τουρισμού εκδηλώσεων, συνεδρίων και επιχειρήσεων της περιοχής.
Έτσι, ο χώρος όπου προηγουμένως γίνονταν οι προπόσεις για επετείους και συνθήκες θα διαθέτει πλέον αίθουσες για ολομέλειες, διεθνή φόρουμ και εμπορικές εκθέσεις.
Δεν ήταν ξενοδοχείο, ήταν μια εποχή
Μια από αυτές τις μέρες θα εμφανιστούν οι γερανοί και τα σχέδια για τη νέα αρχιτεκτονική θα εκτοπίσουν τις αναμνήσεις. Για όσους έζησαν το μεγαλείο του, το ξενοδοχείο Σάντο Ντομίνγκο δεν ήταν απλώς ένα μέρος για να μείνουν: ήταν μια δήλωση της πόλης, της τροπικής νεωτερικότητας, της ανεπιτήδευτης καλής αισθητικής «εκείνης της εποχής».
Και δεν θα επιστρέψει, τουλάχιστον όχι όπως ήταν. Αλλά κάποια μέρη —όπως ορισμένοι έρωτες— παραμένουν εκεί που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία: στη μνήμη εκείνων που ήξεραν πώς να τα αγαπούν.
